Yapay Zeka Araştırmalarına Güvenlik Önlemi Çağrısı

Yapay zeka (AI), bilgisayarların insan zekasını taklit ederek öğrenme, anlama, karar verme ve problem çözme gibi yetenekler kazanmasıdır. Yapay zeka, günümüzde pek çok alanda kullanılıyor ve gelecekte daha da yaygınlaşması bekleniyor. Ancak yapay zekanın potansiyel tehlikeleri de yok değil. Örneğin, yapay zeka kontrolsüz bir şekilde geliştirilirse insanlara zarar verebilir, etik sorunlara yol açabilir veya istismar edilebilir.

Bu nedenle, teknoloji sektöründen bazı isimler, yapay zeka araştırmalarına güvenlik önlemleri alınana kadar ara verilmesi çağrısında bulundu. Bu isimler arasında Google‘ın eski etik lideri Timnit Gebru, Microsoft’un eski baş araştırmacısı Kate Crawford ve OpenAI’in kurucularından Ilya Sutskever gibi tanınmış kişiler var. Bu kişiler, yapay zeka araştırmalarının şeffaflık, hesap verebilirlik ve denetim gibi kriterlere uygun olması gerektiğini savunuyor.

Ölümsüz’ Canlılar Büyülüyor

Bilim insanları, yaşlanma sürecini tersine çevirebilen veya hiç yaşlanmayan canlıları araştırıyor. Bu canlılar, ‘ölümsüz‘ olarak adlandırılıyor. Bu canlılar arasında üç örnek şöyle:

Turritopsis dohrnii: Bu denizanası, yaşlandığında kendini yeniden doğurabilen tek canlıdır. Bu denizanası, olgunlaştığında hücrelerini gençleştirerek polip aşamasına geri dönebilir. Böylece sonsuza kadar yaşayabilir.

Hydra: Bu mikroskobik canlı da yaşlanma belirtisi göstermez. Hydra’nın hücreleri sürekli bölünerek yenilenir. Ayrıca hydra’nın vücudunda telomeraz enzimi bulunur. Bu enzim, hücre bölünmesi sırasında DNA’nın uç kısımlarını korur ve yaşlanmayı önler.

Planarya: Bu solucan türü de yaşlanmaz. Planarya’nın vücudunda da telomeraz enzimi vardır. Ayrıca planarya’nın vücudu kesildiğinde yeniden büyüyebilir. Hatta planarya’nın vücudu kesildiğinde her parçası yeni bir birey olabilir. Bu şekilde planarya’nın genetik çeşitliliği artar ve yaşlanma süreci yavaşlar.

Bilim ve teknoloji dünyasında her gün yeni ve ilginç haberler duymaya devam ediyoruz. Bu haberler, insanlığın bilgi birikimini, merakını ve yaratıcılığını gösteriyor. Bilim ve teknoloji alanında daha fazla haber okumak isterseniz, diğer haberlerimize göz atabilirsiniz . Bilim ve teknoloji ile ilgili sorularınız veya yorumlarınız varsa, bize yazmaktan çekinmeyin. Başka bir makalede görüşmek üzere. 😊

The post Bilim ve Teknoloji Dünyasında Neler Oluyor? appeared first on TechWorm.

Yaralarını kendileri iyileştirebilen ve bir haftayla 10 gün arasında, canlı organizmalar gibi ölen  “Xenobot” adlı robotların, tıkanan damarların açılması, okyanusların mikro plastiklerden arındırılması ya da zehirli maddelerin bulunup yok edilmesi gibi alanlarda kullanılacağı belirtiliyor.

İngiliz Guardian gazetesine göre, Massachusetts Tufts Üniversitesi Allen Keşif Merkezi’nin Direktörü Michael Levin, Afrika pençeli kurbağası Xenopus laevis‘ten esinlenilerek Xenobot adını verdikleri robotlar için “Bunlar yeni canlı makineler. Onlar ne sıradan bir robot ne de bilinen bir hayvan türü. Bu yeni bir insan yapımı yaşam formu: yaşayan, programlanabilir bir organizma” dedi

Levin ve ekibindeki araştırmacılar, Xenobot’larda metal veya plastik yerine biyolojik dokular kullanıldığından diğer robotların aksine çevre kirliliği de oluşturmayacağını belirtiyor.

Evrimsel Algoritmayla Tasarlandı

BBC’nin aktardığına göre, araştırmalarının sonuçları bilim dergisi Proceedings of the National Academy of Sciences‘ta yayımlanan bilim insanları, robotlarını bir evrimsel algoritmasıyla geliştirdi. Program, 500-1000 arası deri ve kalp hücresiyle rastgele üç boyutlu konfigürasyonlar oluşturdu. Her tasarım sanal bir ortamda test edildi. Kalp hücreleri atmaya başladığında robotların ne kadar yol aldığı ölçüldü. En iyi performans gösteren hücrelerle yeni tasarımlar oluşturuldu.

