Nükleer Fisyon: Nükleer fisyon bir atomun çekirdeği iki veya daha fazla küçük çekirdeğe bölündüğünde gerçekleşir. Bu küçük çekirdeklere fisyon ürünleri denir. Genellikle parçacıklar (örneğin, nötronlar, fotonlar, alfa parçacıkları) salınır. Bu işlem fisyon ürünlerinin kinetik enerjisini gama radyasyonu şeklinde serbest bırakan bir ekzotermik işlemdir. Enerjinin serbest bırakılmasının nedeni, fisyon ürünlerinin ana çekirdekten daha kararlı (daha az enerjik) olmasıdır. Bir elementin protonlarının sayısının değiştirilmesi esas olarak elementi birinden diğerine değiştirdiği için bir fisyon elementlerin dönüşümü olarak düşünülebilir. Nükleer fisyon, radyoaktif izotopların çürümesi gibi doğal olarak meydana gelebilir veya bir reaktörde veya silahta yapay olarak gerçekleştirilebilir.

Nükleer Füzyon: Nükleer füzyon, atom çekirdeğinin daha ağır çekirdekler oluşturmak üzere bir araya getirildiği bir işlemdir. Son derece yüksek sıcaklıklar (1.5 x 10⁷°C civarında) çekirdekleri bir araya zorlar ve güçlü nükleer kuvvet onları bağlar. Füzyon oluştuğunda büyük miktarda enerji açığa çıkar. Enerjinin hem atomlar ayrıldığında hem de birleştiğinde serbest bırakılması mantıksız görünebilir. Enerjinin füzyondan serbest bırakılmasının nedeni iki atomun tek bir atomdan daha fazla enerjiye sahip olmasıdır. Protonları, aralarındaki geri tepmenin üstesinden gelecek şekilde yakınlaşmaya zorlamak çok fazla enerji gerektirir. Ancak bir noktada onları bağlayan güçlü kuvvet, elektriksel tepmenin üstesinden gelir.

Çekirdekler birleştirildiğinde fazla kalan enerji açığa çıkar. Fisyon gibi nükleer füzyon da bir elementi diğerine dönüştürebilir. Örneğin, yıldızlardaki hidrojen çekirdeği elementleri birleşerek helyum oluşturur. Füzyon, atom çekirdeğini periyodik tablodaki en yeni elemanları oluşturmaya zorlamak için de kullanılır. Füzyon doğada meydana gelir, ancak Dünya’da değil yıldızlardadır. Yeryüzündeki füzyon sadece laboratuvarlarda ve silahlarda gerçekleşir.

Fisyon ile Füzyon Arasındaki Fark

Hem fisyon hem de füzyon muazzam miktarda enerji açığa çıkarır. Nükleer bombalarda hem fisyon hem de füzyon reaksiyonları meydana gelebilir. Öyleyse fisyon ve füzyon arasındaki fark nedir?

– Fisyon atom çekirdeğini daha küçük parçalara böler. Başlangıç ​​elemanları, fisyon ürünlerinden daha yüksek bir atom numarasına sahiptir. Örneğin uranyum, stronsiyum ve kripton üretmek için parçalanabilir.

– Füzyon atom çekirdeğini bir araya getirir. Oluşan element başlangıçtaki ​​materyalden daha fazla nötron veya protona sahiptir. Örneğin iki hidrojen, helyum oluşturmak için kaynaşabilir.

– Fisyon, Dünya üzerinde doğal olarak meydana gelir. Bir örnek, yeterince küçük bir hacimde yeterli miktarda uranyum (nadiren) bulunması durumunda ortaya çıkan kendiliğinden oluşan uranyum fisyonudur. Öte yandan füzyon Dünya’da doğal olarak oluşmaz. Füzyon yıldızlarda oluşur.

The post Fisyon ve Füzyon Arasındaki Fark appeared first on TechWorm.

Birden fazla veri aktarımı akışına izin veren ve en üst sinyalleme bant genişliğini USB 2.0‘daki 480Mbp/s‘ye kıyasla 5Gbp/s‘ye çıkartan USB 3.1 Gen 1 teknolojisi ile önemli performans artışları elde edilmektedir. Teknik özelliklerde 5Gbps belirtiliyor olmasına karşın aktarım hızları denetleyiciye ve NAND Flash yapılandırmasına göre farklılık göstermektedir. Şu anda çeşitli mimarilerde ve kanallarda USB 3.1 Gen 1 sürücüler bulunabilmektedir. Kanal sayısı ne kadar fazlaysa transfer hızları da o kadar hızlı olacaktır.

