1- 802.11a: 802.11 standardının yetersiz hale gelmesiyle, 1999 yılında ortaya çıkan ilk geliştirilmiş sürümdür. Bu standart temelde 802.11 ile benzer olmasına karşın 5 GHz frekansında çalışmaktadır. 54 Mbps veri iletim hızı sunan bu standart, açık alanlarda maksimum 100 metreyi kapsayacak şekilde çalışabilmektedir. 802.11a’yı diğer kablosuz ağ standartlarından ayıran temel avantajı daha fazla kapasiteye (throughput) destek vermesi ve daha fazla kanal kapasitesi olmasıdır, böylelikle daha fazla bant genişliği kullanımına olanak sağlamaktadır. Diğer standartların aksine 802.11a’nın 5 gHz frekasında çalışması bu standarda çeşitli avantajlar ve dezavantajlar sağlamıştır. Bu frekansta yayın yapmanın olumlu yanı, bluetooth, mikrodalga fırın ve kablosuz telefon gibi diğer elektronik cihazlarının farklı frekans aralığını kullanmasından dolayı kanal kapasitesi artar ve veri iletim hızı daha yüksek olur. Bununla birlikte 5 gHz frekansında yapılan yayınların, duvar gibi engeller tarafından daha fazla emilmesi nedeniyle 802.11a’nın kapalı alanlardaki kapsama alanı diğer standartlara göre daha düşüktür. Son olarak, bu teknoloji yüksek veri iletim hızına ihtiyaç duyan kullanıcılar ve video dağılım sistemlerinde aktif olarak kullanılmaktadır. Daha pahalı cihazlarda bulunmasına rağmen iş hayatında kurumsal kullanıcılar tarafından tercih edilmektedir.

2- 802.11b: 802.11b standardı 802.11a ile beraber 1999 yılında piyasaya sürülmüştür. Ancak 802.11a’ya göre çok daha kısa bir sürede yaygınlaşarak bütün dünyada kullanılmaya başlanmıştır. 802.11b, 802.11 gibi 2.4 gHz frekans bandında çalışmakta ve 11 Mbps veri iletimi hızına çıkabilmektedir. İlk çıktığında 802.11b erişebildiği veri iletim hızının etkisiyle ethernet teknolojisine rakip hale gelmiş ve kablosuz ağ kullanımının yaygınlaşmasında büyük rol oynamıştır. 802.11b’nin sağladığı en önemli avantaj kapsama alanı mesafesinin fazla olmasıdır. 2.4 Ghz frekansında yayın yapmasından dolayı kapalı alanlarda yaklaşık olarak 38 metre, açık alanlarda ise 150 metreyi aşacak şekilde alanı kapsayabilmektedir. Ayrıca maliyet açısından da diğer standartlara göre oldukça uygundur. Bununla birlikte bluetooth, mikrodalga fırın ve kablosuz telefon gibi farklı elektronik cihazlar ile aynı frekansta çalışmasından dolayı işaretler birbiriyle karışmaktadır. Bunun sonucunda veri iletim hızı ve bant genişliği 802.11a’ya göre daha düşüktür. Sonuç olarak, 802.11b genellikle ofis ortamları, hastaneler, depolar ve fabrikalar gibi ortamlarda kullanılmaya oldukça uygundur. Özellikle konferans salonları, çalışma alanları ve kablo çekmenin tehlikeli olduğu noktalarda ağ bağlantısı sağlanması için uygun bir teknolojidir. Kısaca 802.11b, taşınabilirliğin gerekli olduğu ve orta hızlı ağ bağlantılarına ihtiyaç duyulan alanlarda kullanılır.