Kalp hücreleri kendiliğinden kasılıp gevşeyebildiği için minik motorlar gibi bir işlev görüyor ve robotları itiyor. Robotların ömrü bir haftayla 10 gün arasında değişiyor. Çalışma sırasında kurbağa hücreleri, canlı kalabilmeleri için bir su kabına konuldu. Tasarımlar, cımbız ve yakıcı aletlerle yapıldı. Bazı hücreler, düz bir çizgide hareket ederken bazıları daireler çizerek hareket etti ya da diğer hücrelerin arasına katıldı.

Michael Levin, Afrika pençeli kurbağası Xenopus laevis‘ten esinlenilerek Xenobot adını verdikleri robotlar için “Bunlar çok küçük. Nihai hedefimiz büyüklerini yapmak” dedi.

Göz Eklemek Mümkün

Bu robotlara damarlar, sinir sistemleri ve algılayıcı hücrelerle görme yetisi kazandırılabileceğini belirten Levin, memelilerden alınacak kök hücrelilerle karada yaşayan robotlar oluşturmanın da mümkün olduğunu söyledi.

İnsanlığa Tedhit mi?

Vermont Üniversitesi’nden doktora öğrencisi Sam Kriegman, “Videoyu izledikten sonra bu şeylerin dünyayı ele geçirmesinden korkmak zor” diye konuştu. Araştırma ekibi de Xenobot’ları ‘canlı’ olarak nitelendirseler de, robotların kendi başlarına evrimleşemediğini vurgulayarak tehdit oluşturmadığını belirtiyor.  Ancak bazı uzmanlar Xenobot’ların ileride insanlık için tehdit oluşturabileceği kanısında. Utan Üniversitesi‘nden Biyomedikal Mühendisi Tara Deans, “Yeni bir yaşam formu oluştururken onun neye evrilebileceğini iyi hesaplamalısınız” diye konuştu.

Deans gibi bilim insanları, Xenobot’ların şu anda zararsız olsa da, gelecekte sinir sistemi hücreleriyle birleştirilme, algı yeteneği edinme veya biyolojik silahlarda geliştirilmede kullanılma ihtimalinin bulunduğunu vurguluyor.

Kaynak: https://tr.sputniknews.com/

The post Bilim İnsanları Kurbağaların Kök Hücrelerinden “Canlı Robotlar” Üretti appeared first on TechWorm.

Nanoboyutun sıfır noktası olarak kabul edebileceğimiz alt sınırı 1 nanometredir. 1 nanometrenin (nm) altında tek atom boyutuna inilmesinden dolayı atomlar arası ilişkilerden bahsedilememektedir. Üst sınırı oluşturan 100 nm üzerinde ise yeniden Newton fiziği kuralları tamamen yıkılarak yerine Richard Feynman‘nın 1959 yılında yaptığı ve 1960 yılında yayınlanan konuşması nanobilim ve nanoteknolojinin başlangıç noktası kabul edildiği kuantum fiziği kuralları almaktadır. Feynman konuşmasında gelecekte üretilmek istenen malzemelerin atom seviyesinden başlanarak atom-atom inşa edilebileceği ifade etmiştir. Bu konuşmadan yirmi yıl kadar sonra, 1981 yılında IBM mühendisleri tarafından Taramalı Tünelleme Mikroskobu (STM) ve Atomik Kuvvet Mikroskobu (AFM) keşfedilmiştir. Bu iki mikroskop sayesinde malzemelerin yüzeyleri atomik seviyede incelenebilmiş ve nanoboyutun varlığı kanıtlanmıştır.

Nanoteknoloji ise nanoboyut olarak adlandırdığımız ölçekte üretilen her şeydir. Bu teknolojiyle moleküllerin yapıları detaylı olarak analiz edilebilmekte ve yeni sistemler geliştirilebilmektedir. Nanoteknoloji terimi ilk kez 1974 yılında Tokyo Bilim Üniversitesi‘nden Prof. Norio Taniguchi tarafından kullanılmıştır. Prof. Taniguchi; nanoteknolojiyi; “esas olarak, malzemelerin bir atom veya bir molekül tarafından ayrıştırılması, birleştirilmesi ve deformasyonu” olarak tanımlamıştır.

