Demir Kubbe’nin çalışma prensibi şöyledir: İsrail’in konumuna göre spesifik özelliklerle donatılmış olan hassas radarlar, sürekli tarama yaparak tehditleri arıyor. Havaya sıkılan bir mermiyi bile fark edebilen bu radarlar, roketleri anında saptayabiliyor. Bu radarlar yoluyla gelen füzelerin nereye düşeceği de önden görülebiliyor. Eğer bir yerleşim yerine veya benzeri önemli yerlere düşecekse, gerekli hesaplamalar yapılarak roketler gönderiliyor. Her bir sistem, 75 kilometrelik bir alanda koruma sağlayabiliyor. Eğer roketler boş yerlere düşüyorsa, sadece bir tanesi aşağı yukarı 100 bin dolar değerinde olan Tamir füzelerini ateşlemeye gerek duyulmuyor. Buna karar veren de yine sistemin kendisi oluyor. Yani habersiz saldırı gibi durumların pek de önemi kalmıyor.

Demir Kubbe’nin teknik özellikleri ise şunlardır: Demir Kubbe, İsrailli Rafael Advanced Defense Systems şirketi ve İsrail Havacılık ve Uzay Endüstrisi tarafından geliştirilmiş, taşınabilir bir hava savunma sistemidir. Düzenek, 4 kilometre ila 70 kilometre uzaklıktan ateşlenen ve yörüngesi, İsrail’in yaşam merkezinin dışına çıkartılacak olan kısa menzilli roketleri ve top mermilerini durdurmak ve imha etmek için tasarlanmıştır. Toplamda 10 adet bulunan sistemin her birinde 3 ila 4 fırlatıcı, 20 Tamir füzesi ve radar bulunuyor. Bunlardan sadece bir tanesi, 1.000 adet roketi aynı anda takip edebiliyor. Bu gelişmişliği sayesinde de sistemin yüzde 90 ila 95 arasında başarı oranı var.

Demir Kubbe’nin etkinliği ise tartışmalı bir konudur. Bazı kaynaklar, sistemin Gazze’den fırlatılan ve yerleşim yeri olan bölgelere inen roketlerin %90’ını düşürdüğünü bildiriyor. Bazı kaynaklar ise sistemin sanıldığı gibi başarılı olmadığını, bazı roketlere engel olamadığını veya yanlış hedefleri vurduğunu iddia ediyor. Ayrıca sistemin maliyetinin çok yüksek olduğu, her bir Tamir füzesinin 100 bin dolar değerinde olduğu ve bunların Filistin tarafından çok daha ucuz üretilen Kassam füzelerine karşı kullanılmasının ekonomik olarak mantıklı olmadığı da eleştirilen noktalardandır.

Demir Kubbe’nin kullanıldığı ülkeler ise şunlardır: Demir Kubbe, şu anda sadece İsrail tarafından kullanılıyor. Ancak ABD, Demir Kubbe savunma sistemine toplam 1,6 milyar ABD doları katkıda bulunmuş ve 2022’de 1 milyar $ ek destek paketi sunulması kararını onaylamıştır. ABD, Demir Kubbe sistemlerini kendi topraklarında da konuşlandırmayı planlıyor. Ayrıca Hindistan, Güney Kore, Romanya, Azerbaycan ve Suudi Arabistan gibi ülkelerin de Demir Kubbe’ye ilgi gösterdiği veya satın aldığı belirtiliyor.

Demir Kubbe, İsrail’in geliştirmekte olduğu çok katmanlı füze savunma sisteminin bir parçasıdır. Diğer katmanlar ise Arrow 2, Arrow 3, Demir ışın, Barak 8 ve Davud Sapanı‘dır. Bu sistemler, farklı menzil ve hızlardaki füzeleri durdurmak için tasarlanmıştır. Demir Kubbe, en alt katmanda yer alarak kısa menzilli roketlere karşı savunma sağlar.

