An, yaşanıp geçmişin soğuk sandığına kapandıktan sonra hep hüzün verir. İyi-kötü bütün anılar, onlara ulaşabilme ihtimali ortadan kalktıktan sonra ince bir kalp ağrısı ile hatırlanır. Küçük kasabanın biraz dışında kalan bu deniz kıyısında kalbim ikiye bölünmüş; bir yanım bu akşamüstü huzuruna kapılmak isterken, bir yanım anıların pençesinde kıvranıyordu.

Hayat bir kum saati misali avuçlarımızdan kayıp giderken, dönüp bakınca yokluğu bize hüzün verecek insanları ömür treninde yanı başımıza oturtmalıyız. Benim bu trende payıma camdan akıp giden hayatı seyretmek kaldı.

Günler, aylar akıp giderken; onun sesi yanımda asılı kaldı. Her konuşmak istediğimde içime karışıp kelimelerimi kadife bir dokunuşla bastırıyor. Bundandır uzun susuşlarım. Ben de içimde onunla konuşuyorum. Geçmişte kurduğu her cümle ile uzun sohbetler ettim kalbimde zaman elbet alıştırır.

Bir başka gün, ömrümün bir başka baharında, yine bir akşamüstü; deniz çakıl taşlarını dalga dalga yalarken, daldığım düşünceler yüzümde yaşanmışlıkların bıraktığı izler üzerinde tebessümle gezinir. Benim de adımlarım elbet umuda yönelir.

The post Anda Kal’an’lar!     appeared first on TechWorm.

Partenogenezin de birçok çeşidi vardır. En katkısız partenogenez, erkeği olmayan türlerde (daphnia) ya da çok az erkeği bulunan türlerde (phasma) görülen partenogenezdir. Partenogenezin en çok görülen biçimlerinden biri mevsimlik olanıdır. Asma biti başta olmak üzere birtakım bitkileri yazın çiftleşmezler, dişiler doğrudan doğruya yumurtlar ve bunlardan yeni yavrular oluşur, ama kışa dayanıklı yumurtalar yumurtlamak için sonbaharda çiftleşirler. Arılarda (bal arısı) ana arı ilk çiftleşme uçuşunda edinip sperma kesesinde biriktirdiği erkek gametlerle kendi yumurtalarını döllendirerek peteklere bırakır ve yıllarca (en çok beş yıl) bunlardan dişi olan işçi arılar doğar. Arada bir döllemediği yumurtalardan erkek arılar oluşur. Sperma kesesinde hiç sperma kalmadığı zaman yumurtladıklarındaysa hep erkek arılar doğar. O zaman arıcılar bu yaşlı anaarıları yakalayıp kovandan atarlar. Deneysel olarak da laboratuvarlarda pek çok partenogenez halleri meydana getirilmiştir. (Leob Delage, Bataillon v.s.) Bunlarda görülen ilginç ve ortak yan, herhangi bir şekilde uyarılan (iğne ile çizme, bir noktasını delme v.s.) her yumurtanın harekete geçerek çoğalmaya başlamasıdır.

Partenogenez Olayı İnsanlarda Gerçekleşebilir mi?

Partenogenez, eşeyli üreme tipleri altında sınıflanmasına karşın, aslında gerçek bir eşeyli üreme karakteri taşımıyor (Eşeyli üreme altında sınıflanmasının nedeni, mayoz bölünmeyle oluşan bir eşey hücresinin bu süreçte yer alması). Yumurta hücresi döllenme olmaksızın gelişiyor ve bu nedenle de haploid (n sayıda kromozom taşıyan) bir birey meydana geliyor.

İnsanda tek bir kromozomun bile haploid olarak kalıtlanması, fizyolojik ve patolojik bazı sendromların hatta bazen de lethal (öldürücü) özelliklerin ortaya çıkmasına neden olduğu için, partenogenetik bir üreme bizler için söz konusu değil. Bu konuda bazı çalışmalar yapılmış olmasına karşın, henüz başarılı bir sonuç alınamadı.

Tavşanlarda partenogenez ise, 1936 yılında Gregory Pincus adlı araştırmacı tarafından çalışıldı. Isı değişikliği ve kimyasal ajanlarla uyarılan tavşan yumurta hücreleriyle yapılan bu çalışma, henüz memeliler konusundaki tek örnek.

The post Partenogenez Nedir? Partenogenez Olayı İnsanlarda Gerçekleşebilir mi? appeared first on TechWorm.

ABD’deki Duke Üniversitesi‘nde yapılan araştırma, hamile kadınların, insan vücudunun dayanma sınırına yakın bir düzeyde yaşamlarını sürdürdüğünü ortaya koydu. Araştırmada önce ABD’nin batı kıyısı California’dan doğu kıyısındaki Washington’a kadar yapılan ve 140 gün süren 5.000 kilometrelik yarışa katılan atletler incelendi. Atletler bu süre boyunca haftada altı maraton koşuyor ve bilim insanları bunun vücut üzerindeki etkilerini tespit etmeye çalışıyordu. Yarış öncesinde ve yarış sırasında atletlerin dinlenme metabolizma hızı (vücudun dinlenme anında ne kadar kalori harcadığı) kaydedildi. Buna ek olarak etkinlik sırasında yakılan kalori belirlendi. Science Advances adlı yayında yer verilen araştırma, enerji kullanımının yüksek düzeyde başladığını ancak zamanla, dinlenme metabolizma hızının 2,5 katı düzeyde sabitlendiğini ortaya koydu. Spor etkinliğinin uzunluğu ve enerji tüketimi arasında bağlantı olduğu, çoğu insan kendi gücünün ötesinde görse de maratonun (42 km koşu) insan dayanma sınırının çok altında kaldığı görüldü. Birkaç saat süren bir maraton koşusunda insanların 15,6 kat enerji harcadığını tespit eden bilim insanları, 23 gün süren Tour de France‘da bu seviyenin 4.9 kata, 95 gün süren Antarktika yürüyüşü sırasında ise 3.5 kata düştüğünü gördü.