Nanoteknoloji ile üretilen bütün malzemelere ise Nanomalzeme adı verilmektedir. Bir malzemenin nanomalzeme olarak kabul edilebilmesi için en az bir boyutu 100 nm’nin altında olmalıdır. Sadece 1 ayrıtı 100 nm’nin altında olan materyeller “nanofilm”, 2 ayrıtı 100 nm’nin altında olan materyaller “nanotüp”, “nanofiber” veya “nanotel”, 3 ayrıtı da 100 nm’nin altında olan materyaller “nanopartikül” olarak isimlendirilmektedir. Boyutun küçülmesiyle artan “yüzey alanı/hacim” oranı nanomalzemelere yığın materyallere kıyasla daha üstün fiziksel, mekanik, elektriksel ve optik özellikler kazandırmaktadır .

Nanomalzemelerin üretim yöntemlerinin araştırılması ve incelenmesi, yeni nanomateryallerin keşfedilmesi ve karakterizasyonu, bu nanomateryallerden insan hayatını kolaylaştıracak yeni nesil yüksek teknoloji ürünlerinin geliştirilmesi nanomühendislik olarak tanımlanmaktadır.

Nanobilim ve nanomühendislik; mekanik, elektrik-elektronik, fizik, kimya, biyoloji, tıp, optik ve malzeme bilimi gibi birçok alanla iç içe, disiplinlerarası bir alandır. Nanomühendislik kavramı geleceğin en önemli bilim dallarından biridir. Bunun nedeni nanobiyoteknoloji kavramının ancak nanomühendisler tarafından kolayca geliştirilebilmesidir. Nükleik asitler, DNA, RNA, ATP başta olmak üzere proteinler, yağlar ve bunlar gibi yaşamsal öneme sahip birçok biyomolekül nanoboyutta incelendiğinde “nanobiyoteknoloji’’ kavramı ön plana çıkmaktadır. Nanobiyoteknolojinin uygulama alanları arasında yeni nesil ilaçların, ilaç taşıyıcı sistemlerin, biyosensörlerin, görüntüleme ajanlarının ve yapay organ ve dokuların geliştirilmesi bulunmaktadır.

The post Nanobilim ve Nanomühendislik Nedir? appeared first on TechWorm.

Yapay Zeka ve Derin Öğrenme Facebook Grubunda çalışmalarını yayınlayan Wang, teknoloji hakkında farkındalığı arttırmak için bir web sitesi oluşturdu. Wang; “yüzler biliş için en belirgin olanıdır, bu yüzden bu önceden eğitilmiş modeli hazırlamaya karar verdim ” diye yazdı. Üstte linkini verdiğimiz sitenin sayfasını her yenilediğinizde (F5’e basarak veya sağ klikleyip sayfayı yenile diyerek) ağ 512 boyutlu bir vektörden sıfırdan yeni bir yüz görüntüsü oluşturacaktır.”

Web sitesi, yapay görüntüleri kesintisiz bir şekilde bir araya getiren Stylegans‘ı kullanmaktadır. Yakın zamana kadar, teknoloji hiçbir zaman yüksek kaliteli gerçekçi bir görüntü elde edemedi. Nvidia‘nın araştırmalarını yayınladığı zaman değişen her şey, 1024×1024 görüntüsüne kadar inşa etmenin mümkün olduğunu kanıtladı. Jeneratörü eğittikten sonra, sonuçlar herhangi bir normal anlık görüntü kadar gerçekçi görünen sahte fotoğraflardır. Tarayıcınızın yenile düğmesine tıklamak, sonsuz bir yüz dizisi görmenizi sağlar, biri bilgisayar tarafından bir sonraki olarak oluşturulur.

Bilgisayar tarafından üretilen modellerin kullanımının katlanarak büyüdüğüne şüphe yok. (Japonya’da büyük bir instagram hayran kitlesine sahip bir CGI modeli bile var.) Sanal gerçeklik ve oyundaki uygulamalar bu teknolojik ilerlemelerle olgunlaşır, ancak pozitiflerle birlikte gelen güvenlik endişeleri de bulunuyor. Yanlış insanların elinde, bu gerçekçi görüntülerin sahte haberlerde nasıl kullanılabileceğini veya sahte haberleri nasıl tanıtabileceğini görmek kolaydır.

The post Sahte İnsan Yüzleri Oluşturan “Yapay Zeka” Destekli Web Sitesi appeared first on TechWorm.