Demir Kubbe hakkında uzun bir makale yazmak istediğinizde bu bilgileri kullanabilirsiniz. Umarım size yardımcı olabilmişimdir. Eğer başka bir konuda yardıma ihtiyacınız olursa, lütfen bana sorun. 😊

The post Demir Kubbe: İsrail’in Kısa Menzilli Roketlere Karşı Geliştirdiği Hava Savunma Sistemi appeared first on TechWorm.

Şu an kullanım itibarıyla ABD dışında ki 29 ülkenin hizmetindedir. 1981 yılında üretimine başlanmıştır. Üreticileri şirketler General Dynamics/Raytheon Corporation ve lisanslı olarak da Alman EADS‘tır.

FIM-92 Stinger Füzesi yaklaşık 1.52 metre boyunda 70 mm çapında, kanister başlık dahil 15,2 kg ağırlığındadır. Menzili 1-4,8 kilometredir.

FIM-92 Stinger Füzelerinin şu anda değişik türde varyantları bulunmaktadır. Özellikle MANDPADS ailesine dahil bir füze tipi olarak düşünüldüğünde bir çok ülke tarafından değişik versiyonları üretilmektedir. Son yıllarda sivil havacılığı tehdit etmesinden dolayı satılması ve dağıtılması konusunda sıkı politikalar geliştirilmiştir.

Stinger füzeleri ateşlendikten sonra güdüm sistemi sayesinde hedefi takip etmesi nedeniyle askeri jargonda “ateşle unut” şeklinde nitelendirilmiştir . Hedefini infrared (kızılötesi) ve ultraviyole sinyalleri vasıtasıyla bulur ve yok eder. Tow ve Milan gibi diğer füzeler tel ile güdümlüdür. Yani hedefine ateşlendikten sonra tel yardımıyla kontrol edilirler. Ve mesafeleri maksimum –yaklaşık- 4000 metre ile sınırlıdırlar. Yani hedefi nişancının verdiği komutlarla bulur yani nişancının kontrolü hedefi vurana kadar söz konusudur. Stingerda ise tam tersine nişancının görevi tetiğe bastıktan sonra biter. Yaklaşık 340 m/s lik hızı ile 6 km menzil ve 3 km yüksekliğe kadar hava hedeflerine karşı kullanılabilmektedir.

Sovyet-Afgan savaşı sırasında ABD tarafından Afgan askerlerine verilen bu karadan havaya füzeler (SAM) savaşın sona ermesinden sonra ortadoğu pazarında çekirdek satılır gibi pazarlanmaya başlanmıştır. ABD’nin Afganistana girmesinden sonra bu silahlar ABD’ye karşı kullanılınca yeni önlemler (para karşılığında geri toplatılması gibi) alınmıştır.

Stingerlar 1981’den günümüze revize edilerek ve yeni teknolojiler desteklenerek üretime devam edilmiş olup halen aktif bir şekilde kullanılmaktadır. Bir füzenin yaklaşık maliyeti 38.000 $ (150.000 TL)’dir.

The post FIM-92 Stinger Füzesi Nedir? Özellikleri Nelerdir? appeared first on TechWorm.

MANPADS veya MPADS hali hazırda dünyada düşük ve alçak seyirli uçaklara, helikopterlere karşı omuzdan atılan füzelere verilen bir isimdir. MANPADS Man-Portable Air-Defense Systems (Elle Taşınabilir Hava Savunma Sistemi) kelimelerinin baş harflerinden türetilmiştir. Bu füzeler genellikle yönlendirmeli silahlar tanınmakta olup ve düşük hızlı uçaklar, özellikle helikopterler için büyük bir tehdit oluşturmaktadır.

Bu füzelerin taşınabilirliğinin kolay olması ve doğrudan bir kişi tarafından hedefe görsel temas sağlandıktan sonra (yaklaşık 5 km) ateşlenmesi suretiyle kullanılması bakımından savaşlarda en çok aranan ve tercih edilen silahlar arasında yer almıştır.