USB 3.1 Gen 1 ile USB 3.1 Gen 2 Karşılaştırması

USB-IF, USB 3.1 Gen 2 adlı yeni SuperSpeed USB 10 Gbps spesifikasyonunu tanıttı. Bu spesifikasyon, veri transfer hızını teorik olarak 10Gbps‘ye (ya da 1,2GB/s) çıkarttı.

USB 3.1 sürücüler dosyaları USB 2.0 sürücülerden daha hızlı transfer ederek size zaman kazandırır. Süre, kanal sayısına, transfer hızlarına ve transfer ettiğiniz dosya türüne bağlıdır.

Şekil 1: USB 3.1 Gen 1 (USB 3.0) cihazlarla USB 2.0 cihazlar kullanıldığında transfer hızı karşılaştırması.

Piyasadaki USB 2.0 aygıtların yaygınlığı nedeniyle USB 3.1 cihazların geriye doğru uyumlu olması gerekiyordu. USB 3.1 sürücüleri USB 2.0 cihazlarla kullandığınızda yine de performans avantajı elde edersiniz.

Şekil 2: HyperX Savage USB ile DTSE9 Karşılaştırması (USB 2.0)

USB 3.1 Gen 2 sürücüler hem USB 3.0/3.1 Gen 1 hem de USB 2.0 bağlantı noktaları ile geriye doğru uyumludur. USB 3.1 sürücüleri, USB 2.0 ana makine cihazları üzerinde kullandığınızda bile zaman kazanırsınız.

USB 3.1 ile Type-C Arasında Ne Fark Vardır?

Aralarındaki fark basitçe birinin standart olması (USB 3.1), diğerinin ise bir konektör (Tip-C) olmasıdır. Günümüzde sık sık gördüğümüz birkaç standart USB konektör bulunmaktadır; Type-A, Mini-B ve Micro-B. Bu konektörler, PC’lerden akıllı telefonlara GoPro® kameralara kadar birçok cihazda yer almaktadır. Kullandıkları standart (USB 2.0, USB 3.1, vb.), bu cihazların dosyaları aktarmada ne kadar yetenekli olduğunu bize anlatır.

The post USB 3.1 Nedir? USB 3.1 Özellikleri Nelerdir? appeared first on TechWorm.

Hipotonik, madde yoğunluğunun, sıvı yoğunluğundan daha az olduğu ortama (çözeltiye) denir. Bir hücrenin izotonik (eş yoğunlukta) ortamdan, hipotonik (az yoğunlukta) ortama konulmasıyla hücrenin osmoz kurallarına göre su alarak şişmesi durumudur. Bu olaya deplazmoliz denir. Plazmoliz olayının tersi olarak da düşünülebilir. Bitki hücrelerinde deplazmoliz devam ederse hücre şişer ve hücrenin çeperine uyguladığı turgor basıncı artar. Hayvan hücrelerinde deplazmoliz devam ederse hücre patlar ve hemolize uğrar. (Hücre çeperine sahip olan hücrelerde hemoliz olmaz. Bitki hücrelerinde hücre duvarı olduğu için hemoliz görülmez.) Turgor basıncı ya da turgor, bitki hücrelerinin saf suya konmasıyla içine su alarak, şişmesi ve hücrenin çeperine basınç yapması olayına denir.

İzotonik, teknik olarak eşit yoğunlukta çözelti anlamına gelir. Hücre’nin içi ve dışı arasında eşit bir çözünmüş madde konsantrasyonu oluştuğunda izotonik bir selüler alan ortaya çıkmış olur. Su moleküllleri ozmoz ile içeri ve dışarı eşit oranda geçerek hücre boyutlarının aynı kalmasını sağlar. Hücreden içeri veya dışarı çözünmüş madde geçişi olmaz. Bitki hücreleri de izotonik bir ortamdır ancak gevşek bir yapısı vardır ve zamanla solarlar. Bitkiler bu özelliklerinden dolayı hipotonik ortamlarda yaşayabilirler. Hipotonik ortam bitkiye su girişini sağlar. Bu şekilde aktif transport ile bitki hücresi içine dışarıdan maddeler geçmiş olur.

Hipertonik, madde yoğunluğunun, sıvı yoğunluğundan daha fazla olduğu ortama (çözeltiye) denir. Bir hücrenin izotonik (eş yoğunlukta) ortamdan, hipertonik (çok yoğunlukta) ortama konulmasıyla hücrenin osmoz kurallarına göre su kaybederek büzülmesi durumudur. Bu olaya plazmoliz denir. Deplazmoliz olayının tersi olarak da düşünülebilir. Ozmoz kuralları gereği hücre su kaybederken dış ortam su alır. Bu işlem hücre ile dış ortamın yoğunluğu eşitleninceye kadar sürer. İşlem sonunda hücre plazmoliz durumuna geçmiş olur.

