Peki ne yapmalı? Kısır döngüye mi girmeli yoksa elimizdekiyle mi yetinmeliyiz? Tabiki hayır. Deselülerizasyon doku mühendisliği alanına güneş gibi doğmuş oldukça iyi vaatler veren bir teknik. Deselülerize edilen dokuları bir çok alanda kullanmak mümkün. Çeşitli tekniklerle yapılan bu hücresizleştirme işlemi sayesinde elde edilen biyolojik iskeleler hücre kültürü teknikleriyle geliştirilebilir. Kısaca açıklamak gerekirse kasaptan aldığınız herhangi bir dokunun örneğin kıkırdak, kemik ya da kalp çok farklı ve çeşitli yöntemleriyle bütün hücrelerinden uzaklaştırılıyor. Elinizde sadece o dokunun bomboş bir iskelesi kalıyor. Geriye kalan iş bu iskeleyi yeniden istenilen şekilde hastanın kendi dokularıyla inşa etmek. Bu işlemin asıl amacı ECM’nin en az şekilde zarar görmesi ve doğal mekanik-biyolojik özelliklerinin bozulmadan korunmasını sağlamaktır. Bunun için de literatürde bulunan bir çok deselülerizasyon metodundan kullanacağınız dokuya en uygun olanını seçmeniz ve bu protokolü gerçekleştirirken oldukça hassas ve dikkatli olmanız gerekiyor.

Deselülerizasyonun Geleceği

Gelecek yıllarda deselülerize edilen dokuların yerini deselülerize edilen organlar alabilir mi? Şuan için doku deselülerizasyonu başarılı gözükse de kendi içinde bir sorunu da barındırabiliyor. Örneğin dokuyu deselülerize etseniz bile ECM yapısının bazı özelliklerini korumanız gerekiyor. Organ boyutunda deselülerizasyon düşünüldüğü zaman şuan için mümkün görünmeyebilir. Ama her zaman inandığımız ve söylediğimiz gibi bilim dünyası devrimlere gebedir her an ne olacağı belli olmaz.

The post Deselülerizasyon Nedir? appeared first on TechWorm.

• Kullanılacak hücrelerin elde edilmesi,
• Bu hücrelerin kültür ortamında çoğaltılması
• Taşıyıcı iskelet üzerine ekilmesi
• Taşıyıcı iskelet üzerine tekrar kültüre edilip istenen üç boyutlu yapıyı kazanması
• Hastaya aktarımıyla son buluyor ve iyileşme uyum süreci başlamış oluyor.

Günümüzde özellikle kök hücre çalışmaları iskele yapılandırılmasında hücre kültürü şartlarında kullanılarak en ideal üç boyutlu doku iskeleleri üretilmektedir. Halen bu iskele üretiminde hayvansal kaynaklı mı yoksa polimerden üretilen iskelelerin mi daha iyi olduğu tartışma konusudur. Bence bu sorunun bir cevabı yok hatta olamaz. Çünü insan komplex bir organzima ve her dokusu ayrı bir dünyaa. Bu durumda yüzlerce polimer içerisinden en iyisi x tir diye bir cümle kurulması doğru olmaz. X polimeri en iyi Y dokusunda sonuç verirken başka bir dokuda işe yaramayabilir.

İskele üretiminden sonra kullanılacak hücre doku teknikleriyle ekilen hücrelerle gerçek dokuyu biyomimetik olarak taklit etmek amaçlanıyor. Çok fazla yöntem çok fazla malzeme özelliği var. Bilim insanları en idealini bulmak için çok fazla çaba sarfediyor.

Peki doku mühendisliği adına yapılan  bu çalışmalar bizi yapay organa götürecek mi? Gelecekte bir gün gerçekten de lazım olduğunda kendi doku örneklerimizle tek tuşa basmayla bir kalp bir karaciğer elde edebilecek miyiz?

Bu harika bir hayal.. Hele de uzun organ nakil listelerinde sıra beklerken mücade eden insanlar için harikanın da ötesinde bir hayal.. Bir gün bu hayali gerçek yapmak tabii ki biyomühendislerin elinde. Bu konuda istikralı şekilde çalışan çok sayıda isimsiz kahraman var. Adım adım yavaş yavaş ilerliyorlar ama sağlam ilerliyorlar. Gelecekte kolay bir şekilde organ üretimi söz konusu.. Bu ihtimal bile insanı heyecanlandırıyor.

The post Doku Mühendisliği Nedir? appeared first on TechWorm.