MANPADS 1940’lı yıllarda, düşman uçaklarından korunmak üzere askeri yer kuvvetleri tarafından kullanılması için geliştirildi. Ancak zaman içerisinde özellikle silahlı radikal gruplar tarafından ticari uçaklara karşı kullanılması üzerine üretim ve dağıtımı sıkı bir kontrolden geçirilerek pazarlandı. Çeşitli hava araçlarına karşı rahatlıkla kullanılabilen bu füzelerin uygun fiyatlı bir seçeneğe sahip olması son yıllarda hem askeri çatışmalarda hem de terör örgütleri tarafından sıklıkla kullanıldı.

Şu anda İngiltere, ABD, İsveç ve Rusya dahil olmak üzere yirmi beş ülke insan tarafından taşınabilir hava savunma sistemleri üretmektedir. Bu tür silahlara sahip olan ülkeler  özellikle sivil havacılığa tehditlerinden dolayı resmi olarak sıkı bir şekilde kontrol edilmektedir, ancak bu çabalar her zaman başarılı olamamıştır. Afganistan savaşında ABD’nin Rus hava araçlarına karşı dağıttığı bu silahlar, örgütler tarafından dünyanın değişik bölgelerine dağıtılınca ve ABD’nin Afganistan’da ki savaşında kendi uçaklarına karşı kullanılmaya başlayınca bu silahların dağıtımı konusunda yeni politikalar geliştirilmeye başlandı.

MANPADS füzeleri yaklaşık 1,5 ila 1,8 m uzunluğunda ve modele bağlı olarak yaklaşık 17 ila 18 kg ağırlığındadır. Omuz ateşlemeli SAM’lar (Surface-to-Air Missile-Karadan Havaya Füze) genellikle yaklaşık 10 km’lik bir hedef algılama aralığına ve yaklaşık 6 km’lik bir etkileşim aralığına sahiptir. Bu nedenle 6 km metre veya daha yüksek bir seviyede uçan uçaklar nispeten güvenlidir. Bununla birlikte, FIM-92 Stinger‘ın (1996 sürümü) 8 km gibi bir menzili bulunmaktadır.

MANPADS kısaltması, tekli bir “MANPAD” biçimine sahip olmakla yanlış anlaşılmıştır; bu tekil bir birim bile hala bir sistem ve kısaltmada son S’ye sahip olacak gibi yanlış algılama mevcuttur.

MANPADS tarihçesine baktığımızda ilk olarak karşımıza (1944 yıllarında ) II. Dünya Savaşı’nda Almanların geliştirdiği en etkili tanksavar silahı Panzerfaust karşımıza çıkmaktadır. Bunlardan yaklaşık 6 milyon adet üretildi. Bugün halen kullanılan RPG roketlerinin atası sayılır. Ağırlığı 5–10 kg, boyu bir metre kadardı. Boru şeklindeki gövdesi düşük derece çelikten üretilmiştir. Etki menzili 60 metreydi. Almanlar tarafından piyade mangalarına dağıtılmış daha sonra bu tanksavarı taşıyan özel tanksavar birlikleri oluşturulmuştu. Atış sürati ve etkisi yüksekti. Düşman tanklarını 200 mm’ ye kadar delebiliyordu. Zaten hali hazırdaki Rus tanklarının zırh kalınlığı da 125 mm’yi geçemiyordu. Fakat daha sonraları Rus ordusu bu etkili silaha karşı koymanın tek yolunun tanklarını Panzerfaust menziline girmeden saldırmak olduğunu düşünmüş ve Alman askeri birliklerine 100 metreden fazla yaklaşmama kararı almıştır.

Panzerfaust

İkinci Dünya Savaşı’ndan sonra Sovyet tasarımcıları –muhtemelen bu silahtan etkilenerek- değişik özellikte füzeler/roketler geliştirmişlerdir. Bu tasarım konsepti kızılötesi sensörle donatılmış güdümlü füzeler lehine terk edilmiştir.

