Mikroorganizmalarda genel olarak iki çoğalma şekli görülür. Bunlar eşeyli ve eşeysiz çoğalma şeklindedir. Eşeysiz çoğalma dendiğinde iki ayrı cinsten hücrelerin herhangi bir şekilde birleşme olmaksızın tek bir hücrenin çoğalması anlaşılır. Eşeyli çoğalmada ise iki farklı genetik karakterdeki hücrenin birleşerek farklı karakterdeki hücrelerin oluşmasıdır. Eşeysiz çoğalmada aynı genetik karakterde hücreler oluşurken, eşeyli çoğalmada ise farklı genetik karakterde hücreler oluşur. Dolayısıyla eşeyli çoğalma genetik çeşitliliği sağlar.

Eşeysiz Çoğalma

Eşeysiz çoğalma; vejetatif çoğalma ve sporla çoğalma şeklinde olmaktadır. Sporla çoğalma daha çok funguslarda görülürken vejetatif çoğalma ise maya ve bakterilerde görülmektedir.

Vejetatif Çoğalma: Vejetatif çoğalma mikroorganizmalardan hem ökaryotlarda hem de prokaryotlarda görülen çok yaygın bir çoğalma şeklidir. Çevre koşulları uygun olduğu sürece mikroorganizmaların büyük bir bölümü yalnızca vejetatif yoldan çoğalır ve neslini sürdürür. Vejetatif çoğalma iki şekilde olmaktadır. Bunlar ikiye bölünme ve tomurcuklanma şeklindedir. Tomurcuklanma, mayalarda çoğalma genellikle hücrenin tomurcuklanması ile olmaktadır. Mayaların çoğalması ile ilgili bilgiler ilerleyen bölümlerde daha ayrıntılı verilecektir. İkiye bölünme ise daha çok bakterilerde görülürken bazı maya türlerinde de görülebilir.

İkiye Bölünme: Çoğu bakteride tek bir hücrenin gelişimi iki yeni hücre oluşuncaya kadar devam eder, bu olaya ikiye bölünme denir. Bakteriler ve riketsiyalar genellikle ikiye bölünerek çoğalırlar.

Silindirik veya çubuk şeklindeki bakterilerde bölünme uzun eksene dik yönde olur. Koklarda ise herhangi bir çap yönünde meydana gelebilir. Bu işlemler yapılırken hücre içinde özellikle nuklear bölgede bir organizasyon görülür. Toplu hâlde bulunan nukleus orta bölgede uzamaya başlar. Nukleus, sitoplasmik membrandaki özel yere (muhtemelen mesosom) bağlanarak replikasyona başlar. Replikasyon tamamlanınca hücre duvarından içeri doğru ve karşılıklı olarak bir bir septum oluşumu görülür. Buna sitoplazmik membran da iştirak eder ve septumlar uzayarak hücreyi ortasından iki kardeş mikroba ayırır. Bu iki hücre ya birbirinden ayrılarak tam bağımsız hâle gelirler ya da birbirlerine bitişik olarak kalırlar. (Streptokok, Streptobasil, flamen- Töz Formlar).

Yukarıdaki şekilde çubuk şeklinde bir bakterinin ikiye bölünmesi gösterilmektedir. İkiye bölünmede şu aşamalar gözlemlenir.

1- Bölünme başlamadan önce, iki kardeş hücreye yetecek kadar organik ve inorganik maddelerin sentezini gerçekleştirir.

2- DNA kendisini kopyalayarak miktarını iki katına çıkarır (DNA’nın kendisini kopyalamasına replikasyon denir.) Bu aşamadan sonra hücrede enine büyüme gösterir.

3- Bölünecek hücrenin orta kısmından ara bölme (septum) oluşur. DNA’lar yeni hücrelere geçmek için birbirinden ayrılır. Ara bölmenin oluşması sonunda iki yavru hücre oluşur. Oluşan yavru hücreler birbirinin aynı genetik karaktere sahiptir.

E. coli’nin bazı mutant tiplerinde verici (erkek), alıcı (dişi) hücrelerin bulunduğu ve konjugasyon sonucunda verici hücreye ait genetik materyal alıcı hücreye geçer. Buna rekombinasyon adı verilir. Bu bir çoğalma şekli değil, gen aktarım mekanizmasıdır. Bu olay eşeyli çoğalma olmamasına karşın bakterilerde genetik çeşitliliği sağlar. Bu bakterilerde genetik çeşitliliği sağlayan bir olaydır.

The post Bakterilerde Çoğalma Nasıl Olur? (Kısaca) appeared first on TechWorm.

Tüm prokaryotlar eşeysiz olarak üreseler de bazen bakteriyel konjugasyon, transformasyon, transdüksiyon gibi yatay gen transferi mekanizmaları rekombinasyon anlamında eşeyli üremeye benzetilir. Çok hücreli canlılarda, özellikle hayvanlarda tamamen eşeysiz üreme görece nadir olarak görülmektedir. Çok hücreli canlılarda eşeyli üremenin neden çok yaygın olduğu anlaşılamamıştır. Günümüzdeki hipotezler eşeysiz üremenin hızlı popülasyon artışında ve kararlı ortamlarda kısa süreli avantajları olabileceğini ancak eşeyli üremenin daha hızlı bir genetik çeşitlilik sağlayarak değişen ortamlara adaptasyonda çok bariz bir avantajı olduğunu önermektedir. Gelişimsel kısıtlamalar neden çok az hayvan türünün yaşam döngüleri boyunca eşeyli üremeden neden tamamen vazgeçtiğini açıklayabilir. Eşeyli üremeden eşeysiz üremeye geçmenin önündeki kısıtlardan biri mayoz bölünmenin kaybolmasıyla birlikte mayoz bölünme sayesinde DNA tahribatının rekombinasyon sayesinde koruyucu onarımında yok olması olabilir.