Değişik çözeltilerin bitki hücresi üzerindeki etkileri

1. örnekte, hipotonik ortamda hücre su alarak şişmiştir.

2. örnekte, izotonik ortamda yoğunluklar eşit olduğundan hücre değişikliğe uğramamıştır.

3. örnekte, hipertonik ortamda hücre su kaybederek büzülmüştür.

Hücreler farklı yoğunluklara sahip çözeltilere atıldığında hücrede görülen değişimler aşağıdaki gibidir.

Not: Osmoz, çözücü maddelerin az yoğun ortamdan çok yoğun ortama, seçici geçirgen bir zardan enerji harcanmadan geçişidir.

The post Hipotonik, Hipertonik ve İzotonik Çözelti Nedir? appeared first on TechWorm.

Hücreler, basit bir tanımla zar içerisindeki sitoplazma ve genetik bilgiyi çevreleyen bir çekirdekten meydana gelir ve ancak mikroskop yardımı ile görülebilirler. Gelişen teknolojiyle birlikte mikroskopta gelişmiş ve daha sonra elektron mikroskobunun bulunmasıyla hücrenin pek çok özelliği açıklanmıştır. Günümüzden yaklaşık 400 yıl önce lensleri keserek gözlük üreten Zackairas Janssen tarihte ilk mikroskop olarak tanımlanan aleti yapmıştır. Hollandalı Antoni Van Leewenhook ise; günümüzdeki mikroskoplara en yakın mikroskobu yapmıştır. Levwenhook gözle görülemeyen canlıların dünyasını inceleyen ilk bilim insanlarından biridir.

Bitki ve Hayvan Hücresi Farklılıkları

Bitki ve Hayvan Hücresi Farklılıkları (Özet)

Işık mikroskobunda yapılan gözlemlerde bile bitki ve hayvan hücresi arasındaki farklar izlenebilir. Bir bitki hücresi genellikle daha büyük ve dikdörtgen şekilli iken, bir hayvan hücresi ise daha çok; yuvarlak, küre şeklindedir. Bir bitki hücresi, bir hücre duvarının yanı sıra bir hücre zarına da (plazma membran) sahiptir. Hücre duvarı, hücrenin şeklini korur ve hücrenin sertliğini sağlar. Selüloz ve hemiselülozdan oluşur. Hayvan hücrelerinin hücre duvarları yoktur. Hücre zarı (plazma membran), hayvan hücresinin dış sınırı olarak işlev görür. Bitki hücreleri kloroplast içerir ve bu nedenle kendi besinlerini hazırlayabilirler. Karbonhidrat molekülleri hazırlamak için güneş ışığı, karbon dioksit ve su kullanarak fotosentez oluştururlar. Hayvan hücrelerinin ise kloroplastı yoktur. Klorofil, çeşitli dalga boylarındaki ışıkları emerek bitkide fotosentez olayının meydana gelmesine sebep olan, yeşil renkli bir biyolojik pigmenttir. Klorofillerin görevi; fotosentez olayında, karbondioksidin şekerlere ve diğer bitki maddelerine redüksiyomunda kullanılan ışık enerjisini emmektir. Hayvanlarda krolofil bulunmaz. Bir bitki hücresi genellikle, su ve diğer çözünen maddeleri içeren mesane benzeri bir yapı olan ve hücrede bir depo görevi gören, tek büyük ve belirgin bir vakuole (koful) sahiptir. Hayvan hücreleri bir veya daha fazla küçük boşluk içerebilir veya içermeyebilir. Sentrozom bitki hücrelerinde bulunmazlar. Hayvan hücrelerinde sentriyoller; hücre bölünmesi işlemi sırasında kromozom hareketine yardımcı olurlar. Bir hayvan hücresi, sitoplazmasında (alyuvar hücreleri hariç) lizozomlar içerir. Lizozomlar, hayvan hücresindeki maddelerin sindirimine ya da parçalanmasına yardımcı olan bir dizi enzim içerir. Bitki hücrelerinin ise lizozomları yoktur.

The post Bitki ve Hayvan Hücresi Farklılıkları appeared first on TechWorm.

Astronot ve kozmonot adaylarında aranan temel kriterler farklıdır. Örneğin; Kozmonotlar 30, astronotlar 40 yaşından genç olmalıdır ve kozmonotlar 170 cm’den, astronotlar 180 cm’den kısa olmalıdır. Kozmonotların Rus Hava Kuvvetleri’nden mezun olmuş subay statüsünde olmaları gerekirken; Astronotların Fen Fakültesi lisans derecesine sahip olmaları ve askeri test pilotu okulundan mezun olmaları gerekir. Yine farklı bir şekilde kozmonotların 900 saatlik, astronotların ise 1.500 saatlik uçuş deneyimine sahip olmaları gerekir.