Kızılötesi omuzlu füzeler, uçaktaki bir ısı kaynağında, genelde motor egzozuna kilitlenerek ısı kaynağı içinde veya yakınındaki bir savaş başlığını patlatmak üzere tasarlanmıştır. Bu füzeler, bir ısı kaynağı tespit etmek için sinyal yaymadığı yani pasif yol gösterici olarak kullanıldığından bu sisteme karşı geliştirilen uçakların bulmasını zorlaştırıyordu.

MANPADS füzelerinin ilk nesli olarak Kızılötesi Füzeleri örnek gösterebiliriz. ABD FIM-43 Redeye, Sovyet SA-7‘nin ilk versiyonları ve Çin HN-5 (Sovyet Strela-2’nin kopyası) gibi birinci nesil omuzla ateşlenmiş SAM’lar, “kuyruk-kovalamaca silahı” olarak kabul edilir. General Dynamics FIM-43 Redeye Stinger’den önce ABD ve müttefikleri tarafından kullanılan ısı güdümlü ilk nesil bir alçak irtifa kısa menzil hava savunma füzesidir. Hedefini ısıyı takip ederek bulur. SSCB ve Doğu Blok’undaki karşılığı SA-7’dir. Toplamda 85.000 adet üretilmiştir. TSK envanterinde yaklaşık 5.000 civarında olduğu tahmin edilmektedir. Bu füzelerin ya hizmet dışı oldukları ya da eğitim amaçlı kullanıldıkları düşünülmektedir. Bu füzeler güneş gibi ısı kaynaklarına kilitlenmesi en büyük dezavantajları arasında görülmektedir.

FIM-43 Redeye

İlk nesil füzeler karşısında uçaklarda ve helikopterlerde geliştirilen yeni sistemler birinci nesil füzelerin revize edilerek yerini ikinci nesil füzelere bırakmıştır. Üçüncü nesil füzelere (MANPADS) baktığımızda Fransız Mistral, Sovyet SA-18 ve ABD Stinger B gibi üçüncü nesil kızıl ötesi omuz ateşlemeli SAM’ler karşımıza çıkmaktadır. Bu füzeler hedefin yarı görüntüsü üretmek için tekli veya çoklu dedektörleri kullanırlar ve ayrıca parmakları tanıma ve reddetme yeteneğine sahiptirler. Mistral, SA-18 ve Stinger B gibi füzeler bir personel tarafından omuzdan atılan ısı güdümlü portatif bir alçak irtifa hava savunma sistemidir. Bu füzeler birbirlerinin geliştirilmiş sürümleridir.

Mistral (Fransız Yapım)

Dördüncü nesil füzeler ise günümüzde hemen hemen bir çok hava aracına karşı kullanılabilen komplike bir teknolojiye sahip sistemler içermektedirler. Bu füzelere örnek ABD yapımı FIM-92 Stinger Block 2, Rus yapımı SA-25 (9K333 Verba) gösterilebilir.

Günümüzde hem sivil taşımacılıkta kullanılan uçaklar olsun hem de askeri amaçla kullanılan uçak ve helikopterlerde bu füzelere karşı sistemler geliştirilmiştir.

Yaygın olarak kullanılan ABD yapımı FIM-92 Stinger ve Rus yapımı SA-18 Grouse veya SA-25 füzeleridir.

FIM-92 Stinger

FIM-92 Stinger alçak irtifadaki düşman uçak ve helikopterlerine karşı kullanılan, bir kişi tarafından taşınabilen, omuzdan ateşlenen, hedeften yayılan kızılötesi ve morötesi ışınlarla yönelen, pasif güdümlü ateşle-unut tipi hava savunma füze sistemidir. Tek personel tarafından MANPADS (Omuzdan atılarak) kullanılması, yüksek isabet ve tahrip özelliği gibi sebeplerle kara birliklerinin hava savunmasında önemli bir yere sahiptir. Atılgan, Avenger ve Zıpkın örneklerinde olduğu gibi kaideye monte batarya sistemleri oluşturulabilir. Ayrıca helikopter ve her çeşit kara aracına monte edilebilir. Şu an itibarıyla ABD dışında 29 ülkenin hizmetindedir. 1981 yılında üretimine başlanmıştır. Üreticileri, General Dynamics/Raytheon Corporation. ve lisanslı olarak da Alman EADS’tır. Füze 1,52 metre boyunda 70 mm çapında 10,1 kg ağırlığındadır, (kanister başlık dahil) 15,2 kg ağırlığındadır. Menzili 1-4,8 kilometredir.

