Sıradışı Yörünge Nesnesi

Gözlemevlerine göre, nesneyi ilk tespit eden Hawaii‘deki Haleakala (ATLAS-HKO) Gözlemevi olmuştur. Bu Gözlemevi, gezegeni etkileyebilecek tehlikeli parçaların uyarılması için Dünya’ya yakın nesneleri tespit etmekle görevli. Belirtildiğine göre bu özel nesne tehlikeli değil ama oldukça garip.

Bilim adamları bu nesneyi A10bMLz olarak adlandırmışlardır. Northolt Branch Observatories‘e göre, “boş çöp torbası” olarak bilinen bu nesne, tespit edilebilecek kadar büyük, ama çok hafiftir. Londra gözlemevindeki bilim adamları, A10bMLz’nin genişliğinin birkaç metre olduğunu ancak 2,2 pound’dan (1 kilogram) daha az olduğunu hesaplamışlardır.

Bu nesne bir roket fırlatma sırasında uzaya fırlatılan bir metalik folyo parçasıdır. A10bMLz‘nin yörüngeye ne zaman girdiği ya da hangi roketin onu götürdüğü ise belli değildir.

Northolt Branch Observatories, yörüngede bulunan bu çöp torbası nesnesinin ilk olmadığını, ancak muhtemelen en garibi olduğunu belirtmiştir. Şu ana kadar başka hiçbir “boş çöp torbası” görülmemiş. Ama bu garip yörüngenin kalıcı olması pek mümkün değil. Çünkü bu nesnenin öyle küçük bir kütlesi var ki Northolt Branch, güneşten çıkan fotonların bunu kolaylıkla itebildiğini söylemiştir. Bu nedenle, dünyanın yörüngesi tahmin edilemez şekillerde sık sık değişecektir.

Dünyanın yörüngesi uzay çöpleriyle doludur şöyle ki NASA‘ya göre yaklaşık 500.000 bireysel enkaz parçası dolaşıyor ve bunlardan en büyük 50.000’i uzay ajansı ve ABD Savunma Bakanlığı tarafından izleniyor. Ulusal Okyanus ve Atmosfer İdaresi Ulusal Çevre Uydusu Veri ve Bilgi Servisi‘ne göre, her yıl 200- 400 parça alan atıklar atmosferi yeniden canlandırıyor. Bu çöp çoğu gezegenin yüzeyine çarpmadan önce yanıyor. Bu poşetin de birkaç ay içerisinde dünyanın atmosferine girerek yanacağı öngörülüyor.

Araştırmacılar geçen yıl, Kordylewski bulutları adı verilen iki uzay tozu bulutunun Dünyanın yörüngesini çeviriyor olabileceğini bildirmişlerdir

The post Dünyanın Yörüngesinde Çok Garip “Boş Çöp Torbası” appeared first on TechWorm.

Bir uzay aracı için iletişim olmazsa olmazlardan. Öyle ki iletişim koptuğu anda uzay aracı için harcanan tüm maliyetin ve emeklerin çöp olması demek. Uzay görevlerinde kullanılmakta olan iletişim sistemleri çok uzak mesafelerden, çok fazla verinin transfer edilmesine olanak sağlıyor. Örnek olarak yaklaşık 40 yıldır aktif görevine devam eden Voyager-1 uzay aracının Dünya’ya olan uzaklığı yaklaşık 20 milyar kilometredir. Dünya ile Güneş arasındaki mesafenin 150 milyon kilometre olduğunu düşündüğümüzde yaklaşık 75 katı gibi bir değere denk geliyor.

Uzay araçlarıyla mevcut iletişimin sağlanması radyo dalgaları ile sağlanıyor. Her uzay aracında radyo dalgalarını alan ve radyo dalgaları yayan sistemler bulunuyor. Uzay araçları tarafından gönderilen sinyaller ise Dünya üzerinde bulunan çok büyük antenler tarafından algılanıyor. Bu antenleri NASA’nın kullanmış olduğu çanak anten görsellerinden görebiliyoruz. Uzay aracı ile iletişimin kesintisiz olarak sürdürülebilmesi için antenlerin konumları  oldukça dikkatli bir şekilde seçiliyor. Örneğin NASA’nın insanlı ve insansız tüm uzay araçları ile iletişim kurmak amacıyla kullandığı Deep Space Network (DSN) sisteminde yer alan üç istasyonun (ABD, İspanya ve Avusturalya) 360 derecelik görüş açısı sağlayan yerleşimi sayesinde uzay araçları istasyonların en az biriyle iletişim halinde kalabiliyor.