Ancak genel anlamda uzay insanına İngilizce Astronot, Rusça Kozmonot, Çince (doğrulanmamış bir bilgiye göre) Taykonot denir. Uzaya kendi imkânlarıyla insan gönderen ülkeler şu ana kadar ABD, Rusya (Sovyetler Birliği) ve Çin olmakla birlikte, diğer ülkelerin dillerinde de bu kavrama karşılık gelen kelimeler vardır. Örneğin, Fransızca Spasolog kelimesi Latince spatium kelimesinden türetilmiştir.

Astronot: Genellikle Avrupa ve ABD tarafından kullanılır. Yıldızlararası uzay yolcusu anlamına da gelir

Kozmonot: Daha çok Rusya ve Rusya’ya bağlı yakın ülkelerde kullanılır. Genel anlamda uzay insanı anlamındadır.

Taykonot: Çince (pinyin) uzay insanına “Hángtian Yuán” denir. Çince terimin “Taykonot” olduğu yönünde Çin dışında yanlış bir kanı vardır. Taykonot terimi, Malezyalı çinli tarafından 1998’de ortaya atılmış ve batı medyasında hızla yayılmıştır. Çince tàikong (uzay) teriminden türeyen bu kelime Çin’de kullanılmadı. Buna en yakın Çince terim, tàikong rén, uzaya çıkmış kişi anlamında kullanılmaktadır. Hángtian Yuán, Çin hükümetinin resmi yazışmalarda kullandığı terimdir.

Spasolog: Fransızlar kendi uzay araştırmalarına katılan ve uzaya çıkan/çıkacak insanları için kullanır.

The post Astronot, Kozmonot, Taykonot ve Spasolog Nedir? appeared first on TechWorm.

Deste, aynı türden 10 tane varlığın oluşturduğu topluluğa “deste” denir. Matematikte aynı cinsten oluşan 10 parçanın oluşturduğu takım anlamına gelir. Örneğin; 10 adet kalem 1 destedir veya 10 adet defter 1 destedir.

Düzine, aynı türden 12 tane varlığın oluşturduğu topluluğa “düzine” denir. Matematikte aynı cinsten 12 parçanın oluşturduğu takım anlamına gelir. Örneğin; 12 adet kalem 1 düzinedir veya 12 adet defter 1 düzinedir.

Deste ve düzine oluşabilmesi için aynı cins varlıkların olması gerekir.

• 5 Kalem ve 5 Silgi bir deste oluşturmaz.
• 7 Silgi ve 3 Defter bir düzine oluşturmaz.
• 12 Kalem bir düzinedir, 10 Defter bir destedir.

The post Deste ve Düzine Nedir? Aralarındaki Fark Nedir? appeared first on TechWorm.

Manyetik Rezonans Görüntüleme (MR)

Manyetik Rezonans Görüntüleme (MR), canlıların iç yapısını görüntüleme amacıyla daha çok tıpta kullanılan bir yöntemdir. Yüksek düzeyde manyetizmayla canlı doku, yansıtma yöntemiyle görüntülenir. Farklı özelliklerinden dolayı hastalıkların tespitinde bilgisayarlı tomografiden de destek alınabilir. Genel anlamda MR diye bilinen bu işlem, dokudaki hidrojen atomlarının yoğunluklarına ve hareketlerine göre görüntü oluşturur. MR’da radyasyon kullanılmaz, onun yerine manyetik alanla vücuttaki hidrojen atomlarının çekirdeklerindeki proton uyarılır. Alıcılara ulaşan sinyaller bilgisayar analizleriyle siyah beyaz görüntülere (Perfüzyon görüntülemelerde sonuçlar renklendirilebilir) dönüştürülür. Günümüzde MR özellikle yumuşak dokuları görüntülemede kullanılır. Merkezi sinir sistemi (beyin ve omurilik) hastalıklarının teşhisinde, sporcu yaralanmalarında, kas iskelet sistemi, özellikle menisküs, bel fıtığı gibi rahatsızlıkların tespitinin yanı sıra her türlü nörolojik hastalıkların değerlendirmesinde sıkça kullanılmaktadır. MR görüntülemenin, canlı organizma üzerinde şu ana kadar kanıtlanmış herhangi bir zararı yoktur. Buna gebeler de dahildir; ama yine de organ gelişiminin gerçekleştiği ilk üç ayda MR çekimi önerilmez. Metal etkileşimi olan, vücudunda mıknatıs ya da metal protez taşıyan, kalp pili kullanan, göz içinde yabancı cisim bulunan, ateşli silah yaralanması geçirmiş olan (çoğu uyumsuz metaldir) ya da kalıcı dövme sahibi kişilerin MR cihazına girmeleri sakıncalı kabul edilir (hayati tehlike doğurabilir). Manyetik rezonans görüntüleme süresi, inceleme yapılan bölgeye, bölge sayısına, konulan ön tanıya göre değişiklik gösterip 15 dk. ile 75 dk. arasında sürebilir. Ayrıca gerek görülürse inceleme esnasında IV (damar içi) yoluyla kontrast madde kullanılarak kontrastlı çekim yapılır. Manyetik rezonans görüntülemenin, Fonksiyonel MR, Difüzyon-Perfüzyon Ağırlıklı MR, MR Spektroskopi gibi farklı çeşitleri vardır.