Hücre tabaka mühendisliği, Okano ve ekibi tarafından literatürde ilk kez 1993 yılında önerilen ve umut vadeden doku mühendisliği tekniklerinden biridir. Hücre tabaka mühendisliği 3 boyutlu dokuya özgü hücresel tabakaları tek tek elde etmeyi hedeflemektedir. Geleneksel hücre kültürü tekniğinden farklı olarak, sıcaklık duyarlı polimerler ile yüzeyi kaplanmış hücre kültür kaplarının kullanılmasıyla hiçbir kimyasal maddeye gerek duyulmaksızın kültür kaplarının yüzeyinden hücreler tabaka halinde kaldırılarak elde edilebilmektedir. Hücre tabakası olarak adlandırdığımız kısım ECM, iyon kanalları, büyüme faktörü reseptörleri ve diğer önemli hücre yüzey proteinleri gibi bazı temel bileşenlerden oluşmaktadır. Hücre tabakaları sıcaklık indirgenmesi yöntemiyle elde edilmektedir. Bu teknik için öncelikle sıcaklığa duyarlı bir akıllı polimer, nanometre ölçeğinde kültür tabaklarına kaplanır. Ortamda oluşturulan sıcaklık farkına bağlı olarak polimerin yapısında gerçekleşen konformasyonel değişikliklere bağlı olarak hücreleri kültür kabı yüzeyinden tabaka halinde kaldırılır. Hidrofobik özellikte olan polimer, sıcaklık 32 °C’nin altına düşürüldüğünde hidrofilik bir karakter sergilemektedir. Böylece hem hücre canlılığının maksimum düzeyde korunmakta hem de hücre yüzey proteinlerine zarar gelmemektedir.

Cell Shet Tabakalarının Kullanım Alanları

• Elde edilen tabakalar, yama olarak vücuttaki bir çok canlı dokuya aktarılması
• 3 boyutlu doku eşleniklerinin üretiminde
• Hasar görmüş ya da fonksiyon kaybına uğramış doku ve organların onarılmasında
• Korneal rekonstrüksiyonda
• Myoblast hücre tabakası olarak kardiyak greft uygulamalarında
• Sinir doku mühendisliği çalışmalarında
• Periodantal doku mühendisliği çalışmalarında
• Damar doku mühendisliği çalışmalarında
• Özefagus mukoza grefti olarak kullanılmaktadır

The post Hücre Tabaka Mühendisliği (Cell Sheet Engineering) Nedir? appeared first on TechWorm.

Fosfen, göze doğrudan ışık girmiyor olmasına rağmen, ışıklı pırıltılar ve ışıltılar görme olarak tanımlanabilir. Fosfen olgusunu çok basit bir deneyle anlayabiliriz. Gözlerinizi sımsıkı bir şekilde yumduğunuzda salt zifiri bir karanlık görmüyorsunuz değil mi? Siyah bir fon üzerine beyaz lekeler ve şekiller görüyorsunuz. Adeta ışık var gibi. İşte bu ışıkları gördüğünüz zaman fosfen olgusunu deneyimlediniz demektir.

Peki, gözümüz kapalı olduğu halde gördüğümüz bu ışıklar gerçekten var mı? Olayın bilimsel açıklaması kısaca şu şekilde: Gözümüzü sıkı sıkı kapattığınızda etrafına veya üzerine bastırdığınızda retinanızda yer alan ışığa duyarlı reseptörler yani foto reseptörler mekanik olarak uyarılıyor. Kaslarınızın uyguladığı basınç sinirlerin hareketine neden oluyor ve bu sinyalleri beyniniz ışık benzeri bir şekilde yorumluyor. Sadece gözünüzü ovalarken değil aynı durumu şiddetli bir hapşırıktan, gülmekten veya öksürmeden sonra da yaşayabilirsiniz.

1968 yılında nörolog Brandley görme engelli bir kadının beyninin görüntü işleme merkezine elektrotlar yerleştirerek bu bölgeleri elektriksel olarak uyarmışlardır. Kör kadın gerçekten de noktacık çubuk ve lekeler şeklinde ışık parçaları gördüğünü söylemiştir.  Bu deneyden yola çıkarak görme engelli bir kişi, beynin görüntü işleme bölgesinin farklı şekillerde elektriksel olarak uyarılması sonucunda gördüğü şekillerin sözlü olarak anlatılmasıyla bir yapay zekânın algoritmasının geliştirilmesi üzerine pek çok çalışma yapılmıştır. Bu teknoloji sayesinde cisimlerin yaklaşık olarak neye benzediklerine dair görme engelli insanlara yardımcı olmak mümkün olacaktır.