SA-18 Grouse

SA-18 Grouse (9K38 Igla) Sovyetler Birliği tarafından üretilen ve bir personel tarafından omuzdan atılan ısı güdümlü portatif bir alçak irtifa hava savunma sistemidir. NATO kod adı SA-18 Grouse’dir. Amerikan yapımı FIM-92 Stinger sisteminin Doğu Bloğu’ndaki karşılığıdır. Çalışmalarına 1970’li yıllarda başlanan 9K38 Igla, KBM firması tarafından, aynı aileden gelen 9K310 Igla-1 (SA-16 Gimlet) temel alınarak geliştirilmiştir ve ilk olarak 1983’te Sovyet Ordusunda hizmete girmiş, ardından pek çok Sovyet destekli ordunun temel alçak irtifa hava savunma silahı olmuştur. Sovyetler Birliği’nin dağılmasından sonra da karaborsa yoluyla dünya üzerine -özellikle de terörist gruplara- yayılmıştır. 9K38 Igla’nın temel ateş gücünü 1.27 kg’lık HE patlayıcıya sahip 9M39 füzesi sağlamaktadır. Füze, azami 5.200 m menzile (minimum 500 m) ve azami 3.500 m irtifaya (minimum 10 m) sahiptir. Füze ağırlığı 10.6 kg olup kanişter ağırlığı da 17 kg’dir. Füze saniyede 680 m hızla hedefe yönelir ve saniyede 400 m hızın altında hareket eden hedeflere karşı kullanılabilir. İsabetli atış yüzdesi %30-48 iken bu oran IRCM jammer kullanan platformlara karşı %24-30’a kadar düşmektedir. Füze 6 saniyede kaniştere yerleştirilebilmekte ve sistem 13 saniyede bir sonraki atışa hazır hale getirilebilmektedir.

SA-25 (9K333 Verba)

SA-25 MANPADS’lar (9K333 Verba) ise 2011 yılından itibaren SA-18 Teknolojisi desteklenerek üretilmiş olan bir omuzdan atılan ısı güdümlü portatif bir alçak irtifa hava savunma sistemidir. 1.5 kg ağırlığındaki bu füzelere 5 km çapındaki hava araçlarına karşı etkilidir.

The post MANPADS Nedir? Nasıl Bir Silahtır? Özellikleri Nelerdir? appeared first on TechWorm.

En uzun kablo güdümlü füze menzili 4000 metredir. Örneğin TOW füzesi 3750 metre ve araçtan fırlatılan İngiliz Swingfire füzesi 4000 metre azami menzile sahiptirler.

AT-3 Sagger ( Rusya tarafından geliştirilen MCLOS sınıfı Manuel Kablo Güdümlü Tanksavar Füzesi)

Bu sistemin başlangıcı 1425-1435 yılları arasında Ming İmparatoru Xuande dönemine dayanır. Aslında çok basit bir havai fişek düzeneği olan bu sistem o dönemdeki düşük teknoloji sahibi düşmana karşı çok yıkıcı bir etki ediyordu.

Elektrikli kablo güdümlü ilk düzenekler II. Dünya Savaşı sırasında Alman ordusu tarafından üretildi. Aslında Almanlar güdümlü füzelerinde çoğunlukla radyo sinyallerinden yararlanıyordu. Fakat İngilizlerin radyo frekans karıştırıcıları geliştirmeleri üzerine 1944 yılında çok hızlı bir şekilde bu sistemler üzerinde araştırmalar başlatıldı. İlk kablo güdümlü füze Henschel firması tarafından geliştirilen Hs 293B gemisavar füzesiydi. Diğer örnekler içerisine X-4 uçaksavar füzesi ve aynı modelin tanksavar sürümü olan X-7 füzesini söyleyebiliriz.