3- 802.11g: 2003 yılında IEEE tarafından kablosuz ağ standartlarında geliştirilen 3. nesil teknolojidir. 802.11b’de olduğu gibi 2.4 gHz frekansında çalışmaktadır. 802.11g standardı temel olarak 802.11b standardının bir uzantısıdır, fakat veri iletim hızı ve kullanılan bant genişliğinde önemli ölçüde gelişme sağlanmıştır. Bu açıdan bakılırsa 802.11g için 802.11a ve 802.11b’nin daha etkin olduğu özelliklerinin birleştirilmiş hali olduğu söylenebilir. 802.11g’nin sahip olduğu en önemli özellik 802.11b ile ulaşılan kapsama alanını koruyarak, (açık alanlarda 38 metre, kapalı alanlarda 150 metre) veri iletim hızını ortalama 22 Mbps’a ulaştırmasıdır. Bu hız 802.11a’da olduğu gibi maksimum 54 Mbps’a ulaşabilmektedir. Bu standardın zaman zaman 802.11b ile çalışan cihazlarla uyum sorunu yaşamasından dolayı kullanımı çok fazla yaygınlaşmamıştır. Bununla birlikte fiyatının 802.11b’den yüksek olması da tercih edilebilirliğini azaltmaktadır. Son olarak, yüksek hız gerektiren video ve çoklu ortam uygulamalarında hızı ve kapsadığı alanın genişliği nedeniyle 802.11g standardı oldukça uygundur.

4- 802.11n: Zaman içerisinde kullanıcı sayısının artması ve kullanıcıların farklı uygulamaları kullanmak istemesi daha fazla bant genişliği, daha fazla erişilebilirlik ve daha geniş kapsama alanı gibi talepleri artırmıştır. Bu amaçla IEEE 2003 yılından beri 802.11n standardını geliştirmiştir. 802.11n, Çoklu Giriş / Çoklu Çıkış, MIMO (Multiple Input / Multiple Output), adı verilen bir protokol sayesinde 2.4 GHz ve 5 GHz frekanslarının her ikisini de aynı anda kullanabilmektedir. MIMO teknolojisi, iletilecek bir bilginin parçalara ayrılıp farklı antenler üzerinden karşı tarafa gönderilmesini sağlar. Diğer standartlarla çalışan cihazlar bir anten üzerinden bir yayın yaparken, 802.11n teknolojisine sahip ağ cihazları gönderi tarafında 2 veya daha fazla yayın yaparken, alım tarafında birden fazla anten kullanırlar ve birden fazla alınan/gönderilen yayınları birleştirirler. Gönderilen veriler duvarlardan, kapılardan ve diğer eşyalardan yansıyarak ve farklı rotalar takip ederek alıcı antene farklı zamanlarda ve birden fazla kere varır. MIMO teknolojisi bu durumu kendi lehine kullanarak işaretin güçlenmesini ve daha uzaklara iletilmesini sağlar. 802.11n standardına göre veri iletim hızı ortalama 130 Mbps seviyelerinde olmaktadır. Hatta teorik olarak bu hız 600 Mbps’ye kadar ulaşabilir ve kapsama alanı kapalı alanlarda 70 metre, açık alanlarda ise 250 metre kadar olabilir. Bu teknolojinin en önemli özelliklerinden birisi de eski standartlarla uyumlu bir şekilde çalışabilmesidir.

4- 802.11ac: IEEE tarafından 2014 yılında tüketici kullanıma sunulması için onay aldı ve günümüzde yeni çıkan anakart modem ve cihazlarda yerini aldı. Sadece 5.0 Ghz frekansında çalışan ve yeni bir standart olan 802.11ac, 1.3 Gbit/sn veri transfer hızına ulaşabilmektedir. Şu anda kullanım açısından çok yaygın olmamakla birlikte, bu standarda sahip cihazların fiyatları diğerlerine göre yüksektir. 802.11ac‘nin iç yapısı, tamamen kablolu bağlantı performansını yakalamak için yenilenmiş ve kullanılan kanalların bant aralığı artırılmıştır. En son sürümde 40 MHz olan bu aralık, 80 MHz seviyesine çıkartılmıştır.

Kaynak: http://bidb.itu.edu.tr

The post Kablosuz Ağ Standartları (802.11a 802.11b 802.11g 802.11n 802.11ac) appeared first on TechWorm.

ADSL Nedir?

