Klinik ise halk arasında “servis” olarak bilinen, belli disiplinlere ait ileri araştırma ve yatarak tedavilerin yapıldığı hastane bölümleridir. Türkiye’de birçok anabilim ve bilim dallarının klinikleri vardır. Örneğin; Genel Cerrahi Kliniği, Dahiliye Kliniği, (bazı büyük hastanelerde ise) Hematoloji kliniği gibi birçok klinik (servis) vardır.

Kliniklerde genel olarak sorumlu asistan doktor, hemşireler, hasta bakıcılar, (üniversite hastanelerinde ise) intörn doktorlar, 7 gün 24 saat bulunur. Mesai saatlerinde ise sorumlu uzman hekim ve birden fazla asistan ve intörn doktorlar da bulunur.

The post Klinik Nedir? Klinik ile Poliklinik Arasındaki Fark Nedir? appeared first on TechWorm.

Günümüzde MR özellikle yumuşak dokuları görüntülemede kullanılır. Merkezi sinir sistemi (beyin ve omurilik) hastalıklarının teşhisinde, sporcu yaralanmalarında, kas iskelet sistemi, özellikle menisküs, bel fıtığı gibi rahatsızlıkların tespitinin yanı sıra her türlü nörolojik hastalıkların değerlendirmesinde sıkça kullanılmaktadır. MR görüntülemenin, canlı organizma üzerinde şu ana kadar kanıtlanmış herhangi bir zararı yoktur. Buna gebeler de dahildir; ama yine de organ gelişiminin gerçekleştiği ilk üç ayda MR çekimi önerilmez. Metal etkileşimi olan, vücudunda mıknatıs ya da metal protez taşıyan, kalp pili kullanan, göz içinde yabancı cisim bulunan, ateşli silah yaralanması geçirmiş olan (çoğu uyumsuz metaldir) ya da kalıcı dövme sahibi kişilerin MR cihazına girmeleri sakıncalı kabul edilir (hayati tehlike doğurabilir). Manyetik rezonans görüntüleme süresi, inceleme yapılan bölgeye, bölge sayısına, konulan ön tanıya göre değişiklik gösterip 15 dk. ile 75 dk. arasında sürebilir. Ayrıca gerek görülürse inceleme esnasında IV (damar içi) yoluyla kontrast madde kullanılarak kontrastlı çekim yapılır.

Manyetik rezonans görüntülemenin, Fonksiyonel MR, Difüzyon-Perfüzyon Ağırlıklı MR, MR Spektroskopi gibi farklı çeşitleri vardır.

Kaynak: Wikipedia ve memorial.com.tr

The post MR Nedir? MR Ne İşe Yarar? MR Neden Çekilir? appeared first on TechWorm.

Biraz düşündüğümüzde –kendimizce mantıklı gerekçeler– öne sürsek bile bu gibi istenmeyen durumları  bir hastanede tanık olmak gerçekten normal sayılacak bir durum değil. Kabahati doktorda arayabilir veya bu tarz -saldırgan veya şiddet eğilimli- davranışta bulunan vatandaşın sorunlu(!) olduğunu düşünebiliriz. Ancak geleceğe yönelik bir çözüm üretecek bir adım atmadığımız da bu konu sıradanlaşarak daha kötü sonuçların ortaya çıkmasına neden olacağı kesin diye düşünüyorum.

Bir birey olarak bu durumun kendimce kritiğini yapmaya çalışayım. Bunlar tamamen benim gözlemlerim. Öncelikle hastanelerde “information” dediğimiz bilgi akışı çoğu zaman şekilde kontrollü gerçekleştirilmiyor. Bir hastaneye kendiniz veya bir yakınınız için gittiğinizde çoğunlukla bilgi alım ve teşhis/tedavi sürecinde çok ciddi problemlerle karşı karşıya kalıyorsunuz. Özellikle –hızlı- tedavi ve bilgi alım sürecinde bir çok kişi –saldırgan olabilecek düzeyde- bir psikolojiye sahip oluyor. Bunu bir şekilde kontrol etmeniz gerekiyor. Bu türde sorunlar hastanenin güvenlik görevlileri veya sağlık çalışanları tarafından çözülmeye sağlanıyor. Ancak kesinlikle yeterli bir durum değil. Bir hastanın hastaneye adımını attığı ilk anda sorunun teşhisi ve tedavisi üzerine kendisine veya yakınına –hızlı bir şekilde- doğru bilgi aktarılması gerekiyor. Hatta bu işlemlerin öncesinde hasta tam olarak nerde, nasıl, kim tarafından tedavi olacağını ve özellikle bürokratik uygulamalar (evrak işlerini) nasıl yapacağı sorularının cevabını hızlı bir şekilde öğrenmesi gerekiyor. Büyük hastanelerde “hangi kata gitmeliyim, hastam hangi katta, hastamın nesi var, durumu nasıl, neden tedavi etmiyorsunuz, bana neden şu ilacı yazmıyorsunuz” soruları bile kontrolsüz bir şekilde ilerleyince, olayla hiçbir şekilde ilgisi olmayan doktor, sağlık çalışanı veya güvenlik görevlileri bir kavganın içinde buluveriyor kendini.