Savaşan hemen sonra X-7 modeli birçok askeri tasarımcıya ilham kaynağı oldu. 1950li yılların başlarında bazı deneme modelleri üretildi.(bknz. Malkara füzesi) 1950 li yılların sonları ve 1960 lı yılların başlarında bu füzenin geniş çaplı üretimi yapıldı. 1973 yılıdaki Yom Kippur Savaşı sırasında İsraile ait birçok tank AT-3 Sagger füzeleri ile imha edildi. Kablolu güdüm sistemleri küçük füze sistemlerinde uzun zaman yoğun bir şekilde kullanıldı. Bununla beraber yeni lazer ve ışın güdümlü sistemlerin ortaya çıkması ile uçaksavar ve tanksavar füzelerinde bu sistemler kullanılmaya başlandı. (bknz. Amerikan Hellfire ve Rus AT-14 Kornet füzeleri).

FV438 Swingfire (İngiltere Yapım)

Bazı Torpidolarda kablolu güdüm sistemleri kullanmaktadır. Örneğin İsveç yapımı MK2000, yüksek mukavemetli plastik polimer kablo ile yönetilmektedir.

Aşağıda verilen liste kablo güdümlü füzelerin geçmişini göstermektedir.

• 1430 İpli Roket Ming İmparatoru Xuande’ye bağlı askeri birlikler tarafından
• 1945 X-4 missile Nazi Almanyası tarafından üretildi.
• 1955 SS.10 Fransa Ordusu hizmetine girdi.
• 1956 Vickers Vigilant
• 1957 ENTAC Fransız Ordusu hizmetine girdi.
• 1958 Malkara missile İngiliz ve Avustralya Orduları servisine girdi.
• 1960 AT-1 Snapper / 3M6 Shmel SSCB servisine girdi.
• 1960 Swingfire
• 1963 AT-3 Sagger / 9M14 Malyutka SSCB servisine girdi.
• 1968 Blowpipe karadan havaya füze servise girdi
• 1970 BGM-71 TOW ABD Ordusu hizmetine girdi.
• 1972 MILAN Fransız Ordusu tarafından servise alındı.
• 1976 AT-6 Spiral / 9K113 Shturm Kızıl Ordu envanterine girdi.

Kaynak: http://www.wikizero.info

The post Kablo Güdümlü Füze Nedir? Özellikleri Nelerdir? appeared first on TechWorm.

Roketler yakıtı püskürtme hızı ve yakıtın yanma hızına göre sınıflandırılır. Momentum ilkesine gore çalışırlar. Roketin asıl üretim amacı, atmosfer dışında da çalışabilmesinin istenmesi ve kısa süreli yüksek hız ve güç elde edilmesidir. Bu askerî ya da sivil amaçlı olabilir. Yakıtı bittikten sonra kazandığı hız ile balistik kanunlarına göre roket, taşıdığı yükten ayrılarak veya ayrılmadan, amacına göre taşınan yükün yoluna devam etmesini sağlar. (Bu bölümde silahtan çıkan bir mermiyi buna örnek verebiliriz.)

Roketler, içindeki yakıtı yakabilecek yakıcıyı (oksijen vb. türleri), türüne göre sıvı veya katı durumda bulundurur. Roketler sıvı ve katı yakıtlı olarak ikiye ayrılır.

Savaş Amaçlı Roketler: Savaş için atmosfer dışına çıkmayan roketlerdir. Menzilleri farklı olabilir. Füzeler roketlerin geliştirilmiş biçimidir.