ABD’nin California eyaletinde Goldstone Uzay İletişim Merkezi isminde bir yer bulunuyor. Bu merkezde 70 metrelik çapa sahip parabolik antenler bulunuyor. Bu antenler NASA’nın uzay görevlerinde kullanılan araçlarla iletişimi sağlıyor. Yine California’da bulunan ve yukarıda bahsettiğim merkezin de bir parçası olduğu Deep Space Network (DSN) iletişim ağı, Güneş Sisteminin uzak noktalarındaki araçları bile takip edebiliyor.

Neil Armstrong’un Ay’ın yüzeyindeki ilk adımlarının görüntüsünden Jüpiter’in, Satürn’ün, Neptün’ün Voyager uzay aracı tarafından alınan ilk yakın görüntülerine kadar, hafızalara kazınmış birçok görüntü ve önemli veri Dünya’ya geçen yıl 50.yaşını kutlayan bu sistem sayesinde ulaştı.

Ancak transfer edilen veri miktarındaki olağanüstü artış iletişim sistemlerinde yeni teknolojilerin kullanılmasını zorunlu hale getiriyor. Bu neden özellikle son yıllarda lazer ışınlarının kullanıldığı iletişim sistemlerinin geliştirilmesine yönelik çalışmalar devam ediyor.

Kaynak:

• http://bilimgenc.tubitak.gov.tr/makale/uzayin-cok-uzak-noktalarindaki-uzay-araclariyla-nasil-iletisim-kuruluyor
• http://uzay.org/uzay-araclari-ile-iletisim/
• https://gokbilimi.net/uzay-araclari-iletisim-yollari/

The post Uzay Araçları ile Nasıl İletişim Kuruluyor? appeared first on TechWorm.

Baz istasyonları olmadan hiçbir cep telefonu çalışmaz. Baz istasyonları, genellikle direk veya anten olarak isimlendirilirler. Çünkü bunlar, baz istasyonlarının en görünür kısımlarıdır. Cep telefonları, sesli arama, SMS, e-posta, MMS, web, TV ve program indirme gibi hizmetler için RF ((Radio Frequency) alanlarını kullanır. Bunun için en yakın baz istasyonuna bir RF sinyali gönderilir. Baz istasyonu, bu sinyali dijital telefon santraline yönlendirir. Sinyal buradan ana telefon şebekesine aktarılır. Ana şebeke, yine bir baz istasyonu aracılığıyla sinyali alıcı telefona bağlar (eğer bu başka bir cep telefonuysa).

Cep telefonları, en iyi sinyali veren baz istasyonu ile bağlantıya geçer. Bu baz istasyonu genellikle en yakın baz istasyonudur. Kişi, baz istasyonundan uzaklaştıkça sinyal zayıflar ve telefon otomatik olarak kendi RF alan şiddeti ayarlarına döner. Böylece, baz istasyonuyla kurulan bağlantının kesilmemesi için gerekli minimum seviye korunmuş olur.

Baz istasyonunun kapsadığı alana hücre denir. Hücreler kendi içlerinde genellikle üç sektöre bölünmüştür. Bu sektörler komşu hücrenin sektörleriyle örtüşerek kesintisiz/aralıksız bir şebeke meydana getirirler. Seyahat halindeyken sinyal sürekli olarak bir baz istasyonundan diğerine geçer ve normalde kişinin bulunduğu yere en yakın baz istasyonundan daha ileriye gitmesine gerek kalmaz. Kısaca kullandığınız cep telefonunun menzili kapsayabileceği baz istasyonunun alanı ile ilgilidir.

GSM antenler atmosferi geçemez ve atmosferden sonra sinyal “senkron olarak” ilerleyemez bozulur. Ancak uydu telefonları direk uyduyla haberleşirse çalışabilir.