ADSL (Asymmetric Digital Subscriber Line | Asimetrik Sayısal Abone Hattı) günümüzde internet bağlantısı için en çok kullanılan bağlantı tekniğidir. Bir dağıtıcı (splitter) , tek bir telefon bağlantısı ile hem ADSL hattına hem de gelen çağrılara izin verir. ADSL genellikle merkez ofisten 4 kilometreden uzakta olmayan mesafelere dağıtılabilir. Fakat kablo bağlantısının izin verdiği ölçüde 8 kilometreye kadar ulaşabilir. Telefon santralinde geleneksel telefon ağı için hat genellikle başka bir frekans dağıtıcısının ses bandı sinyalini ayırdığı yer olan Digital Abone Hattı Erişim Çoklayıcısı/Paylaştırıcısı (Digital Subscriber Line Access Multiplexer) ‘nda sona erer. ADSL tarafından taşınan veriler genellikle telefon şirketinin veri ağı üzerinden yönlendirilir ve sonunda internet protokol ağına ulaşır. Asimetrik kelimesi, veri transfer hızının, gönderim ve alım için eşit olmadığını belirtir. Kullanıcının veri alım hızı, gönderim hızından yüksek olur. ADSL Mevcut telefonlar için kullanılan bakır teller üzerinden yüksek hızlı veri, ses ve görüntü iletişimini aynı anda sağlayabilen bir modem teknolojisidir. Mevcut telefon hattını daha etkili kullanmak amacıyla sayısal verileme tekniği ile aktarılabilecek veri yeterliliğinin arttırılması yoluyla kullanıcıya geniş veri aktarım olanağı sağlamaktadır. Dolayısıyla bu teknoloji sayısal veri ve ses bilgilerini aynı anda kullanmamıza olanak sağlar. Ses ve veri bilgilerinin birbirlerini etkilememeleri için splitter/ayırıcı kullanılması gerekmektedir.

ADSL2 ve ADSL2+ Nedir?

 ADSL2 (Asymmetric Digital Subscriber Line 2) ve ADSL2+ (Extended bandwidth Asymmetric Digital Subscriber Line 2) ADSL-Norm (G.992.1/G.992.2) nin geliştirilmiş halidir, en büyük farkı veri hızı ve uygun santrale daha uzak mesafedeki istemcilerin bağlanmasına izin vermesidir. Bu sayede hem daha fazla potansiyel müşteriye hizmet verilmesi sağlanırken, bir taraftan da yüksek çözünürlüklü televizyon (HDTV) seyretmeyi bir internet bağlantısı ile mümkün kılmasıdır. ADSL2’nin maksimum veri akış hızı ADSL’in iki katıdır. (16 Mbit/s karsilan bağlantı 8 Mbit/s POTS üzerinden ADSL bağlantısı için); iyileştirilmiş sinyal çalışmaları ve kodlama sayesinde, bu yüksek hız daha uzak mesafelere kadar taşınabilmektedir. ADSL2+ Geniş bant ADSL- sinyalini 2,2 MHz e kadar arttırarak en yüksek veri akış hızını alıcı tarafına doğru 25 Mbit/s kadar arttırmayi mümkün kılmıştır. Bu hızda HD/SD-TV kanalları izlenebilir. Firmalar, veri gönderim hızını düşük tutup, alış hızını arttırmak suretiyle bağlantıları daha da hızlandırabilmektedirler. Bu şekilde ADSL2/2+ çeşitlerinin en yüksek veri gönderim hızı 3,5 Mbit/s değerine kadar yükseltilebilmiştir. Japonya’da, henüz kesin değerleri belirlenmemiş olmakla beraber, alıcı tarafında 3,7 MHz veri gönderim hızını mümkün kılan, bir ADSL2+ çeşidi oluşturulmuştur. Bu hızdaki bir bağlantı VDSL ile rekabet edebilecek düzeydedir, var olan üstünlüğü de santralden VDSL’ye göre daha uzun mesafelerdeki istemcilerin bağlanabilmesini mümkün kılmasıdır. Bu geniş bant tekolojisinin standartları, Uluslararası Telekomünikasyon Birliği tarafından ADSL2 ve ADSL2+ G.992.3 ve G.992.5 olarak belirlenmiştir.