Manyetik Rezonans Görüntüleme (MR)

Tomografi

Tomografi, radyolojik teşhis yöntemidir. 1915 yılında Fransız hekim Boccage tarafından icat edilmiştir. Tomografi, X ışını üreten tüp ile röntgen filmi, radyografisi elde edilmek istenen organın karşısında hareketi ile elde edilir. Yürütme hareketi, sadece bu hareketin eksenindeki düzlemlerin görüntülerini okuyacak şekilde uygulanır. Tomografi, bir organın 1 ile 2 cm kalınlığında ince dilimlerinin görüntülerini verir. Bu yolla önden arkaya, yukarıdan aşağıya ya da yatay düzlemde organın incelenebilmesi sağlanır. X ışınları kullanıldığı için tomografi’de de radyasyon alımı söz konusudur. Hatta normal radyolojik görüntülemeye nispeten hasta daha yoğun radyasyona maruz kalır. Tomografinin normal radyolojik görüntülemeye tercih edilmesindeki en önemli nedenlerden biri, daha yüksek kontrast elde edilmesi, bir diğeri ise kesitler şeklinde görüntü alındığı için daha detaylı inceleme yapılabilmesidir.

Tomografi, genellikle kemik yaralanmalarında, göğüs problemlerinde ve kanser teşhisinde kullanılır. MR ise, daha çok tendon yaralanmalarında, omurilik problemlerinde, beyin tümorlerinde ve yumuşak bağ doku tespitlerinde kullanılır. Tomografi işlemi daha çok acil servislerde kullanılır çünkü tomografi işlemi yaklaşık 5 dakika gibi kısa bir sürede gerçekleştirilirken MR işlemi ise 15-30 dk kadar sürebilir. MR cihazı tomografi cihazından daha pahalıdır. MR cihazının bir avantajı da radyasyon kullanmamasıdır, fakat tomografi cihazları radyasyon (x-ray ışınları) kullanır. Tomografi ile görüntülemede radyasyon (x-ray ışınları) kullanılırken, MR cihazında ile manyetik alan kullanılır.

Tomografi

Röntgen

Röntgen, tıp sanayi, medikal görüntülemede kullanılır. Röntgen ışını olarak da bilinir. Radyolojik görüntülemede -özellikle tıpta- tanıya yardımcı olarak kullanılır. Röntgen ışınlarına X ışını da denir. Röntgen ışınları, 0.125 ile 125 keV enerji aralığında veya buna karşılık, dalga boyu 10 ile 0,01 nm aralığında olan elektromanyetik dalgalar veya foton demetidir. 30 ile 30.000 PHz (1015 hertz) aralığındaki titreşim sayısı aralığına eşdeğerdir. İyonlaştırıcı radyasyon sınıfına dahil olduklarından zararlı olabilirler. X-ışınları 1895’te Wilhelm Conrad Röntgen tarafından Hittorf, Lenard ve Crookes tüpleri ile yaptığı deneyler sonucunda keşfedilmiştir. X ışını tabirini (Almanca: X Strahlung, günümüzde Röntgenstrahlung) ilk olarak bu ışınları keşfeden fakat özelliklerini tam bulamayan Wilhelm Conrad, Röntgen “bilinmeyen” anlamında kullanmıştır. Röntgen ışınlarının elektromanyetik radyasyon spektrumunun bir kısmı olduğu, bugün artık bilinmektedir. Bu ışınların dalga boyu 10−9 ile 10−11 cm arasındadır. Dalga boyu gözle görülen ışığınkinden kısadır.

