Filistinlilerin toprak satışına ilişkin tarihsel gerçekler şöyledir:

– Filistin topraklarının büyük bir kısmı Osmanlı Devleti döneminde mirî arazi statüsündeydi. Mirî arazi, devlete ait olan ve satışı yasak olan topraktır. Bu toprakların Yahudilere satılması Osmanlı Devleti tarafından engellenmiştir.

– Siyonistler, Filistin topraklarında mülk edinmek için Osmanlı Devleti‘ne ait olmayan özel mülkiyetli arazileri satın almaya çalıştılar. Ancak bu arazilerin miktarı çok azdı ve genellikle verimsiz veya terk edilmişti.

– 1. Dünya Savaşı’ndan hemen önce Filistin Yahudilerin sahip olduğu toprak, Filistin topraklarının yüzde 1’ine bile karşılık gelmemekteydi. 1900 yılında Yahudilerin kurdukları yerleşim merkezlerinin sayısı 22, tasarruflarında olan arazi miktarı yaklaşık 219 bin dönüm ve kırsal nüfusları ise 5.210 olarak tespit edilmiştir.

– Filistin topraklarının büyük bölümü İngiliz mandası altına girdikten sonra Yahudilere devredildi. İngiltere, Balfour Deklarasyonu ile Filistin’de Yahudi bir devlet kurulmasını desteklediğini ilan etti ve Yahudi göçünü teşvik etti. İngiltere ayrıca Filistinlilere ağır vergiler koydu ve ödeyemeyenlerin topraklarını Yahudilere sattı.

– İsrail devletinin kurulduğu 1948 yılında Yahudilerin sahip oldukları arazi miktarı 2 milyon dönüm idi. Yani tüm Filistin topraklarının yüzde 7‘siydi. Geri kalan toprakların büyük kısmı ise İsrail tarafından zorla ele geçirildi veya Filistinlilerden alındı.

– İsrail devletinin kuruluşundan sonra da Filistinlilerden toprak gasp etmeye devam etti. 1976 yılında İsrail binlerce dönüm Filistin toprağına el koydu ve Filistinlilerin protestolarını şiddetle bastırdı. Bu olaylar “Toprak Günü” olarak anılmaktadır.

Bu bilgiler ışığında, Filistinlilerin topraklarını gönüllü olarak sattıkları iddiasının gerçek dışı olduğu görülmektedir. Filistinlilerin topraklarının büyük kısmı İsrail tarafından zorla gasp edilmiş veya İngiltere gibi emperyalist güçler tarafından Yahudilere devredilmiştir. Filistinliler ise topraklarını korumak için yıllardır direnmektedir.

Filistin Gerçekten Topraklarını İsrail’e Sattı mı? hakkında uzun bir makale yazmak istediğinizde bu bilgileri kullanabilirsiniz. Umarım size yardımcı olabilmişimdir. Eğer başka bir konuda yardıma ihtiyacınız olursa, lütfen bana sorun.

The post Filistin Gerçekten Topraklarını İsrail’e Sattı mı? appeared first on TechWorm.

Arthur Balfour

Lord Arthur Balfour, 2 Kasım 1917 tarihinde uluslararası Siyonist hareketin liderlerinden olan Lord Rothschild‘e bir mektup göndererek, Filistin topraklarında bir Musevi devleti kurulması konusunda İngiliz hükümetinin destek vereceğini bildirmiştir. Britanyalıların Araplara yatırım yaptığı bir dönem olduğu için, bildiride “ülkedeki öteki sakinlerin medeni ve dinsel haklarının ihlal edilmemesi” şart koşulmuştur. Osmanlı Devleti‘nin Orta Doğu topraklarının İngiltere ve Fransa arasında paylaşılması protokolü niteliğindeki Sykes-Picot Antlaşması ve Mekke Şerifi Hüseyin ile İngiltere’nin Mısır’daki Yüksek Komiseri McMahon arasında gizli olarak imzalanan McMahon Antlaşması ardından yapılan bu girişim, böyle bir maddeyi gerektirmiştir.