SDSL Nedir?

SDSL, simetrik digital subscriber line (Simetrik Sayısal Abone Hattı) Adsl in tersine veri alma ve veri gönderme hızı eşit olan DSL çeşidi. 2 Mb/s hızındaki verilerin tek bir bakır devre üzerinden 2B1Q hat kodunda çift yönlü olarak taşınmasını sağlayan sistemlerdir.

IDSL Nedir?

IDSL (Integrated Digital Subscriber Line) ADSL servislerinin gecikmesi üzerine, tıkanmalardan bunalan abonelere kısa vadede çözüm sunmak, onlara orta hızlarda internet ve uzak LAN erişimi sağlamak için geliştirilmiştir. IDSL, isminden de anlaşıldığı gibi, 2 tane 64kbps “B” kanalım alır (biri ses, diğeri veri taşımaktadır) her iki taşıyıcı kanalı da veri taşıyan bir veri servisine dönüştürür. Darbant ISDN deki 2B1Q işaretleşmesini kullanır, her iki yönde toplam 128 kbps hızına erişir ve 5.5 km mesafeye kadar gidebilir.   Bu bağlamda simetrik bir servistir, düşük düzeyde görüntülü konferans, internet ve LAN’lara uzaktan erişim için kullanılabilir. ISDN Darbant ve IDSL servisleri, enformasyonu yönlendirme şekillerine göre kökten farklıdırlar. ISDN Darbant servisleri anahtarlamalı servislerdir ve telefon santrallanndan geçerler; IDSL ise tahsis edilmiş bir noktadan noktaya bağlantıdır, bir omurganın frame relay ağı ya da veri ağına yönlendirilmiştir.

HDSL Nedir?

HDSL (High bit rate Digital Subscriber Line – Yüksek bit hızında sayısal abone hattı) bakırdan simetrik kablo çiftleri kullanarak yüksek frekansta bant genişliğine izin veren ilk DSL teknolojisidir. Bu teknoloji mevcut T1 hatlarını kullanıcılardan gelen istekler doğrultusunda veri taşıma hızı ve bant genişliği açısından geliştirme amaçlı olarak, 90’lı yılların başında ABD’de Resonant Haberleşme Şirketi’nde geliştirilmiştir. Yeni kurulmakta olan yerlerde fiber (lif) kablo teknolojisi kullanarak kullanıcıların istekleri sağlanmaktadır ancak bakır kablo olan yerlerde ekonomik olması için simetrik kablo çiftleri kullanılarak, geniş bant servislerinin gelişimi hızlandırılmış ve yaygınlaştırılmıştır. Her ne kadar ağ teknolojilerinde HDSL ortaya çıktığından beri büyük gelişmeler olsa da, HDSL hala düşük maliyet, yüksek performans ve düşük bakım gibi özellikleri sayesinde tüketicilerden ilgi görmektedir. Bununla birlikte HDSL’in özellikleri kullanılarak HDSL2 ve SDSL olmak üzere iki yeni teknoloji geliştirilmiştir. HDSL2 tek bir bakır kablo çifti üzerinden HDSL ile aynı veri hızını sunar ve daha düşük kaliteli bakır kullanılarak daha uzun mesafelerde hizmet verir. SDSL ise gene tek bir bakır kablo çifti üzerinden 192 Kbit/s den 2,3 Mbit/s e kadar veri hızı aralığında çalışır.

VDSL Nedir?