Diğer bir konu ise özellikle hastanın şikayetine yanıt veremeyecek durumda olan bir hastanenin diğer sağlık kurumları ile koordinasyonu doğrudan kendileri sağlayarak tedavi sürecini hızlandırması gerekiyor. İşlemler hastaya veya hasta yakına bırakıldığı durumda bu kez “hastane değil misiniz? neden tedavi etmiyorsunuz” sorularına maruz kalıyorsunuz. Devamında ise istenmeyen olayların yaşanmasına neden oluyor.

Sonuç olarak buradaki sorunun asıl çözümü doğrudan hasta veya hasta yakını ile ilgilenecek bir veya birkaç halkla ilişkiler görevlisinin bulunmasının bu tipte sorunları kısmen ortadan kaldıracağını düşünüyorum. Hastane kaynaklı sorunların dışında kalan hasta veya hasta yakını durumundaki kişilerin bir sağlık görevlisine karşı işleyeceği suçta ciddi cezai yaptırımların uygulanması gerekiyor. Hatta en ufak düzeydeki bir saldırgan bir hareketin doktor veya sağlık görevlisi talimatı ile uzaklaştırılması daha doğru bir karar olacaktır. Ortaya çıkacak bir sorunda doktor veya sağlık çalışanı kendisi doğrudan müdahale etmeyerek güvenlik görevlilerinin sorun çıkaran veya saldırgan olacağını belirlenen kişiye müdahale etmesini sağlaması en doğru seçenek olacaktır. Ayrıca hastanelerde herhangi bir sorunda hızlı yanıt verebilen bir şikayet merci veya kriz masası gibi oluşumların kurulması hastaneler için bir zorunluluk olduğunu düşünüyorum.

Haberlerde konu olan “sağlık çalışanlarına dayak/saldırı” konularının daha çok hastahane acil servislerinde gerçekleştiğini görüyoruz. Bu nedenle hastahanenin teşhis/tedavi alanına sadece hasta’nın kendisi ve varsa en fazla bir yakınını kapsayacak şekilde alınması çıkabilecek sorunların azaltılmasını sağlayacaktır. Acil girişlerinde tanık olduğumuz yığılmaların önüne geçmek için hasta yakınlarının zaman geçirebileceği geniş dinlenlenme alanları oluşturulması zorunludur diye düşünüyorum.

Son olarak hastane çalışanlarının hizmet içi eğitimlerle vatandaş ile diyalog konusunda ciddi eğitimler verilmesi, vatandaşlar içinde çeşitli kamu spotları ve reklam afişleri hazırlanarak hastane çalışanlarına karşı olan davranış biçimleri ile ilgili bilgi verilmesi, hastahanelerde yaşanacak olumsuz durumları büyük ölçüde azaltacağını söyleyebilirim.

The post Bir #Doktor “Neden” #Dayak Yer? appeared first on TechWorm.

Ameliyat tam tamına 23 saat sürmüştür. Ameliyat sona erdiğinde National Geographic‘ten James Stanfield o anı ölümsüzleştirir. Bu fotoğraf öyle ki dünyada bir ameliyat masasındaki hasta, doktor ve asistan portresini resmen hafızalara kazımıştır.

Polonya’nın ve aynı zamanda  Zbigniew Religa‘nın ilk başarılı kalp nakli böylece gerçekleşmiş oldu. Hasta Tadeusz Zitkevits kalp naklinden 30 yıl sonra yani 2017’de hayatını kaybetti. Öyleki Tadeusz Zitkevits’in ölümü  Zbigniew Religa’dan 9 yıl sonra olması fotoğraf karesini bir kez daha ölümsüz hale getiriyor. Religa ağır bir sigara içiciydi ve 2007’de teşhis edilen akciğer kanserinden öldü.