Görsel korteksin elektriksel uyarımını hedef alan bu tarz bir çalışmalarda şüphesiz en önemli parametre elektrotların geliştirilmesidir. Uygun bir elektrottan geçen akım sayesinde fosfenden kaynaklı görüntü oluşacaktır. Bu şekilde sağlanan görsel duygunun kalitesi birçok parametrenin, özellikle elektrotların sayısının ve aralıklarının bir fonksiyonuyla ilişkili olacaktır. Elektrot sayısı ve aralık için uygun değerlerin tahminlerini elde etmek için taşınabilir bir “fosfen” simülatörü ile bir dizi psikofiziksel deneyler şuana kadar bilim dünyasına pozitif katkılar yapmıştır.

Belki de ileride bir gün körlüğe kesin tedavi olarak fosfen olgusundan yola çıkarak geliştirilen bu simülatörler çare olacaktır.

The post Fosfen Olgusu ve Körlük Tedavisi appeared first on TechWorm.

3D Baskı Teknolojisi kullanılarak üretilen kapsüller, özellikle ilaçların uzun bir süre boyunca alınması gereken durumlarda, çeşitli hastalıkları tedavi etmek için kullanılabilir. Ayrıca enfeksiyonları, alerjik reaksiyonları veya diğer olayları algılamak ve ardından yanıt olarak bir ilacı bırakmak için tasarlanabilirler.

MIT‘nin Makine Mühendisliği Bölümünde misafir bilim adamı olan Giovanni Traverso, “Sistemimiz, bir ilacın uygulanmasına ya da bir ilacın dozunun ayarlanmasına bir sinyalin yol göstermede yardımcı olabileceği ve kapalı döngü izleme ile tedavi sağlayabilir” diyor.

Bu cihazlar aynı zamanda hastanın veya doktorun akıllı telefonuna iletilecek olan bilgiyi bir araya getirebilecek diğer giyilebilir ve implante edilebilir tıbbi cihazlarla iletişim kurmak için kullanılabilir.

David H. Koch Enstitüsü Profesörü ve MIT’nin Koch Bütünleştirici Enstitüsü üyesi Robert Langer, “Üç boyutlu baskının bu gösterimi ve sindirilemez teknolojilerin mobil sağlık uygulamalarını kolaylaştıran yeni cihazlarla insanlara nasıl yardımcı olabileceği konusunda heyecan duyuyoruz” diyor.

Kablosuz İletişim

Son birkaç yıldır, Langer, Traverso ve meslektaşları, şu anda enjekte edilmesi gereken ilaçların uzun süreli teslimatı için faydalı olacağına inandıkları çeşitli sindirilebilir sensörler ve ilaç dağıtım kapsülleri üzerinde çalışıyorlar. Ayrıca, HIV veya sıtma hastaları için gerekli olan katı dozaj rejimlerini sürdürmelerine yardımcı olabilirler.

Son çalışmalarında, araştırmacılar daha önce geliştirdikleri özelliklerin çoğunu bir araya getirmeye karar verdiler. 2016 yılında araştırmacılar, pürüzsüz bir kapsül içine alınmadan önce katlanan altı kollu yıldız şeklinde bir kapsül tasarladılar. Yutulduktan sonra kapsül çözülür ve kollar genişler ardından cihazın mideye yerleşmesine izin verilir. Benzer şekilde, yeni cihaz yuttuktan sonra Y şeklinde açılır. Bu, cihazın küçük parçalara bölünmeden ve sindirim kanalından geçmeden önce yaklaşık bir ay boyunca midede kalmasını sağlar.

Bu kollardan biri, çeşitli ilaçlarla yüklenebilen dört küçük bölmeyi içerir. Bu ilaçlar birkaç gün içinde kademeli olarak salınmalarını sağlayan polimerler içerisinde paketlenebilir. Araştırmacılar ayrıca, Bluetooth iletişimi yoluyla uzaktan açılacak bölmeleri tasarlayabileceklerini tahmin ediyorlar.

Cihaz ayrıca mide ortamını izleyen ve kablosuz bir sinyalle bilgi ileten sensörleri de taşıyabilir. Önceki çalışmada, araştırmacılar kalp atış hızı ve solunum hızı gibi hayati belirtileri tespit edebilen sensörler tasarladılar. Bu yazıda, kapsülün sıcaklığı izlemek ve bu bilgiyi doğrudan kol uzunluğu içindeki bir akıllı telefona aktarmak için kullanılabileceğini gösterdiler.

Kong, “Sınırlı bağlantı aralığı arzu edilen bir güvenlik geliştirmesidir” diyor. “Kullanıcının fiziksel alanı içindeki kablosuz sinyal gücünün kendinden yalıtılması, cihazı istenmeyen bağlantılardan koruyabilir ve ek güvenlik – gizlilik koruması için fiziksel bir yalıtım sağlayabilir.”