Very high data rate DSL, çok yüksek hızlar vadeden gelişen bir teknolojidir. VDSL (Very High-bit-rate Digital Subscriber Line) ADSL e çok benzeyen bu DSL teknolojisi, Telefon ve ISDN servislerinin yanında geliş yönünde 55.2 Mbps, gidiş yönünde 19.2 kbps-2.3 Mbps arası hızlarda çoğul ortam trafiği geçirebilmektedir. VDSL, ADSL’de olduğu gibi frekans bölmeli çoğullama uygulamakta, transmisyon hızları aynı ise simetrik olarak da çalışabilmektedir. VDSL’in ADSL den en belirgin farkı iletim mesafesinin azlığındadır. 13 Mbps hız için 1.5 km, 55.2 Mbps için 300 m lik mesafelerden daha öteye erişememektedir. VDSL’in temel bir kullanım alanı, FTTN (Fiber to The Neighborhood) uygulamalarında görülmektedir. Santraldan gelen fiber hattının sonlandığı bir optik ağ ünitesi (ONU) ile ev ya da işyerine bağlı olan tek bir bakır hat arasında uygulanan VDSL, binanın yakınlarına kadar gelen fiber hattını, evlere eski ya da yeni döşenen bakır hatlar üzerinden bağlamaktadır. Ya da bir gökdelenin bütün katlarına VDSL ile katlararası kısa mesafeli hatlarla ulaşılabilmektedir.

VDLS2 Nedir?

DSL2 (Very High Speed Digital Subscriber Line 2) telefon hizmeti için kurulmuş bakır kablo altyapısı kullanan bir geniş bant erişim teknolojisidir. Merkezi santrallardan açık hava santrallerine kadar fiber çekilerek ya da direk müşterinin binasına kadar fiber çekerek kurulur. VDSL2 DSL telli geniş bant erişimin en son teknolojisidir. “Üçlü telekom hizmetleri” (Telefon, İnternet ve Televizyon) sunması için tasarım edilmiş. VDSL2 operatörlere adım adım mevcut DSL altyapı üzerinden (yani yep yeni bir altyapı kurmadan) hizmetlerini geliştirmelerini sağlıyor. VDSL2, International Telecommunications Union bünyesinde ITU G.993.2 standardı olarak belirlenmiş. ITU-T G.993.2 (VDSL2), G.993.1 (VDSL)’nin bir iyileştirmesidir. Hem simetrik hem asimetrik olarak imkân tanıyor, ve 30 MHz kapasitelik bir kablo üzerinde 200 Mbit/s’ye kadar bant sağlayabiliyor. VDSL2’nin verebileceği hız çok hızlıca mesafeyle iniyor. Kaynakta teoride 250 Mbit/s olabilirken, 500m mesafeyle 100 Mbit/s’ye kadar düşüyor, ve 1 km mesafede 50 Mbit/s’ye düşüyor. Ankastre kutudan 1.6 km’den uzak binalarda performansı ADSL2+ ile aynıdır. ADSL benzeri uzun menzil performansı VDSL2’nin en önemli avantajlarından biridir.

SHDSL Nedir?

SHDSL (Simetrik HDSL), standartlaştırlmış simetrik DSL türüdür. Bir veya iki bakır tel çifti üzerinde çalışabilmektedir. Çift sayısı ikiye çıkarıldığında hız artışı sağlanmaktadır. Hız – Bir çift tel üzerinde 2.31 Mbps, iki çift tel üzerinde 4.6 Mbps Azami mesafe – 6000 m (3.78 mil) veya fazlası. SHDSL bir transmisyon teknolojisi olup simetrik olarak veri iletimini sağlar, veri iletiminin simetrik olması upload ve download bant genişliklerinin aynı değerde olması demektir. SHDSL modemler veri bağı katmanı protokolleri olarak ATM, TDM ve EFM teknolojilerini kullanırlar. ATM ve EFM teknolojilerini kullanan SHDSL modemler genellikle IP üzerinden veri ve ses iletimi için kullanılırlar. Katman 2’de TDM teknolojisini kullanan modemler genellikle ses iletiminde kullanılırlar. SHDSL TDM modemlerin kullanım alanlarına örnek olarak Telekom santrallerinden son kullanıcıya PRI hatların taşınması örnek olarak verilebilir. G.SHDSL modemler katman 2’de ATM teknolojisini kullanan modemlerdir ve günümüzde daha çok veri iletimi ve VoIP uygulamaları için kullanılır.

Kaynak:

• https://www.turkcebilgi.org/sozluk/haberlesme-terimleri/idsl-integrated-digital-subscriber-line-11872.html
• https://tr.wikipedia.org/
• http://bidb.itu.edu.tr/seyirdefteri/blog/2013/09/07/hdsl

The post ADSL, ADSL2, ADSL2+, SDSL, IDSL, HDSL, VDSL, VDSL2, SHDSL Nedir? appeared first on TechWorm.