Uzay çalışmaları için roketler: Atmosfer dışına, daha doğrusu yörüngeye araç veya insan göndermek için kullanılan roketlerdir. Yakıtları biten parçalar kademeli olarak düşmektedir. (Örneğin Türksat 3A’yı taşıyan Ariane 5)

Osmanlı Roketi

IV. Murat zamanında yaşayan Lagari Hasan Çelebi tarafından yapılmıştır. Lagari Hasan Çelebi, 1633 yılında; IV. Murat’ın kızı Kaya Sultan’ın doğduğu gece, Sarayburnu’nda düzenlenen şenliklerde ilk uçuş denemesini neticelendirdi. Bu netice ilk insanlı roketin icadı ve ilk roketli uçuş denemesi olarak kabul görmektedir.

The post Roket Nedir? Nasıl Çalışır? Çeşitleri Nelerdir? appeared first on TechWorm.

İstanbul Kanatlarımın Altında adlı sinema filminde Okan Bayülgen tarafından canlandırıldı. Hezarfen Ahmet Çelebi ve Evliya Çelebi ile birlikte Lagari Hasan Çelebi de filmin karakterlerinden biri olmuştur. Muhteşem Yüzyıl Kösem dizisinde gençliği İbrahim Yıldız tarafından canlandırıldı. Discovery Channel’de yayınlanan MythBusters adlı programın 11 Kasım 2009 tarihli “Crash and Burn” adlı bölümünde Lagari’nin roketi konu alınmış, yapılan deneylerle durumun Evliya Çelebi’nin tarifine sıkı sıkıya bağlı olmadığı sonucuna varılmıştır.

The post Lagari Hasan Çelebi Kimdir? appeared first on TechWorm.

Tomahawk, tam adı BGM-109 Tomahawk, (İngilizce: Tomahawk «Kızılderili savaş baltası»), stratejik bir seyir füzesidir. Tam açık adı: Tomahawk Land Attack Cruise Missile – TLAM. Tomahawk füzesi, havadan karaya atılan AGM-86 ALCM/CALM seyir füzesi ile paralel geliştirilmiştir. Her iki füze de birbirleri ile pek çok ortak parça içermektedir. Akıllı füze olarak adlandırIlan Tomahawk füzeleri, alçak irtifadan yeryüzüne paralel hareket ediyor, engellerin çevresinden dolanıyor ve radara yakalanmıyor. Sığınaklar, radarlar, komuta merkezleri saldırılarında kullanılıyor.

Tomahawk füzesinin çeşitli tipleri bulunmaktadır:

• Denizden karaya
• Denizaltıdan karaya
• Karadan karaya
• Denizden denize (farklı bir aktif radar güdüm alt sistemi ile)

Üç kademeli güdüm sistemi uygulanmaktadır.

Erken aşamada belirli bir bölgeye ataletsel seyrüsefer güdümü (İng. Inertial Navigation) ile yaklaşmaktadır. Özellikle denizden ya da çöl gibi belirsiz ya da değişken coğrafi alanlardan gerçekleştirilen atışlarda çok önemlidir. Ara aşamada yeryüzü referanslı güdüm (İng. Terrain Contour Matching – TERCOM) ile üzerinden geçtiği bölgedeki coğrafi yüksekliği belleğindeki ile karşılaştırarak seyreder. Son aşamada ulaştığı noktadaki hedef görüntüsünü hafızasındaki sayısal resimler ile karşılaştırarak hedefi bulur. (İng. Digital Scene Matching Correlator – DSMAC) Yeni nesil BLOK III füzelere Küresel Konumlandırma Sistemi (İng. Global Positioning System – GPS) ile yönelme yeteneği de kazandırılmıştır.