Araştırmayı yapan ekip içinde yer alan Dr. Herman Pontzer, “Bir-iki gün süreyle oldukça yoğun egzersiz yapabilirsiniz, ama uzun süre dayanma bakımından iş farklı” diyor. Pontzer, tespit edilen dayanıklılık sınırı için “Henüz bunu aşan kimse tanımıyoruz” diye ekliyor.

Hamile Kadınlar Dayanıklılık Uzmanı

Araştırma, kadınların hamilelik döneminde enerji kullanımının dinlenme metabolizma hızının 2,2 katına çıktığını ortaya koydu. Araştırmacılar, vücudun dinlenme anındaki metabolizma hızının 2,5 katı olarak belirlenen dayanıklılık sınırının kalp, akciğerler veya kaslarla ilgili değil, insanın sindirim sistemiyle bağlantılı olabileceğini söylüyor. Zira vücudun daha yüksek enerji kullanımını devam ettirecek kadar kalori ve besini sindirip işleme koyamadığı görüldü.

Vücudumuz, sonradan takviye edilmek üzere, kısa süreli etkinliklerde yağ deposunu ve kas kitlesini kullanıma sokabilir.

Kadınların hamilelik döneminde enerji kullanımı, dinlenme metabolizma hızının 2,2 katına çıkıyor.

Ancak insanın tükenme sınırına yaklaştığı uzun erimli etkinliklerde vücudun enerji kullanımını dengelemesi gerekir. Pontzer, atletlerin antrenman ve müsabakalarda bu bulgulardan yararlanabileceğini söylüyor. “Günler, haftalar ve aylarca sürmesi gereken bir dayanıklılık söz konusu; bu yüzden antrenman düzeninin vücudun uzun süreli matabolik sınırına uyup uymadığını tespit etme bakımından kullanılabilecek bulgular bunlar” diyor.

Kaynak: https://www.bbc.com/

The post Bilim İnsanları Vücudun Dayanıklılık Sınırını Tespit Etti appeared first on TechWorm.

Proje, insan genomundan 175.000 baz çiftlik parçalar yapay bakteri kromozomlar haline getirip bakterilerde çoğaltılarak gerçekleştirilmiştir. Dizi çözümlemeleri yapıldıktan sonra, parçaların birbiriyle örtüşen dizileri belirlenmiş ve her parçanın özel enzimlerce kesilme profili kaydedilerek genomdaki yeri saptanmıştır. Bu çalışmalarda otomatik DNA dizi analiz teknikleri ve bilgisayar teknolojilerindeki hızlı gelişmelerin büyük katkısı olmuştur.

Projenin sonucu, etik tartışmaları da beraberinde getirdi. Çünkü bu projenin, öjenik çalışmaların önünü açacağı ve bu amaç doğrultusunda yapılacak deneysel girişimlere de hız kazandıracağı belirtiliyor. Projeye karşı çıkanlar bu projenin, doğanın doğal düzenini tehlikeye atacağını ve insanın, istihdamdan sigortaya kadar günlük yaşamın her alanında “genetik ayrımcılığa” yol açacağını ileri sürmekte. Muhalifler özellikle öjenizm faktörünün altını çizerken, bu projeyle insanların, diğer canlı türlerinin genleriyle beraber yapılacak deneysel çalışmaların sınırlarını büyük ölçüde genişleteceğini, bu yüzden de sonu belirsiz bir biyolojik ve ekolojik felakete götüreceğini öne sürüyorlar.

İnsan Genom Projesi kapsamında etik, yasal ve sosyal konular için ayrılan bütçe toplam bütçenin yüzde beşini (yaklaşık 60 milyon $) kapsamaktaydı. Bu konuya önem verilmesindeki neden genetik bilgiye dayanarak yapılabilecek olası ayrımcılık ve istismarın genetik araştırmaların boyutu geliştikçe ve genetik testlerin maliyeti düştükçe daha da artacağı kaygısıdır. ELSI’de süregelen birçok proje ELSI’nin muhtemel etkilerini kapsarken bazıları literatür, konferanslar, seminerler ve basın aracılığıyla eğitimi amaçlar. Bu kapsamda hedef kitle olan doktorlar, eğitimciler, öğrenciler, din adamları ve hukukçular için çeşitli eğitici materyaller de sağlanmaktadır. Bütün bu çabalar İnsan Genom Projesi’nin insanlara ve uzmanlara en uygun şekilde aktarılması ve uygulama alanlarında hataların en aza indirilmesi ya da engellenmesi içindir.

4 Eylül 2007’de, Craig Venter kendi DNA dizisinin tümünü yayınlamıştır. Bu, bir insanın 6 milyar harflik genomunun yayınlandığı ilk seferdir.

Kaynak: Wikipedia

The post İnsan Genom Projesi Nedir? appeared first on TechWorm.