Walter Rothschild (2. Baron Rothschild)

Balfour Deklarasyonu olarak bilinen bu mektupta İngiliz Dışişleri Bakanı Balfour, Siyonist lider Rothschild’e şöyle hitap etmekteydi:

“Saygıdeğer Lord Rothschild, Majestelerinin Hükümeti adına kabineye sunulan ve kabul edilen Yahudi Siyonist isteklerini sempati ile karşılayan müteakip deklarasyonu iletmekten memnuniyet duyarım.”

“Majestelerinin Hükümeti, Filistin’de Museviler için bir millî yurt kurulmasını uygun karşılamaktadır ve bu hedefin gerçekleştirilmesini kolaylaştırmak için elinden geleni yapacaktır. Filistin’deki mevcut Musevi olmayan toplumların sivil ve dini haklarına ve başka ülkelerde yaşayan Musevilerin sahip oldukları hak ve politik statülerine zarar verecek hiçbir şeyin yapılmayacağı açıkça anlaşılmalıdır. Bu deklerasyonu Siyonist Federasyonu’nun bilgisine sunmanızdan memnuniyet duyacağım.”

“Saygılarımla Arthur James Balfour.”

Bu mektupla Britanyalı Hükümeti, Müslüman Arapların çoğunlukta bulunduğu Filistin bölgesini Yahudilere yurt olarak göstererek, bu bölgede bir Yahudi Devleti’nin kurulmasını desteklemiş ve böylece İsrail Devleti’nin kurulması yolunda en büyük adımlardan biri atılmıştır.

Siyonist liderlerden H. Weizman ve N. Skoly’un çabalarıyla yayımlanan bu mektubun ardından yapılan girişimlerle Filistin bölgesi Yahudi göçmenlerin yerleşimine resmen açılmıştır. Ancak Filistin’e taşınan Yahudiler sadece bölgeye yerleştikten sonra kendi köylerini ve kibutzlarını korumak amaçlı haganah, palmach, Irgun gibi örgütleri kurdular. Filistin halkı kendi topraklarını zamanında zaten satmışlardı. Britanya toprak satımını durdurmuş ancak Ekim 1920 senesinde, 1. Dünya Savaşının bitmesiyle, tekrar izin vermişti. Yahudi nüfusunun artmasıyla, Filistinliler yahudi köylerine saldırıda bulundular. II. Dünya savaşının ardından 14 Mayıs 1948’de İsrail devleti ilan edilmiş ancak Filistinliler ve Arap devletlerinin savaş açmasıyla devam etmiş ve İsrail’in üstünlüğüyle sona ermiştir.

Bu mektup ve bunun ardından gelişecek olan olaylar, dünya Siyonist kesimin desteğinin İtilaf Devletleri yönüne çekilmesinde önemli rol oynamıştır. Ayrıca ABD tarafından da desteklenmiştir. Amerika, Orta Doğu’da bir Musevi devletinin bulunmasının, Orta Doğu politikaları için sağlam bir dayanak oluşturacağı varsayımında bulunmuştur.

Lord Balfour’un bu mektubu üzerine yürütülen girişimler, 1918 yılında Fransa’nın, hemen ardından da İtalya’nın desteğini sağlamıştır. ABD başkanı Thomas Woodrow Wilson, Ekim 1918 ayında deklerasyonu desteklediklerini açıklamıştır. Söz konusu deklerasyon, Orta Doğu’da bir İsrail Devletinin kurulmasına giden sürecin önemli bir kilometre taşıdır.

Kaynak: https://www.wikipedia.org/

The post #Balfour Deklerasyonu Nedir? appeared first on TechWorm.

“Kapalı Ayran Gerçeği! Kapalı ayran ambalajlarını tüm dünyaya İsrail’in pazarladığını ve müslüman ülkelere pazarladığı ambalajlarını domuz jelatininden ürettiğini biliyor muydunuz?”

Öncelikle şu olayı bir açıklığa kavuşturalım!

Yahudiler domuz eti yemez!

Bakınız sadece Müslümanlar değil, Yahudiler de domuz eti yemiyor. Gerek Kuran-ı Kerim gerekse Tevrat/Ahd-i Atik, çift tırnaklı ve geviş getiren hayvanların yenileceğini belirtir. Bakara Suresi (173) ve Levililer* (11) çift tırnaklı olmasına rağmen geviş getiremediği için domuz etinin yenilmesini haram kılmıştır.