SSD Diskler; Verileri depolamak için dönen diskler yerine flash bellek teknolojisini kullanmaktadırlar. Yani verileri SDRAM, DRAM veya Flash hafızalarında tutarlar.  Disk, motor ve okuma yazma kafası bulunmayan elektronık karttan ibaret veri depolama aracıdır.  Sabit disk sürücülerine kıyasla fiyatları oldukça yüksektir ancak SSD sürücülerinin en son nesli, sabit disk sürücülerine kıyasla oldukça yüksek bir performans sunmaktadır.

SSD Diskler HDD (Harddisk) dediğimiz sabit disklere göre daha az ısınırlar ve soğutma sistemini rahatlatır. Olabildiğince sessiz çalışırlar. Çok iyi bir performans sağlar. Bu nedenle işletim sistemi daha hızlı açılır / kapanır. Düşük güç tüketimi ile uzun ömürlü pil sağlar. İç yapısında mekanik (hareketli) parça olmadığından darbelere karşı dayanıklıdır. Daha küçük boyutta olup, daha hafif olarak üretilirler. Ortalama bir sabit diske göre 2-6 kat daha hızlı okuma ve yazma sağlar. Daha hızlı bir rastgele erişim süresi sağlar. Ayrıca veri kaybı ihtimali daha düşüktür. Aşırı düşük erişim süresi süresi ile performans sağlar.

Avantajlarına rağmen harddisklere göre istenen taleplere ulaşılamamıştır. Not: Harddiskler veri kurtarma yeteneği en iyi sabit disk modelleridir

The post SSD (Solid State Drive) ve HDD (Harddisk) Farkı appeared first on TechWorm.

CRT (Cathode Ray Tube): Bu monitör çeşidinde oldukça küçük boyutlarda binlerce oluşan kırmızı, yeşil ve mavi fosfor kaplı tabakadan oluşan bir ekrana yüzeyine elektron demetinin çarptırılmasıyla görüntü oluşturulur.

LED (Light Emitting Diode): LED ekranlar aslında LCD ekran ile çalışma mantığı aynı olmasına rağmen  Light Emitting Diode olarakta isimlendirilen LED’ler LCD’den farkı arka aydınlatma sistemni kullanması ve bu arka aydınlatma sisteminde  floresan lamba yerine bir dizi LED (Light Emitting Dioede / Işık Yayan Diyot) kullanmasıdır. LED TV’ler kendi içerisinde ikiye ayrıldığını söyleyebiliriz. Doğrudan aydınlatma ve kenardan aydınlatmalı olarak LED’lerde teknoloji hemen hemen aynıdır. Kalite olarak LCD’lerin üzerinde yer alır.

LCD (Liquid Crystal Display): LCD ekran yapısal olarak plastik bir tabaka içindeki sıvı kristalin üretilen ışığı yansıtması mantığına dayanır. Ekran tepki süresi düşük olan ekranlarda görüntü bulanıktır.

Plazma (Plasma): CRT monitörlerin çalışması mantığına benzerler. İki cam arasında düzgün dağılmış ve içerisinde xenon ve neon gazlarının bulunduğu fosfor kaplı hücreler sayesinde görüntü elde edilir.

The post LED, LCD ve Plazma Arasındaki Fark Nedir? appeared first on TechWorm.

Bu makalemizde kısaca LCD, LED ve DLP projeksiyon cihazları arasındaki temel farkları anlatmaya çalışacağız. Sormak istediğiniz bir soru varsa yorum kısmından bize iletebilirsiniz.

LCD, LED ve DLP Projeksiyon Farkları

Bir projeksiyon cihazında her şeyden önce iki temel unsur vardır. Bunlar aydınlatma ve görüntüleme. Bu iki unsur cihazı seçiminde oldukça önemlidir.