Tüm bu karmaşık elemanların üretimini mümkün kılmak için araştırmacılar kapsülleri 3 boyutlu yazdırmaya karar verdiler. Bu yaklaşım, kapsüller tarafından taşınan çeşitli bileşenlerin hepsinin kolayca dahil edilmesine ve kapsülün, midenin asidik ortamına dayanmasına yardımcı olan alternatif sert ve esnek polimer katmanlarından oluşturulmasına izin verdi.

Kong, “Çok katmanlı 3-D baskı, geleneksel çok yönlü üretim teknikleri ile üretilemeyen benzersiz çok bileşenli mimariler ve fonksiyonel cihazlar oluşturan çok yönlü bir üretim teknolojisidir” diyor. “Gastrik ikamet süresinin belirli bir tıbbi uygulamaya dayanarak uyarlanabileceği ve yaygın olarak erişilebilir kişiselleştirilmiş bir tanı ve tedaviye yol açabilecek şekilde özelleştirilmiş sindirilebilir elektronikler oluşturabiliriz.”

Erken Cevap

Araştırmacılar, bu tür sensörlerin hastalığın erken belirtilerini teşhis etmek ve ardından uygun ilaçlarla yanıt vermek için kullanılabileceğini öngörmektedir. Örneğin, kemoterapi veya immünosupresif ilaçlar alan hastalar gibi enfeksiyon riski yüksek olan belirli kişileri izlemek için kullanılabilir. Enfeksiyon tespit edilirse, kapsül antibiyotik salmaya başlayabilir. Veya cihaz, alerjik bir reaksiyon tespit ettiğinde antihistaminikler salgılayacak şekilde tasarlanabilir.

Traverso, “Gastrik yerleşik elektroniklerin, hastalara uzaktan yardımcı olmak için mobil sağlık platformları olarak hizmet etme potansiyeli konusunda gerçekten heyecanlıyız” diyor.

Cihazın güncel sürümü küçük bir gümüş oksit batarya ile çalışıyor. Bununla birlikte, araştırmacılar, pili harici anten veya mide asidi gibi alternatif güç kaynaklarıyla değiştirme olasılığını araştırıyorlar.

Araştırmacılar ayrıca kapsüller içerisine dahil edilebilecek başka tür sensörler geliştirmek için de çalışıyorlar. Bu yazıda, sıcaklık sensörünü domuzlarda test ettiler ve yaklaşık iki yıl içinde insan hastalarda sindirilebilir sensörleri test etmeye başlayabileceklerini tahmin ediyorlar. Ayrıca insan kullanımına yönelik teknolojiyi geliştirmek için çalışan bir şirket kurmuşlardır.

Kaynak (Çeviri): https://scitechdaily.com/

The post Bilim İnsanları Kablosuz Olarak Kontrol Edilebilecek “Elektronik Hap” Geliştiriyor appeared first on TechWorm.

İnsanlar ve diğer memeliler, gökkuşağının dalga boylarını içeren, görünür ışık denilen bir dizi dalga boyu ışığını görmekle sınırlıdır. Ancak daha uzun bir dalga boyuna sahip olan kızılötesi radyasyon etrafımızdadır. İnsanlar, hayvanlar ve nesneler ısı yaydıkça kızılötesi ışık yayar ve nesneler kızılötesi ışığı da yansıtabilir.

Çin Bilim ve Teknoloji Üniversitesi‘nden kıdemli yazar Tian Xue, “İnsanın doğal vizyonuyla algılanabilen görünür ışık, elektromanyetik spektrumun çok küçük bir kısmını kaplar” diyor. “Elektromanyetik dalgalar görünür ışıktan daha uzun veya daha kısa bilgi veriyor.”

Çin Bilim ve Teknoloji Üniversitesi’nden Xue ve Jin Bao‘nun yanı sıra, Massachusetts Üniversitesi Tıp Fakültesi‘nden Gang Han‘ın liderliğindeki çok disiplinli bir bilim insanı grubu, nanoteknolojiyi gözün mevcut yapılarıyla çalışmak üzere geliştirdi.

Han, “Işık göze girdiğinde ve retinaya çarptığında, çubuklar ve koniler – veya fotoreseptör hücreler – fotonları görünür ışık dalga boylarında emer ve karşılık gelen elektrik sinyallerini beyne gönderir” diyor. “Kızılötesi dalga boyları fotoreseptörler tarafından absorbe edilemeyecek kadar uzun olduğu için onları algılayamıyoruz.”