Tevrat: “Domuz çatal tırnaklıdır, ama geviş getirmez. Sizin için kirli sayılır. Bu hayvanların etini yemeyecek, leşine dokunmayacaksınız.” (Yasanın Tekrarı 14:8).

Ayrıca yurt dışında üretilen veya yurt dışına satılan birçok ürünün üzerinde koşer ibaresi bulunur. Bu ibare Yahudi olmayanlar tarafından da aranan bir özelliktir. Çünkü Yahudilerde domuz eti yemek ve kullanmak yasaktır. Koşer; Yahudiliğe göre; yenilmesi ve kullanılmasında dinen bir sakınca bulunmayan helal ürünlerdir.

Bu olay umarım açıklığa kavuşmuştur.

Şimdi gelgelim Jelatin olayına.

Jelatin, sığır ve domuz gibi hayvanların bağ dokularından ekstrakte edilen kollajenin kontrollü şartlarda kısmi hidrolizi ile üretilen bir proteindir. İçeriği %85-90 protein, %10-12 su ve %2-3 minerallerden oluşur ve 100 gramında yaklaşık 350-400 kcal beslenme değeri bulunmaktadır. Jelatin, kıvam arttırma, jelleştirme, durultma, dengeleme, köpükleştirme, emülsiyon oluşumu ve stabilizasyon, film oluşumu gibi özelliklerinden ötürü gıda sektörünün çeşitli alanlarında yaygın olarak kullanılmaktadır. Jelatin tatsız, kokusuz ve açık renkli toz halinde ticari olarak üretilmektedir.

Protein içeriği zengin olan jelatin maddesinin, domuzdan elde edileninin daha ucuz ve kaliteli olması nedeniyle jelatin üreten firmalar tarafından gıdalarda domuz jelatini kullanılabilmektedir.

Jelatin, ağırlıklı olarak şekerleme üreticileri tarafından yumuşak şekerleme, marshmallow, toffee tarzı şekerlemelerde kullanılır. Ayrıca, şarap ve meyve sularının durultulmasında, et ve süt ürünlerinde ve saf bir protein olduğu için sporcuların destek olarak kullandığı içecek ve gıda ürünlerinde kullanılır.

Genellikle yiyecek sanayisinde yiyeceklerin dayanıklılığını arttırmak için kullanılır. Bunun yanında, eczacılık, fotoğrafçılık ve kozmetikte de ürün yapımında kullanılır. Bu ürünler genellikle jelatin veya jelatine benzer özellikte maddeler içerir.

Jelatinin gıdalarda bulunması ile ilgili olarak sağlık açısından tehlikeli olup olmadığına dair net bir araştırma verisi yok. Ancak kamuoyunu sürekli meşgul etmesindeki temel neden helal gıda konusu ile ilgilidir. Dünya genelinde jelatin üretiminin domuz kaynaklı olması helal gıda sektörü açısından risk taşımaktadır. Ayrıca gıdalarda kullanılmış jelatin kaynağının tespiti de son derece zor olması sebebiyle problem oluşturmaktadır.

Jelatin  Avrupa Birliği Gıda Kodeksi ne de Türk Gıda Kodeksinde katkı maddesi olarak kabul edilmemektedir. Doğal saf bir protein ve sağlıklı bir ürün olmasından dolayı bir E kodu verilmemiştir. AB normlarındaki gıda katkı maddesi kodu eskiden E441 numarasıydı. Jelatin artık kendi başına bir gıda ürünü olarak yeniden sınıflandırıldığı için artık E441 numarası kullanılmamaktadır.

Gelgelelim ayran konusuna.

Yukarıdaki yazı daha çok “ayran ambalajının” domuz jelatininden üretildiği algısını oluştursa da aslında temel problem ayran içeriğinde bu tarz katkı maddelerinin kullanılıp kullanılmadığının tespit edilmemesi veya belirtilmemesi. Aslında Müslümanların helal ürün kavramını sürekli dile getiriyor olmasının temel nedeni bu. Bir Yahudi için “koşer damgası” nasıl kolaysa bir Müslüman için “helal ürün damgası” çok mu zor!