Surrey Üniversitesi’nde yapılan bir araştırmaya göre Surrey Uydu Teknolojileri Ltd. uzaya bir Android telefon göndermeyi planlıyor. Gönderilecek telefonun nasıl bir akıllı telefon olacağı bilinmezken, bu projenin bir sene sonra STRaND-1 kod adıyla gerçekleştirilmesi bekleniyor. Telefonun bir ev telefonu olmayacağı da kesin bilinen veriler arasında.

Araştırmacıların bu proje ile akıllı telefonlardaki ucuz ve küçük parçaların uzaydaki aşırı koşullara (sıcaklık, yer çekimi, atmosfer vb.) dayanıp dayanamayacağını bulmak istedikleri öğrenildi.

Baş araştırmacı Dr. Chris Bridges’in konu hakkındaki açıklaması ise şöyle: Akıllı telefonlar, sensör, kamera, GPS sistemi ve Wi-Fi radyoları gibi birçok parçaya sahip, bu tür parçalar da uzayda bulunan uydularda kullanıldı. Ayrıca akıllı telefonlarda değişik işletim sistemleri, açık kaynaklı yazılımlar da kullanılabiliyor. Eğer bir akıllı telefonun uzayda da çalışabildiği kanıtlanırsa, bu teknoloji açısından yeni bir çağ oluşturacaktır. Uydular için uygulamalar üretme başta olmak üzere daha birçok teknoloji ile karşı karşıya kalacağız.

Kaynak:

• https://www.chip.com.tr/haber/cep-telefonu-uzayda-ceker-mi_24899.html
• http://www.vodafone.com.tr/VodafoneHakkinda/kurumsal_sorumluluk_ceptelnasil.php
• https://www.turkonline.tv/bilim-ve-teknik-haberleri/30181-cep-telefonu-uzayda-ceker-mi.html

The post Uzayda Cep Telefonu Çeker mi? appeared first on TechWorm.

BBC’nin haberine göre, Japon astronot Norishige Kanai, Twitter hesabından “Herkese günaydın. Önemli bir haberim var. Uzaya geldikten sonra değişimleri görmek için vücut ölçümlerimiz yapıldı ve bu sürede sanki bir bitki gibi yaklaşık 9 santimetre uzamışım.” mesajını paylaştı.

Norişige Kanai, “Haziranda Dünya’ya dönerken Soyuz uzay aracının koltuğuna sığıp sığmama konusunda endişeliyim.” ifadelerini kullanmıştı.

Bir çok kişi yerçekimsiz ortamda omurlar üzerinde bir baskı olmadığından insan omurgası genişleyip uzayabileceği yönünde fikir belirtmişti.

Ancak kısa sürede astronotun twitterdan açıklama yapmasıyla gerçek anlaşıldı.

Astronot Norishige Kanai, Twitter hesabından yaptığı açıklamada Uluslararası Uzay İstasyonuna geldikten sonra 9 santimetre değil sadece 2 santimetre uzadığını belirterek, ölçümle ilgili bir hata olduğunu yazdı.  Kanai, “Twitter hesabımdan böyle yanlış bir paylaşımda bulunduğum için gerçekten çok üzgünüm.” ifadelerini kullandı.

Uzmanlara; astronotların uzayda uzayabileceğini, bu ölçülerin kişilerin vücutlarına göre farklılık gösterdiğini, yer çekimine geri döndüklerinde boyları normal uzunluklarına geri döndüğünü söylüyor.

The post 9 Santimetre Uzadığını Söyleyen Japon Astronot Özür Diledi appeared first on TechWorm.

Cüce galaksiler genellikle kütleçekim kuvveti büyük olan Samanyolu, Andromeda gibi büyük galaksilerin uyduları olurlar. Galaksimiz Samanyolu’nun da uydusu olan cüce galaksiler vardır; bugüne kadar Samanyolu’nun uydusu olan 12 cüce galaksi tespit edilmiştir. Bunlardan en büyüğü 6 kiloparsek yarıçapındaki Büyük Macellan Bulutu’dur. Daha küçük ikisi ise yaklaşık 600 parsek yarıçaplı Carène ve Leo II adlı cüce galaksilerdır. Samanyolu Galaksisi’nin keşfedilmeyi bekleyen 300-500 “uydu galaksi”si daha olduğu tahmin edilmektedir. Yerel Grubumuzun diğer büyük galaksisi olan Andromeda’nın da aynı şekilde uyduları vardır.