Fotoğrafta Religa hastanın yaşam belirtilerini izlediği bir monitöre bakarken yüzündeki gerginliği görüyoruz. Asistanının yorgunluktan bir köşede uyuya kaldığı görülen fotoğrafta ameliyathanenin soğuk ortamını tamamen hissettiriyor.

Fotoğrafı ilginç kılan bir diğer şey ise Religa’nın bu ameliyatı ilk defa yapması ve bu konuda herhangi bir eğitim almamış olmasıdır. Bu fotoğraf hikayesi bir filme dönüştürülüp bir çok festivalde ödül almıştır.

2014 Polonya yapım Bogowie (Tanrılar) filminde katı rejim rüzgarı altında, hırslı bir kalp cerrahı Dr. Religa‘nın tüm engelleri aşarak Polonya’nın ilk kalp naklini yapmak için tükenmeyen çabasını izliyoruz.

Altta kalp nakli yapılan hasta Tadeusz Zitkevits’in fotoğraftan 25 yıl sonra National Geographic’e verdiği poz.

Kaynak: 

• https://www.dentalorg.com/the-most-iconic-photo-of-a-doctor-that-shocked-the-whole-world.html

The post Bir Doktorun Bütün Dünyayı Etkileyen Şok Edici Fotoğrafı appeared first on TechWorm.

Genel anlamda MR diye bilinen bu işlem, aslında nükleer manyetik rezonans görüntülemedir. Dokudaki hidrojen atomlarının yoğunluklarına ve hareketlerine göre görüntü oluşturur. MR’da radyasyon kullanılmaz, onun yerine manyetik alanla vücuttaki hidrojen atomlarının çekirdeklerindeki proton uyarılır. Alıcılara ulaşan sinyaller bilgisayar analizleriyle siyah beyaz görüntülere (Perfüzyon görüntülemelerde sonuçlar renklendirilebilir) dönüştürülür. Bu amaçla kullanılan manyetik alan 1 – 1,5 Tesla aralığındadır. Bir kıyaslama yapmak gerekirse, dünyanın manyetik alanı (pusulaların iğnesini kuzeye çeviren manyetik alan) 0,5 Gauss düzeyindedir. 1 Tesla, 10.000 Gauss’a eşittir. Dolayısıyla MR cihazında dünyanın manyetik alan gücünün yaklaşık 25 bin katı bir manyetik alan kullanılır. Bu çok güçlü manyetik alan kontrol altında çalışır. Görüntülerin hepsi dijital ortamda oluşur ve diğer görüntüleme metotlarından çok farklıdır.

Günümüzde MR özellikle yumuşak dokuları görüntülemede kullanılır. Merkezi sinir sistemi (beyin ve omurilik) hastalıklarının teşhisinde, sporcu yaralanmalarında, kas iskelet sistemi, özellikle menisküs, bel fıtığı gibi rahatsızlıkların tespitinin yanı sıra her türlü nörolojik hastalıkların değerlendirmesinde sıkça kullanılmaktadır.

MR görüntülemenin, canlı organizma üzerinde şu ana kadar kanıtlanmış herhangi bir zararı yoktur. Buna gebeler de dahildir; ama yine de organ gelişiminin gerçekleştiği ilk üç ayda MR çekimi önerilmez. Metal etkileşimi olan, vücudunda mıknatıs ya da metal protez taşıyan, kalp pili kullanan, göz içinde yabancı cisim bulunan, ateşli silah yaralanması geçirmiş olan (çoğu uyumsuz metaldir) ya da kalıcı dövme sahibi kişilerin MR cihazına girmeleri sakıncalı kabul edilir (hayati tehlike doğurabilir).

Manyetik rezonans görüntüleme süresi, inceleme yapılan bölgeye, bölge sayısına, konulan ön tanıya göre değişiklik gösterip 15 dk. ile 75 dk. arasında sürebilir. Ayrıca gerek görülürse inceleme esnasında IV (damar içi) yoluyla kontrast madde kullanılarak kontrastlı çekim yapılır.

Manyetik rezonans görüntülemenin, Fonksiyonel MR, Difüzyon-Perfüzyon Ağırlıklı MR, MR Spektroskopi gibi farklı çeşitleri vardır.

Kaynak: https://tr.wikipedia.org

The post Manyetik Rezonans Görüntüleme (MR) Nedir? appeared first on TechWorm.