LED özelliğe sahip bir projeksiyon cihazı için yaklaşık olarak 30.000 saat lamba ömrü bulunmaktadır Bu nedenle LED Projeksiyon cihazlarının kullanımı LCD’lere göre avantajlı görünebilir. LED’te aynı zamanda daha küçük yapıda projektörler kullanılır ve ısınma gibi bir sorunu olmadığından ekstra bir fan kullanılmaz. Bu nedenle boyut olarak oldukça küçük yapıdadırlar. Ancak şu unutlmamalıdır ki LED Projeksiyonlarının ansilümen dediğimiz özelliği LCD’lere göre daha düşük düzeydedir. Ansilümen dış ortamdaki aydınlığa karşı ışığının ne kadar güçlü olduğunu belirleyen bir değerdir. Mesela projeksiyonu kullanacağınız alanda ışık yoğunluğu (güneş, normal ışık v.s) fazla olduğunda ANSI Lümen değeri yüksek olan projeksiyon daha net gösterir. Mesela güneşli bir alanda düşük düzeyde bir ANSİ Lümen değeri olan projektör kullanamazsınız. Görüntü silik veya sisli gibi az olur.

LCD ve DLP projeksiyonları karşılaştırdığımızda DLP’lerde pikseller arasındaki mesafe daha yakın olduğundan daha net görüntü elde edilir. Ayrıca kontrast özelliği LCD’ye göre daha gelişmiştir. Kullanımı kolay, hafif, küçük ve protatiftir. Ancak renk doygunluğu LCD’ye göre daha düşüktür. Bu nedenle LCD’lerde renk geçişleri daha keskindir. LCD’nin dezavantajı ölü pikseller ile pikseller arası boşluklar biraz daha büyüktür.

Şöyle Bir Tablo Oluşturabiliriz.

DLP >>> Teknoloji Türü: Yansıtıcı Işık Kaynağı: LED veya Standat Lamba Yıl: 1987

LCD >>> Teknoloji Türü: Geçirgen Işık Kaynağı: Standart Lamba Yıl: 1968

LED >>> Teknoloji Türü: Geçirgen veya Yansıtıcı Işık Kaynağı: LED Yıl: 1968

Sonuç:

DLP, LCD ve LED Projeksiyonlar farklı teknolojilere sahip cihazlar olsa da temelde aynı görevi yapmak için tasarlanmışlardır. Ancak birbirlerine karşı avantaj ve dezavantajları vardır. Çok detaya indiğinizde sizi almaktan bile vazgeçirebilir.

DLP Teknolojisi oldukça yeni olan bir teknoloji olup en sık kullanılan ve tercih edilen projeksiyon cihazı çeşididir. Diğer projeksiyonlara göre hafif, daha az arızalanan ve dayanıklı ürünlerdir. Görüntü nettir, çözünürlüğü yüksek ve gerçek renk tonları kullanılır. Bakım sorunu yok. Bu nedenle uzun vadeli kullanım için daha çok tercih edilir. LCD DLP’ye göre eski bir teknololoji olup bozulma eğilimi daha fazladır. DLP Kontrast özelliği LCD’ye göre daha üst seviyededir.

Ancak DLP’ler fiyat olarak daha pahalı ürünlerdir. Bozulduğunda ise masrafı daha fazladır. Kompakt yapısı nedeniyle tamiri her servis tarafından yapılmayabilir. Gökkuşağı etkisi ve kaçak ışık sorunları zamanla ortaya çıkabilir. Keskin görüntü olarak LCD’ler DLP’ye göre daha öndedir. Her ne kadar kalite anlamından DLP’ler iyiyse keskinlik anlamında LCD’ler daha öndedir.

LED Projeksiyon cihazlarının kullanımı pek yaygın değil. Bunun nedeni sanırsam ANSI Lümen düşüklüğünden geliyor. Ancak yinede tercih edilebilecek bir çeşittir. Bana sorarsanız size DLP almanızı tavsiye ediyorum.

Tabi sonuç olarak burada ki asıl parametre vereceğiniz “ÜCRET” olduğunu söyleyebilirim.

The post LCD, LED ve DLP Projeksiyon Farkları appeared first on TechWorm.