Röntgen

Ultrasonografi (Ultrason)

Ultrasonografi, ultrason (insan kulağının alamayacağı nitelikte olan çok yüksek frekanslı ses titreşimi) kullanılarak elde edilen görüntülerdir. Birçok hastalığın ön teşhisinde kullanılan, ancak daha çok karın organları gibi ses dalgalarının kolayca geçebileceği konumdaki organların tetkikinde etkili bir inceleme yöntemi olarak kullanılır. Bu inceleme yönteminde X ışını yoktur. Ultrason, insan kulağının işitemeyeceği kadar yüksek frekanslı ses dalgalarını kullanarak iç organları görüntüleyen bir tanı yöntemidir. Ultrasonda radyasyon kullanılmaz. Bu nedenle gebelerde ve bebeklerde rahatlıkla kullanılabilir. Cihazdan gönderilen ses dalgaları, hasta vücudundan yansıdıktan sonra gene aynı cihaz tarafından algılanır. Yansıma farklılıkları organdan organa değişir. Bu nedenle farklı yalakların olduğu yapılar, farklı görüntüler verir. Normal yapılar içindeki bir tümör ya da kist, ses demetlerini farklı yansıttığı için farklı yapıda gözlenir ve tanı konulur. Görüntü oluşturulması sırasında “prob” hasta vüdudunda gezdirilirken, altında kalan bölümün kesit görüntüleri, hareketli organlar gibi ekranda kayar. Bu esnada radyolog tanı koyar. Elde edilen görüntülerin tanıda çok fazla bir katkısı yoktur. US işlemi, ihtisasları süresinde US eğitimini alan radyologlar tarafından yapılır.

Ultrasonografi (Ultrason)

Kaynak: Wikipedia

The post MR, Tomografi, Röntgen ve Ultrason Nedir? Aralarındaki Farklar Nelerdir? appeared first on TechWorm.

Robert Hooke, mikroskopla incelemekte olduğu şişe mantar parçasının yan yana dizili bitişik bölümlerden oluştuğunu görmüş. Etrafları çevrili ve içleri boş olan yapılarına uygun olarak, bu yapı birimlerine “Hücre” (“Cellula”) adını vermiş. Bu ismi 1665 yılında yayınladığı Micrographia adlı kitapta da kullanmıştır.

Daha sonra 1671 yılında Grew ve 1672 yılında Malpighi, bitkilerde de aynı yapı birimlerinin olduğunu bulmuşlardır. 19. yüzyılın ortalarında “Hücre Kuramı” ortaya atılmıştır. Günümüze dek geliştirilen hücre kuramı (hücrelerin yapısını, özelliklerini, oluşumlarını vb. tanımlayan kuram) biyolojiye büyük ilerlemeler sağlamıştır.

Gelişen teknolojiyle birlikte mikroskopta gelişmiş ve daha sonra elektron mikroskobunun bulunmasıyla hücrenin pek çok özelliği açıklanmıştır. Günümüzden yaklaşık 400 yıl önce lensleri keserek gözlük üreten Zackairas Janssen tarihte ilk mikroskop olarak tanımlanan aleti yapmıştır. Hollandalı Antoni Van Leewenhookgünümüzdeki mikroskoplara en yakın mikroskobu yapmıştır. Levwenhook gözle görülemeyen canlıların dünyasını inceleyen ilk bilim insanlarından biridir.

Hücre Çeşitleri

1- Prokaryot (Prokaryotik) Hücreler: Bakteriler, arkebakteriler ve mavi-yeşil alglerdeki hücre tipleri bu gruba girer. Bunların çekirdek zarı ile çevrili bir çekirdekleri yoktur. Sitoplazmalarında mitokondri gibi zarlı organeller de yoktur. Kalıtım maddesi olan DNA sitoplazma içerisine dağılmış durumdadır. organel ollduğu bilinen ancak yine de zar taşımayan Ribozomları vardır. Bu hücrelerin hayati faaliyetleri sitoplazmada ve hücre zarında gerçekleşir.

2- Ökaryot (ökaryotik) Hücreler: Ökaryotlar (Lat. Eukaryota), “organel zarı” bulunduran organizmaları, dolayısıyla çekirdek materyali hücrenin sitoplazmasına dağılmamış olduğundan da gerçek çekirdeğe sahip organizmaları kapsayan canlı âlemidir. Karyon Latince’de “çekirdek” anlamını verir -eu ön takısı da “gerçek” demektir. Kalıtsal materyal, hücre içerisinde belirli bir zarla çevrilmiş çekirdeğin içinde bulunur. Kromozomlar DNA’dan ve proteinden oluşmuş olup, mitozla bölünürler. Ökaryotlar, sitoplazmalarında karmaşık organeller bulundururlar. Ökaryotik hücreler, Prokaryotlara göre çok gelişmişlerdir, hayvanlar, bitkiler, mantarlar ve protistler âlemlerini kapsar.