Bu çalışmada, bilim adamları fotoreseptör hücrelere sıkıca tutturulabilen ve küçük kızılötesi ışık dönüştürücüler gibi davranabilen nanoparçacıklar ürettiler. Kızılötesi ışık retinaya çarptığında, nanopartiküller daha uzun kızılötesi dalga boylarını yakalar ve görünür ışık aralığında daha kısa dalga boyları yayar. Yakındaki çubuk veya koni daha kısa dalga boyunu emer ve sanki görünür bir ışık retinaya çarpmış gibi normal bir sinyal gönderir.

Bao, “Bizim deneyimizde nanopartiküller, 980 nm dalga boyu civarında kızılötesi ışığı emdi ve 535 nm’de en yüksek ışığa dönüştürdü, bu da kızılötesi ışığın yeşil renkte görünmesini sağladı” diyor.

Araştırmacılar, nanoparçacıkları, insanlar gibi kızılötesi olarak doğal olarak göremeyen farelerde test ettiler. Enjeksiyonları alan fareler bilinçsiz fiziksel işaretler gösterdi, öğrenciler gibi daralan kızılötesi ışık saptadıklarını, sadece tampon çözeltiyle enjekte edilen farelerin kızılötesi ışığa cevap vermediklerini belirttiler.

Farelerin kızılötesi ışığa duyarlı olup olmadıklarını test etmek için, araştırmacılar farelerin gündüz koşullarında kızılötesi görebildiğini ve aynı anda görülebilir ışıkta olduğunu göstermek için bir dizi labirent görevi kurdular.

Nadir durumlarda, bulutlu kornealar gibi enjeksiyonlardan yan etkiler meydana geldi, ancak bir haftadan kısa bir sürede kayboldu. Buna sadece enjeksiyon işlemi neden olmuş olabilir? Çünkü sadece tampon çözeltinin enjeksiyonunu alan fareler bu yan etkilere benzer oranda sahiptir. Diğer testler, sub-retinal enjeksiyonlardan sonra retina yapısına zarar vermedi.

Xue, “Çalışmamızda, hem çubukların hem de konilerin bu nanoparçacıkları bağladığını ve yakın kızılötesi ışık tarafından aktive edildiğini gösterdik” diyor. “Bu yüzden bu teknolojinin insan gözünde de işe yarayacağına inanıyoruz, yalnızca süper vizyon oluşturmak için değil aynı zamanda insan kırmızı renkli görme eksikliklerinde de terapötik çözümler üretmek için kullanılabilir.”

Mevcut kızılötesi teknolojisi, ortamdaki gün ışığı ile sınırlı olan ve dış güç kaynaklarına ihtiyaç duyan dedektörlere ve kameralara dayanır. Araştırmacılar, biyo-entegre nanoparçacıkların sivil şifreleme, güvenlik ve askeri operasyonlardaki potansiyel kızılötesi uygulamalar için daha fazla arzu edildiğine inanıyor. Han, “Gelecekte, FDA onaylı bileşiklerden yapılmış, daha parlak kızılötesi görüşle sonuçlanan yeni organik bazlı nanoparçacık versiyonuyla teknolojiyi geliştirmek için yer olabileceğini düşünüyoruz” diyor.

Araştırmacılar ayrıca, nanoparçacıkların emisyon spektrumunu insan gözlerine uyacak şekilde ayarlamak için daha fazla çalışmanın yapılabileceğini düşünüyorlar; bu, farelerin gözlerine kıyasla merkezi görüş için çubuklardan daha fazla koni kullanıyor. Xue, “Bu heyecan verici bir konudur, çünkü burada mümkün kıldığımız teknoloji, insanların doğal yeteneklerimizin ötesinde görmelerini sağlayabilir” dedi.

Kaynak (Çeviri): https://www.eurekalert.org/

The post Nanoteknoloji, Farelerin Kızılötesi Olarak Görmesini Mümkün Kılabilir appeared first on TechWorm.

Google AI ürün yöneticisi Dr. Lily Peng “Retina taramalarıyla bir hastanın gelecek beş yıl içinde kardiyovasküler hastalık geçirme riskini yüzde 70 öngörebileceğiz” dedi. Peng, Google’ın yaklaşık 300 bin hastadan alınan veriyle makine öğrenimi algoritmasını birleştirdiği ve retina taramalarını göz önüne alarak risk faktörlerini belirlediğini söyledi. Ayrıca Peng ve ekibi, görme bozukluğuna sebep olan şeker hastalığı retinopatisi için bir öğrenme modeli testi oluşturdu.

Google, söz konusu makine öğrenimi modellerinin geliştirilmesi için TensorFlow açık kaynak kitaplığını kullanıyor.

Kaynak: https://www.ntv.com.tr/

The post Google Güney Kore’deki Yapay Zeka Çalışmalarını Artırıyor! appeared first on TechWorm.