Tabi söz konusu sadece ayran değil. Marketlerde aldığımız yüzlerce üründe domuz kaynaklı ürünlerin kullanılıp kullanılmadığı belirsiz.

Durum böyle olunca KOPMLO TEORİLERİ havada uçuşuyor. Toplum doğru bir şekilde bilinçlendirilmediği sürece bu türde bilgiler havada uçuşmaya devam edecek.

Haliyle aldığımız bir gıda maddesine tam olarak ne olduğunu veya neyden yapıldığını anlamak çok zor.

Bu nedenle doğal ürünleri tercih etmekten başka şansımız kalmıyor.

Not:

*Levililer, Tanah ve Eski Ahit’in ilk beş kitabını teşkil eden Tevrat’ın üçüncü kitabıdır.

Kaynak:

• http://www.vankim.com/urunler/kivam-vericiler/jelatin
• http://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2013/06/20130630-4.htm
• http://www.saglikafiyet.com/gida-gercegi/jelatin-gercegi
• https://yersofrasi.org/2011/04/30/helal-mi-haram-mi/
• http://www.helalvesaglikli.org/docs/kongre/1/sozlu_bildiriler/13_jelatin_uretimi_ozellikleri_ve_kullanimi_prof_dr_hasan_yetim.pdf

The post Ayranda Domuz Jelatini Kullanımı appeared first on TechWorm.

Council of Foreign Relations (CFR) yada kısaca Dış İlişkiler Konseyi Yahudilerin dünya ülkelerine ait politikaları kendi kontrolleri altında tutmak amacıyla Yahudi asıllı Walter Lippman liderliğinde 29 Temmuz 1921’de kurulan New York merkezli bir kuruluş olup kuruluşun ayrıca Washington’da bir ofisi bulunmaktadır.

CFR uluslararası ilişkiler alanında isim yapmış akademisyen ve araştırmacılardan oluşan bir think-tank’i (kısaca Ar-Ge dediğimiz araştırma geliştirme merkezi) de bünyesinde barındırmaktadır.

Konseyin bugün finans, iletişim, akademi, istihbarat, teknoloji alanlarında etkin konumlarda bulunan 4000 civarında üyesinin olduğu düşünülmektedir. Özellikle Amerika’daki istihbarat örgütleri üzerinde oldukça güçlüdür. FBI, CIA, DIA, DEA şefleri bu örgütün (yada kuruluşun) üyesidir. Ayrıca, dünyayı yöneten gizli örgütlerde ismi sıkça geçen Rockefeller ailesinin bir ferdi olan David Rockefeller, CFR’nin onursal başkanı olarak kabul edilmektedir.

Konsey, çalışma grupları oluşturmakta, kitap ve raporlar hazırlatmaktadır. Konseyin yayınladığı Foreign Affairs dergisi alanının en etkili yayınlarından biri olarak bilinmektedir.

Bu kuruluşun en ilginç yanı ise sadece Püriten kökenli kişileri kabul etmesidir. Püriten, 16. ve 17. yüzyıllarda I. Elizabeth’in İngiliz Kilisesi’nde başlattığı reformist harekete karşı çıkan, kendini “saflığı” aramak olarak tanımlayan bir Protestan doktrin ve ibadet şeklidir.

CFR diğer adıyla Dış İlişkiler Konseyi “Dış Çember’deki” en büyük kuruluştur. Yalnızca Amerika Birleşik Devletleri’nde doğan Püriten kökenli kişilerin kabul edildiği teşkilat,devlet yetkilileri,sanayici ve avukat,hakim,profesör,doktor gibi akademik kariyer sahiplerinden oluşur.Komisyonun belirlediği ülkenin dış politikasının uygulamasından sorumludur.

Bu kuruluşun bütün maddi giderleri Yahudi J.P. Morgan &Co.,Cornegie Vakfı,Rockefeller Ailesi ve öteki Yahudi Wall Street bankerleri tarafından karşılanır. Bu çevrelerin yoğun destekleriyle kuruluşundan çok kısa bir süre sonra dış politikada etkili rol oynamaya başlamıştır. 37 daimi üyenin 10 tanesi Yahudi, diğerleri ise yüksek dereceli Mason’dur.

The post Council of Foreign Relations (CFR) Nedir? appeared first on TechWorm.