Her İki Hücre Tipinde Ortak Olan Özellikler

• Benzer yapıda hücre zarı.
• Genetik bilginin DNA aracılığıyla kodlanması ve aktarılması.
• Transkripsiyon ve translasyon mekanizmalarının ve ribozomların benzer olması.
• Ortak metabolik yolların bulunması. (örnek: glikoliz)
• Kimyasal enerjiyi ATP olarak depolamak için kullanılan mekanizmanın benzer olması (prokaryotların hücre zarında, ökaryotların mitokondri zarında).
• Benzer fotosentez mekanizmaları.
• Zar proteinlerini senaaaleme ve hücre zarına yerleştirmede kullanılan mekanizmanın benzerliği.
• Benzer yapıda proteazomlar (protein sindiren yapılar).

Ökaryotik Hücrede Bulunup Prokaryotlarda Bulunmayan Özellikler

• Hücrede, çekirdek adı verilen ve bir zarla sitoplazmadan ayrılan bir bölümün bulunması. Çekirdek zarında bulunan karmaşık yapılı porlar (delikler).
• DNA ile birlikte mitoz bölünme sırasında sıklaşabilme özelliğine sahip proteinlerin bulunması.
• Karmaşık yapılı zarsı sitoplazmik organellerin bulunması.
• Oksijenli solunum için özelleşmiş sitoplazmik organeller: mitokondri.
• Fotosentez için özelleşmiş sitoplazmik organeller: kloroplast.
• Karmaşık yapılı hücre iskeletinin (sitoskeleton) bulunması. (Mikrofilamentler, ara filamentler ve mikrotübüller)
• Daha karmaşık kamçı (flagella) yapısı.
• Hücre zarıyla kesecikler oluşturarak sıvı ve katı maddeleri hücre içine alabilme yeteneği. (endositoz ve fagositoz)
• Bitkilerde selüloz içeren hücre duvarı.
• Hücre bölünmesi sırasında kromozomların ayrılmasını sağlayan ve mikrotübül yapıda olan iğ iplikleri.
• Diploidlik: her hücrede bir genin iki kopya halinde bulunması.
• Mayoz bölünme ve döllenme gerektiren eşeyli üreme.

The post Prokaryot ve Ökaryot Hücre Arasındaki Farklar appeared first on TechWorm.

Fotosentez Nedir?

Fotosentez, klorofil ya da kloroplastlarda (kloroplastlarda da klorofil yoluyla) ışık kullanarak organik madde üretilmesi olayıdır. Fotosentez genel olarak bitkiler tarafından yapılmakla birlikte klorofil ya da kloroplast taşıyan mikroorganizmalar ve mavi-yeşil algler tarafından da yapılmaktadır.

Fotosentez yapan canlılar, ışık enerjisinden kullanarak enerjiyi depolarlar ve bunu organik bileşiklerin üretimi için kullanırlar. Bitkiler de diğer canlılar gibi yaşamsal faaliyetlerini devam ettirebilmek adına gerekli enerjiyi organik maddelerin yıkımından ortaya çıkan kimyasal enerjiden sağlarlar. Bunun için de güneş ışığını kullanarak havanın karbondioksitini indirgeyerek organik besin sentezini gerçekleştirirler. Bu işlem CO2’nin indirgenmesi ve sadece güneş enerjisiyle gerçekleştiriliğinden dolayı “fotosentez” olarak adlandırılır. Bu yol kullanılarak güneşin ışık enerjisi kimyasal enerjiye dönüştürülür ve organik madde sentezinde kullanılır.

Kemosentez Nedir?

Kemosentez, ışık enerjisi kullanmadan ya da olmadan organik madde üretilmesi olayıdır. Gerekli olan enerji; kükürt, demir, hidrojen ve azot gibi inorganik bileşikler ya da metanın oksitlenmesiyle elde edilir.

Fotosentezde, klorofile sahip canlılar, hammadde olarak H2O (su) ve CO2 (karbondioksit) veya H2O yerine H2S veya sadece H2 kullanarak karbonhidrat sentezi gerçekleştirirler. Fotosentez, enerjiye ihtiyaç duyan bir reaksiyon türüdür, gerekli enerji klorofil tarafından absorbe edilen güneş ışığıyla elde edilir. Organik maddelerin sentezi için güneş ışığı yerine kimyasal reaksiyonlardan elde edilen enerji kullanılacak olursa bu reaksiyon kemosentez olarak adlandırılır.