Epigenetik, DNA dizisindeki değişikliklerden kaynaklanmayan, ama aynı zamanda nesilden nesile aktarılabilen gen ifadesi değişikliklerini inceleyen bilim dalıdır. Yani DNA dizisi hiçbir şekilde değişmezken bazı genler çok veya az çalışabiliyor bu da görünüşte bazı değişikliklere yol açabiliyor. Bu durumda beslenme alışkanlığı, zararlı madde kullanımı, spor hatta iklim bile etkili. 

Epigenetik kavramını daha iyi anlayabilmek için meşhur epigenetik hikayesine bir göz atalım.

Darwin ile Freud bir gün beraber içmeye gitmişler orada sohbet ederlerken bir kadın yanlarına gelmiş ve kızından bahsetmiş: “Ey yeryüzünün en büyük dâhileri, kızımın bir derdi var, bu derdin nedenini ancak siz bilebilirsiniz.”

Darwin ve Freud merakla sormuşlar “Kızınızın neyi var?”

“Kızım çok mutsuz, kötümser, kavgacı, beni deli ediyor”.

Darwin hiç düşünmeden yanıtlamış, “kızınızın sorunu, genetik”

Freud ise “hayır” demiş, “sorun anneden kaynaklanıyor.”

Anne şaşırmış, çaresizce sormuş, “hanginiz doğru söylüyor?”

Tam o sırada yoldan geçen Conrad Waddington soruyu yanıtlamış, “ikisi de doğru söylüyor hanımefendi, sorun epigenetik”.

Biraz Daha Derinlemesine Epigenetik

Gen haritaları çıkarıldığında hastalığın olduğu yer bilinecek kişilere göre tedaviler uygulanacak, genetik hastalıklar tamamen yok olacak deniliyordu. Ama hesaba katılmayan şey epigenetik faktörlerdi. Yani çevre tahmin edilenden daha çok insanların genetiğini etkileyebiliyordu. Yanıtlanması gereken o kadar fazla soru var ki!

Son yıllarda kanser biyologları bu hastalığın klasik genetikle açıklanamayacağını savunmaya başladılar.Onlara göre kanser ve çeşitleri DNA metilasyonu, histon modifikasyonları,  nükleozom konumlandırma, kodlama yapmayan RNA’lar ve mikroRNA ekspresyonundaki değişiklikleri kapsayan epigenetik mekanizmalarla birlikte değerlendirilmelidir.

Epigenetik Çalışmaları

Duke Üniversitesi’nden Randy Jirtle ve Dana Dolinoy, tek yumurta ikizi olan yani herşeyiyle birebir aynı olan ikiz farelerin dış görünüşünde ve hastalıklara yakalanma oralnalarında farklılık görüyorlar. Birinin rengi kahverengiye dönerken ki bu normal bir renk kabul ediliyor dğerinşn rengi sarıya dönmeye başlıyor. Sarı fare çok kilo almaya başlıyor. Dolayısıyla diyabet ve kanser riski artmış oluyor.Kıl renkleri de farklı olan bu farelerde,çalışmaların ilerleyen aşamalarında “agoti” adlı, kıllara renk veren genin sarı farede aktifken, kahverengi ikizinde susmuş vaziyette olduğu belirlenmiştir. Peki neden? Araştırmacılar bu durumun annenin beslenmesinden kaynaklanıp kaynaklanmadığını merak ediyorlar ve bisfenol A (BPA) adı verilen  plastik şişelerde, plastik gıda ambalajlarında hatta biberonlarda bile bulunan kimyasalla deneylere başlıyorlar. Hamilelik esnasındafarelerin besinlerine BPA eklendiği zaman, sarı renkli obez yavruların sayısının oldukça arttığı görülmüştür. Bu durumu, annenin besinindeki BPA’nın doğacak olan yavruların kıl rengini belirleyen genin çalışmasını etkilemesi olarak açıklamışlardır. Bu deneyin devamında farklı  maddeler ekleyerek durumun nedenini açıklamaya çalışmışlar. İşte bu çalışma epigenetik olarak bir durumun en güzel açıklaması.

Sonuç Olarak;

Epigenetikle beraber bizim bildiğimizin çok ötesinde yeni bir bakış açısı geldi. Açıklanamayan tuhaf durumlara bir cevap oldu. Günümüzde de devam eden  çalışmaların ışığında, bazı kalıtsal hastalıklar ve kanser gibi mekanizmaları artık tam olarak anlayabileceğiz.

The post Epigenetik Özelliklerin Nesiller Boyunca Aktarılması appeared first on TechWorm.