Fırlatma motoru ile bilikte kütlesi 1440 kg’dır. Fırlatma motoru hariç 1190 kg‘dır. Menzili 600 deniz mili (>1100 km)dir. Ortalama uçuş hızı saatte 880 km’dir.  1000 libre (450 kg) ağırlığında çeşitli tipte harp başlıkları kullanılmaktadır:

• Delici/nüfuz edici (Bullpup) – C tipi füzelerde
• Bombacıklı – D tipi füzelerde
• 200 kt gücünde W-80 nükleer başlık – A tipi füzelerde
• WDU-36 harp başlığı

Bugüne kadar yapılan üretimlerin ortalaması ele alındığında birim maliyeti 1.4 milyon dolardır. Son dönemlerde geliştirilmekte olan Taktik Tomahawk füzesinin 500 bin dolara mal olacağı açıklanmıştır. İlk defa yoğun olarak 1991 Körfez Savaşı’da kullanılmıştır. ABD Deniz Kuvvetleri’nin yaptığı atışlarda 297 fırlatma görevi verilmiş, atış için yüklenen füzelerin 7’si teknik sorunlar sebebiyle fırlatıcıyı terkedememiştir. Fırlatılan 290 füzenin 242’si hedefi vurmuştur. 1993, 1996, 1998 ve 2003 yıllarında da Irak’a karşı kullanılan Tomahawk füzeleri, Sırp Cumhuriyeti’ne (1995 Kararlı Güç Harekatı), Yugoslavya Federal Cumhuriyeti’ne (1999 Müttefik Gücü Harekatı) ve Afganistan’a (2001 Sonsuz Özgürlük Harekatı) yönelik bombardımanlarda da kullanıldı.

ABD dışında bir tek İngiltere’ye satışı yapılmıştır.

Tomahawk füzelerinin Rus yapım hava savunma sistemleri olan s-400’lere yakalanıp yakalanmadığı halen tam bir muamma!

The post Tomahawk Füzesi Nedir? Özellikleri Nelerdir? appeared first on TechWorm.

Facebook kimi lokasyonlarda mobil uygulamasında güncelleme yaparak, yeni bir haber kaynağı denemeye başladı. Roket ikonuyla işaret edilen bu yenilik, bambaşka bir deneyimin kapılarını da aralayacak. Facebook, uygulamasını geliştirmekten geri durmadığı gibi radikal değişikler yapmaktan da kaçınmıyor. Son olarak platforma Hikayeler özelliğini ekleyen şirket, şimdi de kullanıcılarına yeni bir haber kaynağı deneyimi sunmaya hazırlanıyor. Birçok farklı bölgede test edilmeye başlanılan bu yeni özellik, gözümüzden kaçan paylaşımlara ulaşmamız sağlanacak.

Uygulamanın en üstünde yer alacak roket işaretiyle kullanıma alınacak olan bu yeni haber merkezi, beğenmediğiniz sayfalardan ve arkadaş olmadığınız kişilerden gelen haberleri içerecek. Şu an için kullanımda olan haber merkezi, yine ana sayfa olarak karşınıza çıkacakken, kendi beğendiğiniz sayfaların ve arkadaşlarınız paylaşımlarına ulaşabilmenize olanak sağlamaya devam edecek. Yeni haber kaynağı henüz test aşamasında olmasından ötürü tam olarak hangi mekanizmayla çalıştığı bilinmezken, teste katılabilen kullanıcılar, genellikle ilgi alanlarınıza ve çevrenizdeki olaylara yönelik haberlerin bu pencerede yer aldığının altını çizdiler.

Instagram’ın Keşfet sayfasına benzer şekilde çalışması muhtemel olan yeni haber kaynağının, her platform ve herkes için ne zaman devreye alınacağına dair ise herhangi bir açıklama henüz yapılmadı.

Kullanıcılar için alternatif bir haber kaynağı oluşturmayı planlayan Facebook, artık sadece arkadaşlarınızın ve beğendiğiniz sayfaların içeriklerini değil, ilgili olduğunuz alanlar ile ilgili paylaşımları da sizlere sunarak farklı bir haber kaynağı oluşturmanızı sağlayacak. Hem Android hem de iOS tabanlı akıllı telefonlar üzerinde başlayan test çalışmalarının yakın zamanda tamamlanması bekleniyor.

Kaynak:

http://www.tamindir.com/facebooktaki-roket-isareti-ne-ise-yariyor_h-20724/

The post Facebook’taki Roket İşareti Ne İşe Yarıyor? appeared first on TechWorm.