Gününüzdeki genel kabule göre büyük galaksiler için olduğu gibi cüce galaksilerin oluşmasında da karanlık maddenin katılımı vardır. Kısa zaman önce keşfedilen iki cüce galaksinin her birinin kütlesinin 10 milyon Güneş kütlesi kadar olduğunun saptanması galaksilerin büyük kısmının karanlık maddeden oluştuğu varsayımını desteklemektedir. Galaxy Evolution Explorer adlı morötesi uydu uzay teleskobu metal içeren gazların dışında da yeni cüce galaksilerin oluşabildiğini saptamıştır. (Bu cüce galaksiler Leo Takımyıldızındaki iki dev galaksinin civarındaki Leo Ring adlı hidrojen ve helyum bulutunda yer almaktadırlar.)

Cüce Galaksilerin Yaygın Türleri

• Eliptik galaksi: Cüce eliptik galaksi (dE)
• Cüce küremsi galaksi (dSph)
• Düzensiz galaksi: Cüce düzensiz galaksi (dI)
• Sarmal galaksi: Cüce sarmal galaksi (dS)
• Macellansı cüceler

Bazı Cüce Galaksi Türleri

• Aquarius Cücesi
• Büyük Macellan Bulutu
• Canis Major Cüce Galaksisi
• Carina Cücesi
• Draco Cücesi
• Fornax Cücesi
• I Zwicky 18
• IC 10 Düzensiz Galaksisi
• Küçük Macellan Bulutu
• Küçükayı Takımyıldızı Cücesi
• Leo II Cüce Galaksisi
• NGC 1569
• NGC 1705
• Pegasus Düzensiz Cüce Galaksisi
• Phoenix Cücesi
• Sagittarius Düzensiz Cüce Galaksisi
• Sagittarius Eliptik Cüce Galaksisi
• Sculptor Cüce Galaksisi
• Sculptor Düzensiz Cüce Galaksisi
• Sextans A
• Sextans Cücesi
• Tucana Cücesi
• Willman 1

The post Cüce Galaksi Nedir? appeared first on TechWorm.

Starburst galaksileri tozlu gaz yoğunlaşmalarıyla ve yeni doğmuş yıldızların çokluğuyla nitelendirilirler ki, bu yıldızlardan bazıları çevredeki bulutları iyonize ederek içerisinde yıldız oluşumlarının gerçekleştiği H II bölgeleri meydana getiren büyük yıldızlardır. Bu büyük yıldızlar süpernova patlamaları da meydana getirirler ve bu patlamalarda saçtıkları maddeler, çevredeki gazla çok güçlü bir etkileşime girip gaz bölgesinde yıldız oluşumunu sağlayan zincirleme reaksiyonları tetiklerler. Öyle ki bu etkinlik, ancak söz konusu bölgedeki gaz tüketildiğinde ya da dağıldığında son bulur.

Starburst tipi galaksilerin teşekkülü, genellikle galaksilerin birleşmesiyle ya da etkileşime geçmesiyle açıklanır. Starburst galaksilerinin bu tür bir etkileşimle oluşmasına, M 82 galaksisi tipik bir örnek oluşturur. M 82, kendisinden daha büyük bir galaksi olan M 81 ile yüz yüze gelecek şekilde yakınlaşmış ve normal bir galaksinin on misli oranında yıldız üreten bir yıldız patlama galaksi hâline gelmiştir. Düzensiz galaksiler, genellikle belirli aralarla yıldız patlama etkinliği sergilerler.

The post Starburst Galaksileri (Yıldız Patlama Galaksisi) Nedir? appeared first on TechWorm.

Üç boyutlu uzaydaki bir solucan deliğini hayal etmek ya da betimlemek zordur. Ancak eğer içinde yaşadığımız uzay iki boyutlu olsaydı, bir solucan deliği aşağıdaki çizimdeki şekle benzerdi. Bu çizimin üst ve alt kısımlarındaki iki boyutlu yüzeyler, eğer bir solucan deliğiyle birbirlerine bağlı olmasalardı aralarında çok uzak mesafeler olacak iki uzay bölgesini betimliyor. Ancak solucan deliği (orta kısımdaki silindir benzeri yüzey), bu iki bölge arasında kısa bir köprü kuruyor.