Eşeysiz Üreme Özellikleri

• Tek ata canlı vardır.
• Temelini mitoz bölünme oluşturur.
• Çeşitlilik sağlanmaz.
• Değişen çevre şartlarına dayanıksız bireyler oluşur.
• Kısa aralıklarla çok sayıda birey oluşur.

Eşeysiz Üreme Çeşitleri

1) Bölünerek Üreme

Arke, bakteri, amip, paramesyum ve diğer tek hücreli canlıların çoğunda görülür.

Ana bireyin belirli bir büyüklüğe ulaştıktan sonra bölünmesi ile gerçekleşir.

Temelini mitoz bölünme oluşturur.

Oluşan bireylerin genetik yapısı birbirleriyle ve ata canlıyla aynıdır (Mutasyon yoksa).

2) Tomurcuklanmayla Üreme

Bira mayası, sünger, hidra, denizanası ve mercanlarda görülür.

Ana canlı üzerinde mitoz ile oluşan çıkıntıların gelişerek yeni canlıları oluşturmasıdır.

Oluşan bireyler ana canlıdan ayrılabileceği gibi bağlı kalıp koloni de oluşturabilir.

Genetik çeşitlilik sağlanmaz.

Not: Hidra, denizanası ve süngerler eşeyli üreme de yapabilir.

2) Sporla Üreme

Üremede rol oynayan sporlar, haploit canlılarda mitoz bölünmeyle, diploit canlılarda mayoz bölünmeyle meydana gelir. Sporlar n kromozomludur. Bu üreme şekli; bazı bir hücrelilerde örneğin, plazmodium, mantarlar, eğrelti otu, su yosunlarında ve kara yosunlarında görülür.

Not: Sporlar, mayoz ile oluştuğunda sporla üremede çeşitlilik sağlanır.

Mantarlar eşeysiz üreme sırasında olgunlaşarak her spor kesesi n kromozomlu sporlar oluşturur. Rüzgar, su ile uygun ortama taşınan spor, müsilaj salgılayarak tutunur. Daha sonra hif ve miseller gelişir. Hiflerin bir kısmı yüzeye dik büyür ve uçlarında spor kesesi gelişir.

3) Vejetatif Üreme

Gelişmiş bitkilerde görülen rejenerasyona (yenilenmeye) dayalı üreme şeklidir. Bitkinin üremeyle ilgili olmayan bir organından (vejatatif organ) yeni bir bitkinin oluşmasıdır. Bitkinin, kullanılan organına göre çeşitlere (çelikle, yumruyla, sürünücü gövde ile) ayrılır.

Not: Vejatatif üreme sayesinde, ana bitkinin kalıtsal özellikleri korunduğu için ırkın devamlılığı sağlanır, daha kısa sürede yeni bir bitki elde edilir. Ayrıca tohum oluşturma yeteneğini kaybetmiş bitki türlerinin nesli devam eder.

a- Çelikle Üreme

Ana bitkiden koparılan yaprak ya da dal parçasına çelik, çeliğin gelişerek yeni bitkiyi oluşturmasına çelikle üreme denir. Çelik olarak seçilen parçalar genç dallardan alınır. Bunun nedeni, bu parçalarda mitoz bölünmenin hızlı olmasıdır. Örneğin; kavak ve söğüt dallarından yeni bitki elde edilmesi.

b- Yumruyla Üreme

Besin depolamış toprak altı gövdesinden (yumru) yeni bitkinin gelişmesidir. Örneğin; patates yumrusundan yeni patates gelişmesi.

c- Sürünücü Gövde ile Üreme

Toprak üstünde ya da altında sürünen gövde yapılarından kök oluşumu ile yeni bitkinin oluşmasıdır. Örneğin; çilek bitkisinde üreme.

4) Rejenerasyon (Yenilenme) ile Üreme

Organizmanın eksilen parçalarının onarılarak yeni canlının oluşturulmasıdır. Tüm çok hücreli canlılarda rejenerasyon yeteneği vardır. Fakat bu yetenek, canlının evrimsel gelişmişlik derecesi arttıkça azalır. Bu nedenle rejenerasyon basit yapılı canlılarda üremeyi, gelişmiş yapılı canlılarda onarımı sağlar.

Örneğin; denizyıldızından kopan parçaların kendini yenileyerek yeni denizyıldızlarını oluşturması (Üreme). Kertenkelenin kopan kuyruğunun yerine yeni bir kuyruğun oluşması (Onarım).

Not: İnsanda dil, deri, kemik iliği ve karaciğerin rejenerasyon yeteneği fazlayken; kalp, sinir ve gözde bu yetenek yok denecek kadar azdır.

The post Eşeysiz Üreme Nedir? Eşeysiz Üreme Özellikleri ve Çeşitleri Nelerdir? appeared first on TechWorm.