Bir uzay aracı için iletişim olmazsa olmazlardan. Öyle ki iletişim koptuğu anda uzay aracı için harcanan tüm maliyetin ve emeklerin çöp olması demek. Uzay görevlerinde kullanılmakta olan iletişim sistemleri çok uzak mesafelerden, çok fazla verinin transfer edilmesine olanak sağlıyor. Örnek olarak yaklaşık 40 yıldır aktif görevine devam eden Voyager-1 uzay aracının Dünya’ya olan uzaklığı yaklaşık 20 milyar kilometredir. Dünya ile Güneş arasındaki mesafenin 150 milyon kilometre olduğunu düşündüğümüzde yaklaşık 75 katı gibi bir değere denk geliyor.

Uzay araçlarıyla mevcut iletişimin sağlanması radyo dalgaları ile sağlanıyor. Her uzay aracında radyo dalgalarını alan ve radyo dalgaları yayan sistemler bulunuyor. Uzay araçları tarafından gönderilen sinyaller ise Dünya üzerinde bulunan çok büyük antenler tarafından algılanıyor. Bu antenleri NASA’nın kullanmış olduğu çanak anten görsellerinden görebiliyoruz. Uzay aracı ile iletişimin kesintisiz olarak sürdürülebilmesi için antenlerin konumları  oldukça dikkatli bir şekilde seçiliyor. Örneğin NASA’nın insanlı ve insansız tüm uzay araçları ile iletişim kurmak amacıyla kullandığı Deep Space Network (DSN) sisteminde yer alan üç istasyonun (ABD, İspanya ve Avusturalya) 360 derecelik görüş açısı sağlayan yerleşimi sayesinde uzay araçları istasyonların en az biriyle iletişim halinde kalabiliyor.

ABD’nin California eyaletinde Goldstone Uzay İletişim Merkezi isminde bir yer bulunuyor. Bu merkezde 70 metrelik çapa sahip parabolik antenler bulunuyor. Bu antenler NASA’nın uzay görevlerinde kullanılan araçlarla iletişimi sağlıyor. Yine California’da bulunan ve yukarıda bahsettiğim merkezin de bir parçası olduğu Deep Space Network (DSN) iletişim ağı, Güneş Sisteminin uzak noktalarındaki araçları bile takip edebiliyor.

Neil Armstrong’un Ay’ın yüzeyindeki ilk adımlarının görüntüsünden Jüpiter’in, Satürn’ün, Neptün’ün Voyager uzay aracı tarafından alınan ilk yakın görüntülerine kadar, hafızalara kazınmış birçok görüntü ve önemli veri Dünya’ya geçen yıl 50.yaşını kutlayan bu sistem sayesinde ulaştı.

Ancak transfer edilen veri miktarındaki olağanüstü artış iletişim sistemlerinde yeni teknolojilerin kullanılmasını zorunlu hale getiriyor. Bu neden özellikle son yıllarda lazer ışınlarının kullanıldığı iletişim sistemlerinin geliştirilmesine yönelik çalışmalar devam ediyor.

Kaynak:

• http://bilimgenc.tubitak.gov.tr/makale/uzayin-cok-uzak-noktalarindaki-uzay-araclariyla-nasil-iletisim-kuruluyor
• http://uzay.org/uzay-araclari-ile-iletisim/
• https://gokbilimi.net/uzay-araclari-iletisim-yollari/

The post Uzay Araçları ile Nasıl İletişim Kuruluyor? appeared first on TechWorm.

Uzay Mekiği Challenger‘ın kalkışının gerçekleşeceği günden önceki gece, hava sıcaklığı oldukça düşük düzeydeydi ve bazı mühendisler kalkışın iptal edilmesi yönünde görüş bildirmişlerdi. Buna rağmen kalkış NASA tarafından onaylanmıştı ve uzay mekiğinin katı yakıt roketlerinin parçası olan güvenlik contaları soğuk sebebiyle zarar görmüş olmalarından ötürü, işlevlerini yerine getiremediler ve uçuşun 73. saniyesinde mekik infilak etti. Patlama araç yeryüzünden 48.000 feet (15 kilometre) yüksekte gerçekleşti.

Challenger Uzay Mekiği Kazası Nedeni

Challenger Uzay Mekiği katı roket güçlendiricisinde oluşan bir sistem hatası yüzünden Uzay Mekiği Challenger faciası gerçekleşmiştir. Kazanın sebebi Rogers Komisyonu tarafından kusurlu tasarımın ve bir dizi kabul edilemeyecek kadar hassas faktörlerin neden olduğu tespit edilmiştir. Katı roket güçlendiricilerinin eklem bileşenleri uçuş için alışılmadık soğuk havada bekletilmesiyle zarar görmüştür. Komisyon büyük lastik “O-yüzüklerinin” 1986 Ocak sabahındaki gibi düşük sıcaklıklara (yaklaşık 36 °F (2.2 °C)) yetersiz kaldığını tespit etmiştir.

Soğuk havanın katı roket güçlendiricilerine olumsuz etki ettiğini ve katı roket güçlendiricilerinin içinde bitişik ana dış yakıt tankının içine bir delik açarak sıcak gazların tanka girmesi sağladı. Bu durum katı roket güçlendiricisindeki ve dış tank arasındaki yakıt geri dönülmez bir hataya başlamasına sebep oldu. Dağılmakta olan bir dış tankın ve koordinatı dışına çıkan sağ katı roket güçlendiricisi, mekik mach 1,92 hızında ve 46,000 feet (14 km) irtifada iken uzay mekiğinde sıvı maddeler (hızlı tutuşan sıvılar) yanarak dış tankın yüzeyini kapladı ve faciaya sebep oldu. Katı roket güçlendiricisi firma tarafından soğuk havadan endişe edildiği bildirildi fakat bu dikkate alınmadı çünkü NASA o dönemde halk tarafından eleştiriliyordu ve bir baskı altındaydı, sonuç olarak NASA yöneticileri son aşamada halktan gelebilecek tepkileri düşünerek durdurma kararını vermekten çekindi.

Challenger Uzay Mekiği Kazasında Yaşamını Yitiren Astronotlar

• Francis R. Scobee, Kaptan
• Michael J. Smith, Pilot
• Ronald McNair, Uzman
• Ellison Onizuka, Uzman
• Judith Resnik, Uzman
• Greg Jarvis, Uzman

Kaynak: Wikipedia

The post Challenger Uzay Mekiği Kazası appeared first on TechWorm.