Einstein alan denklemlerinin solucan delikleri içeren ilk çözümü 1916 yılında Ludwig Flamm tarafından bulunmuştu. Aynı çözüm daha sonraları bağımsız bir biçimde Albert Einstein ve Nathan Rosen tarafından da bulunduğu için bugün bu çözümlere Einstein-Rosen köprüleri deniyor. John A. Wheeler 1962 yılında Einstein-Rosen çözümünün karşılık geldiği solucan deliklerinin, aynı evrenin iki ayrı bölgesini birbirine bağlaması durumunda kararsız olacağını gösterdi. Böyle bir solucan deliği oluşsa bile içinden herhangi bir şeyin yolculuk etmesine izin vermeyecek kadar kısa bir sürede yok olacaktır.

Einstein-Rosen köprüleri, her iki yönde de yolculuk etmeye imkân vermez. Ancak her iki yönde de yolculuk edilmesine imkân veren solucan deliklerinin de var olabileceği öne sürülmüştür.

Solucan delikleri uzayzamandaki iki noktayı birbirine bağladığı için ilke olarak zamanda yolculuğa da izin verebilirler. Michael Morris, Kip Thorne ve Ulvi Yurtsever, 1998 yılında yayımladıkları bir çalışmalarında uzayda yolculuk yapılmasına imkân veren bir solucan deliğini bir zaman makinesine dönüştürmenin mümkün olduğunu gösterdiler. Ancak genel görelilik kuramına göre bir solucan deliğini kullanarak o solucan deliğinin zaman makinesine dönüştüğü tarihten daha öncesine seyahat etmek mümkün değildir.

Kaynak: http://bilimgenc.tubitak.gov.tr/makale/solucan-delikleri

The post Solucan Delikleri appeared first on TechWorm.

Teleskop sayesinde, uzay hareketlerinin gözlenebilmesi ve tanımlanamayan garip cisimlerin daha yakından incelenebilmesinin mümkün olacağı, özellikle hava hareketlerinin daha yakından incelenecek olmasının pek çok farklı verinin de ortaya çıkmasını sağlayabileceğine belirtiliyor. Çevre uzunluğu 1.6 km olan FAST teleskobunun, bin ışık yılı ötesindeki iletimleri algılaması hedefleniyor. Daha basit bir ifadeyle teleskop, uzaydaki zayıf radyo sinyallerini tespit edecek. Ayrıca evrenin kökenine uzanan araştırmalar yapılacak ve dünya dışı varlıkların izi aranacak.

Proje başkanı Nan Redong ise FAST’ı şu şekilde tanımlıyor;”Radyo teleskop, evrenden gelen beyaz gürültü içindeki anlamlı radyo mesajlarını dinleyen hassas bir kulağa benzetilebilir. Bu, bir fırtına sırasında ateş böceğinin çıkardığı sesi ayırt etmek gibi. İyi olan bir şey ise daha tuhaf astronomik fenomenleri keşfedebileceğiniz örnekleri gözlemleme imkanına sahip olacağız“dedi. 30 futbol sahası büyüklüğündeki alanı ile büyük bir geniş alan kaplayan teleskop dünyada bir ilk. Daha önce Portoriko’da 300 metre genişliğinde, Almanya’da ise 100 metre genişliğinde benzer bir teleskop projesi hayata geçirilmişti. Buna karşın büyüklüğü ile rekor sayılan Çin’deki teleskopun çok daha yakın incelemelerin yapılmasını sağlayacağı açıklandı.

Kaynak:

• http://www.trthaber.com/haber/bilim-teknik/dunyanin-en-buyuk-teleskopu-kuruldu-259878.html
• http://www.milliyet.com.tr/dunyanin-en-buyuk-teleskobu-bitmek/dunya/detay/2241979/default.htm
• http://www.haberz.net/teknoloji-haberleri/dunyanin-en-buyuk-teleskobu-fast-bin-isik-yili-otesindeki-iletimlerialabilecek-6978.html
• http://www.teknokulis.com/haberler/guncel/2016/05/10/dunyanin-en-buyuk-teleskobu-fast-uzaylilar-icin-hazir
• http://www.zaman.com.tr/anasayfa_dunyanin-en-buyuk-teleskopu-cinde-kullanima-hazir_2376859.html

The post Çin Dünyanın En Büyük Teleskopunu Yaptı appeared first on TechWorm.