Bazı bakteriler, ışık enerjisine ihtiyaç göstermeden kimyasal enerji ile organik maddeleri sentezlerler. Mesela azot, kükürt, demir ve hidrojen bakterileri klorofile sahip olmamalarına rağmen kemosentez sayesinde kemoototrof olabilirler. Bu şekilde kendi besinlerini üretebilen bakterilere “kemosentetik bakteriler” denir. Kemosentetik bakteriler inorganik maddeleri oksitleyerek elde ettikleri kimyasal enerjiyi kullanarak CO2 ve H2O’dan kendilerine karbonhidratlı besinler üretirler.

Kemosentez ve Fotosentez Arasındaki Farklar

Kemosentez ve Fotosentezin Ortak Özellikleri

1. İnorganik maddelerden organik madde sentezlenir.
2. CO2 tüketilir. (CO2 özümlemesi yapılır.), O2 üretilir.
3. ATP sentezlenir.
4. Enzimatik reaksiyonlarla gerçekleşir.
5. ETS görev yapar.
6. Oksijensiz ortamlarda gerçekleşebilirler.

The post Fotosentez ve Kemosentez Arasındaki Farklar appeared first on TechWorm.

Teizm, en geniş tanımıyla en az bir Tanrı’nın var olduğu inancıdır. Daha kesin tanımıyla Tanrının doğasını ve evrenle Tanrı arasındaki ilişkiyi açıklayan; kişisel, mevcut ve aktif olarak evrenin kuruluş ve yönetiminden sorumlu bir Tanrı betimlemesi içeren, bu Tanrı’nın çeşitli yollarla din gönderdiğini savunan öğretidir. Bu yaklaşıma göre Tanrı dünya ve insanlar ile sürekli ilişki içerisindedir. Bu görüşleri benimseyenlere Teist denir. Terim, Yunanca “Tanrı” anlamına gelen theos kelimesinden türetilmiştir, ilk kez Ralph Cudworth tarafından kullanılmıştır.

Deizm, teizm ile bir yaratıcı gücün varlığını doğrulaması yönüyle uyuşur fakat deizm, teizmin Tanrı’nın insanlara peygamber ve dinler gönderdiği iddiasını kabul etmemesiyle ondan ayrılır. Teistlerin ilahilik iddiasına karşın deistler dinlerin insan tecrübesinin ve bilgi birikiminin birer ürünü olarak görmekte ve bu sebepten ötürü ilahiliklerini reddetmektedir. Ayrıca teistler deistlerden farklı olarak herhangi bir dine bağlı kimselerdir.

Ateizm, tüm tanrılara ve ruhsal varlıklara olan metafizik inançları ve dinleri reddeden; doğruluğuna inanılan gerçekliği inanç yoluyla açıklamayı kabul etmeyen bir felsefi düşünce akımıdır. Ateistler, bazen “tanrıtanımaz” kelimesiyle anılsalar da, bu isimlendirme var olan bir tanrıyı reddetme fikrine atıfta bulunduğu için ateistler tarafından kabul görmez. Ateizm inanç koşullanmalarını, hayalî yaratıkları ve olayları reddeder. Ateist bakış açısıyla tanrının yanı sıra tüm metafizik inançlar ve tüm ruhanî varlıklar da reddedilir. Kelime anlamında da belirtildiği üzere; ateizm, din ile ilgili bir kavram değil, tanrı ile ilgili bir kavramdır. Dinlerin varlığı, dinlerin tanımının ne olduğu, dinlerin iyi mi yoksa kötü mü olduğu ateizmin konusu ve tartışma alanı dışındadır. Ateizm, her tür metafiziği reddettiği için, kendini metafizik ögeler üzerinden temellendiren dinlerin metafizik boyutlarını da reddeder. Yani bu, özellikle dinlere karşı sergilenen bir duruş değil, genel olarak tüm metafizik inanışlara karşı bir duruştur.

Ateizm; yaratıcı ve müdahaleci bir tanrıyı kabul eden teizmden, yaratıcı ancak müdahaleci olmayan bir tanrıyı kabul eden deizmden ayrılır.

Günümüzde, dünya nüfusunun % 2,3’ü kendini ateist, %11,9’u dinlere inanmayan olarak tanımlamaktadır. Bu oran Rusya’da %48’in üzerine çıkmakta, Japonya’da ise %64 ila %65 arasında seyretmektedir. Avrupa Birliğinde oran, %6 ile İtalya ve %85 ile İsveç arasında değişkenlik göstermektedir. 2006 yılı istatistiklerine göre ise Türkiye’de ise bu oran %2,5-%3 arasındadır.

Kaynak: http://www.wikizero.info

The post Deizm, Teizm ve Ateizm Nedir? Farkları Nelerdir? appeared first on TechWorm.